சில கதைகள் வீடு திரும்பும் வழியில் உங்களை விவாதிக்க வைக்கின்றன. இங்கே இயேசு அப்படி ஒன்றைச் சொல்கிறார் — தன் எஜமானின் சொத்தை வீணாக்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு உக்கிராணக்காரனைப் பற்றி. வேலையிலிருந்து நீக்கப்படப்போகும் நிலையில், அவன் கடனாளிகளை வரவழைத்து, அவர்களுடைய கணக்குகளை அமைதியாகக் குறைக்கிறான் — நூறு குடம் எண்ணெய் ஐம்பதாகிறது — வேலை போனபின் யாராவது தன்னை ஏற்றுக்கொள்வார்கள் என்பதற்காக. பின்பு, வியப்பூட்டும் விதமாக, எஜமான் அவனைப் பாராட்டுகிறான்: நேர்மைக்காக அல்ல, நெருக்கடி வருவதை முன்னறிந்து அதற்கு ஆயத்தமாகப் பணத்தைப் பயன்படுத்தியதற்காக. நூற்றாண்டுகளாக வாசகர்கள் இந்த உவமையைக் குறித்துக் குழம்பியிருக்கிறார்கள். அதன் கூர்முனை, தங்கள் தொழில் வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சாமர்த்தியமாகவும் நித்தியத்தைப் பற்றி அலட்சியமாகவும் இருக்கும் மக்களை நோக்கியது — அடுத்த கதை, ஒரு ஐசுவரியவானையும் அவன் வாசலிலிருந்த ஒரு பிச்சைக்காரனையும் பற்றியது, அதை ஆழமாகப் பதிய வைக்கிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: லூக்கா 12-இல் திறக்கப்பட்டு முழுப் பயணத்திலும் ஓடிவரும் பணம் என்ற கருப்பொருள் இங்கே அதன் கூர்மையான உச்சத்தை அடைகிறது. தேசத்திலுள்ள ஏழைகளுக்குத் தாராளக் கையுடன் உதவும்படி மோசே கட்டளையிட்டிருந்தார் (உபாகமம் 15); வழியைக் காட்ட நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும் இன்னும் போதுமானவை என்று இயேசு சொல்கிறார். லூக்கா 1-இல் மரியாள் பாடிய தலைகீழ் மாற்றங்கள் — பசியுள்ளவர்கள் நிரப்பப்படுதல், ஐசுவரியவான்கள் வெறுமையாய் அனுப்பப்படுதல் — நிறைவேறிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு ராஜ்யத்தை நான்காம் பகுதி அறிவிக்கிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: செல்வம் சேவிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு எஜமான் அல்ல, தேவனுக்காகவும் அயலானுக்காகவும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டிய ஒரு ஒப்படைப்பு என்று கற்றுக்கொடுப்பது; உங்கள் வாசலிலிருக்கும் ஏழையைப் புறக்கணிப்பதற்கு நீடித்த விளைவுகள் உண்டு என்று, உயிரோட்டமான ஒரு தலைகீழ்க் கதையின் மூலம் எச்சரிப்பது.
- 16:1–13 — வேலை நீக்கத்தை எதிர்கொள்ளும் ஒரு உக்கிராணக்காரன், நண்பர்களைச் சம்பாதிக்கத் தன் எஜமானின் கடனாளிகளுடைய கணக்குகளைக் குறைக்கிறான். எஜமான் அவனுடைய சாமர்த்தியத்தைப் பாராட்டுகிறான்; உலகச் செல்வத்தைக் கொண்டு நண்பர்களைச் சம்பாதிக்கவும், கொஞ்சத்தில் உண்மையாயிருக்கவும், பணத்தை அல்ல தேவனைச் சேவிக்கவும் இயேசு வலியுறுத்துகிறார்.
- 16:14–18 — பண ஆசைக்காரர்கள் என்று விவரிக்கப்படும் பரிசேயர்கள் ஏளனம் செய்கிறார்கள். தேவன் இருதயங்களை அறிகிறார் என்று இயேசு சொல்கிறார்; நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசிகளும் யோவான்வரைக்கும் இருந்தன, ஆனாலும் நியாயப்பிரமாணத்தின் ஒரு எழுத்தின் உறுப்பும் அவமாய்ப் போகாது — தன் மனைவியைத் தள்ளிவிட்டு வேறொருத்தியை விவாகம் செய்வது விபசாரம் என்பதையும் அவர் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறார்.
- 16:19–31 — ஒரு ஐசுவரியவான் தினமும் விருந்துண்கிறான்; பருக்கள் நிறைந்த லாசருவோ அவனுடைய வாசலில் கிடக்கிறான். மரணத்துக்குப் பின் லாசரு ஆபிரகாமின் மடியில் இருக்கிறான்; ஐசுவரியவான் பாதாளத்தில் வேதனைப்படுகிறான். தன் சகோதரர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கை அனுப்பும்படி அவன் கெஞ்சுகிறான்; மோசேக்கும் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் அவர்கள் செவிகொடுக்காவிட்டால், மரித்தோரிலிருந்து ஒருவன் எழுந்தாலும் நம்பமாட்டார்கள் என்று ஆபிரகாம் பதிலளிக்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: லூக்கா 16:13 · அதனால் என்ன: இயேசுவின் கதையிலுள்ள ஐசுவரியவான் மோசடியாலோ கொடுமையாலோ ஒருபோதும் குற்றம் சாட்டப்படவில்லை. அவனுடைய தோல்வி: லாசரு ஒவ்வொரு நாளும் அவனுடைய வாசலில் கிடந்தான், அவனோ அவனை உண்மையில் ஒருபோதும் பார்க்கவில்லை. ஒவ்வொரு காலையிலும் அதே நடைபாதையில் அதே மனிதனைக் கடந்துபோகும் எந்த வாசகருக்கும் இது சங்கடமான ஒரு கண்ணாடி. நாம் பணத்தை எப்படிச் சம்பாதிக்கிறோம் என்பதை மட்டுமல்ல, அதைச் செலவழிக்கும்போது யாரைக் கவனிக்கிறோம் என்பதையும் லூக்கா 16 கேட்கிறது.