மற்ற ஒன்பது பேர் எங்கே?

ஒவ்வொரு இந்தியக் குழந்தையும் இதை நூறு முறை கேட்டிருக்கும் — ஒரு பரிசு கையில் கொடுக்கப்பட்டதும் மென்மையான ஒரு முழங்கை இடியும் ஒரு கிசுகிசுப்பும்: ஆன்ட்டிக்கு நன்றி சொல்லு. நன்றியுணர்வு பயிற்றுவிக்கப்பட வேண்டும் என்று நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கப்படுகிறது. லூக்கா 17 பத்துக் குஷ்டரோகிகளைப் பற்றிச் சொல்கிறது — தோல் நோயுள்ளவர்கள் செய்ய வேண்டியிருந்தபடி தூரத்தில் நின்று, இரக்கத்துக்காகக் கூப்பிடுகிறார்கள். ஆசாரியர்களிடம் போய்த் தங்களைக் காண்பிக்கும்படி இயேசு அவர்களை அனுப்புகிறார்; வழியிலேயே பத்துப் பேரும் சுகமடைகிறார்கள். ஒருவன் மட்டுமே திரும்பி, உரத்த சத்தமாய் தேவனை மகிமைப்படுத்தி, இயேசுவின் பாதத்தில் விழுகிறான். லூக்கா திருப்பத்தைக் கடைசிக்கு வைத்திருக்கிறார்: அவன் ஒரு சமாரியன். ஒன்பது பேர் ஒரு அற்புதத்தைப் பெற்றார்கள்; ஒருவன் அதைப் பெற்றுக் கொடுத்தவரிடம் திரும்பி வந்தான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இயேசு இன்னும் எருசலேமை நோக்கிப் பயணிக்கிறார் என்பதை லூக்கா நினைவூட்டுகிறார் — இப்போது சமாரியாவுக்கும் கலிலேயாவுக்கும் இடையிலான எல்லை வழியாக (17:11). இஸ்ரவேலின் மத உலகம் தூரத்தில் வைத்திருந்த மக்களை — சமாரியர்கள், தீட்டுள்ளவர்கள், ஏழைகள் — ராஜ்யம் சென்றடைவதை லூக்கா தம் சுவிசேஷம் முழுவதும் காட்டுகிறார். இங்கே சுகமடைந்த ஒரு வெளியாள், உள்ளே இருப்பவர்கள் தவறவிடும் பதில்செயலுக்கு முன்மாதிரியாகிறான். பின்பு இந்த அதிகாரம் சிலுவையைத் தாண்டி, மனுஷகுமாரன் வெளிப்படும் நாளை நோக்கிப் பார்க்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: திரும்பத் திரும்ப மன்னிக்கும், பெருமை தேடாமல் சேவிக்கும், நன்றி செலுத்தும் சீஷர்களை உருவாக்குவது — ராஜ்யம் இப்போது அமைதியாகவும் முடிவில் திடீரெனவும் வருகிறது என்று எச்சரிப்பது.

• 17:1–10 — சிறியவர்களுக்கு இடறல் உண்டாக்குகிறவனுக்கு ஐயோ; மனந்திரும்பும் சகோதரனை, ஒரே நாளில் ஏழு தரம் என்றாலும், மன்னியுங்கள். அதிக விசுவாசம் கேட்கப்பட்டபோது, கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் ஒரு காட்டத்திமரத்தை வேரோடே பிடுங்கக்கூடும் என்றும், தங்கள் கடமையை மட்டுமே செய்த வேலைக்காரர்கள் எந்தச் சிறப்புப் பலனையும் உரிமை கோருவதில்லை என்றும் இயேசு சொல்கிறார்.
• 17:11–19 — சமாரியாவுக்கும் கலிலேயாவுக்கும் இடையில் பத்துக் குஷ்டரோகிகள் தூரத்திலிருந்து கூப்பிடுகிறார்கள். ஆசாரியர்களிடம் அனுப்பப்பட்டு, வழியிலேயே சுத்தமாகிறார்கள்; ஒருவன் மட்டுமே — ஒரு சமாரியன் — நன்றி சொல்லத் திரும்பி வருகிறான்; உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது என்று இயேசு அவனுக்குச் சொல்கிறார்.
• 17:20–37 — ராஜ்யம் எப்போது வரும் என்று கேட்கப்பட்டபோது, அது கவனித்துப் பார்க்கக்கூடிய அடையாளங்களுடன் வருவதில்லை — அது உங்கள் நடுவில் (அல்லது 'உங்களுக்குள்') இருக்கிறது என்று இயேசு சொல்கிறார். ஆனால் மனுஷகுமாரனின் நாள் திடீரென்று வரும் — மின்னலைப் போல, நோவாவின் நாட்களின் ஜலப்பிரளயத்தைப் போல, சோதோமின் மேல் விழுந்த அக்கினியைப் போல: லோத்தின் மனைவியை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

முக்கிய வசனம்: லூக்கா 17:15  ·  அதனால் என்ன: நாம் பிரித்து வைக்க முனையும் விஷயங்களை லூக்கா 17 ஒருசேரப் பிடித்துக்கொள்கிறது: தாராளமான மன்னிப்பு, தாழ்மையான சேவை, எளிய நன்றியுணர்வு, முடிவுக்கான நிதானமான ஆயத்தம். சுகமடைந்த சமாரியன் அதன் அமைதியான நாயகன் — இயேசுவின் மேல் மிகக் குறைந்த உரிமை கொண்டவன் மிக அதிக நன்றியைக் காட்டினான். மதத்துக்கு வெளியாட்களாக உணரும் வாசகர்களுக்கு அது நற்செய்தி; உள்ளே இருப்பவர்களாக உணர்பவர்களுக்கு அது மென்மையான ஒரு எச்சரிக்கை.