எங்களுக்கு ஜெபம்பண்ணப் போதியும்

இரவு பதினொரு மணி தாண்டிவிட்டது. நீண்ட பயணத்துக்குப் பின் விருந்தினர் வந்து சேர்ந்திருக்கிறார்கள்; சமையலறையில் ஒரு சொட்டுப் பாலும் இல்லை, ஒரு கரண்டிச் சர்க்கரையும் இல்லை. ஆகவே ஒவ்வொரு இந்தியத் தெருவும் புரிந்துகொள்ளும் ஒன்றைச் செய்கிறீர்கள்: ஒரு நண்பனின் கதவைத் தட்டுகிறீர்கள் — முணுமுணுக்கப்படலாம் என்று தெரிந்தும், மறுக்கப்படமாட்டீர்கள் என்று தெரிந்தும். எப்படி ஜெபிப்பது என்று சீஷர்கள் கேட்கும்போது இயேசு கிட்டத்தட்ட சரியாக அந்தக் கதையையே சொல்கிறார். எந்த உத்திப் பாடத்துக்கும் முன்பு, அவர் அவர்களுக்கு ஒரு சிறிய ஜெபத்தைக் கொடுக்கிறார்; பின்பு, தூக்கக் கலக்கத்திலும் எழுந்து வரும் ஒரு அயலானின் சித்திரத்தை. லூக்கா 11-இல் ஜெபம் துணிவுடன் தொடங்குகிறது — கேட்கப்படுவோம் என்று எதிர்பார்க்கும் மக்களின் தைரியத்துடன்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: லூக்கா இயேசுவை எருசலேமை நோக்கித் திருப்பியிருக்கிறார் (9:51); அதைத் தொடரும் நீண்ட பாதை அவருடைய வகுப்பறையாகிறது. நான்காம் பகுதி — கிறிஸ்துவின் கதை — கலிலேயாவின் கூட்டங்களிலிருந்து சிலுவையை நோக்கி நகர்கிறது; எதிர்ப்பு வளர வளர, உபதேசம் கூர்மையடைகிறது. இங்கே, சபை அன்றுமுதல் ஜெபித்துவரும் ஜெபத்தைச் சீஷர்கள் பெறுகிறார்கள்; பரிசேயர்களும் நியாயசாஸ்திரிகளும் இதுவரை இல்லாத கடுமையான விமர்சனத்தைப் பெறுகிறார்கள். பிதாவுடனான நெருக்கமும் மத அதிகார அமைப்புடனான மோதலும் ஒரே அதிகாரத்தில் அருகருகே அமர்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு பிதாவிடம் பேசும் பிள்ளைகளைப் போல ஜெபிக்கச் சீஷர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுப்பது; பெயெல்செபூல் குற்றச்சாட்டின் மூலமும் ஒரு பரிசேயனின் பந்தியில் சொல்லப்பட்ட ஐயோ-க்களின் மூலமும், இயேசு கொண்டுவரும் ராஜ்யம் ஏற்கெனவே எதிர்ப்பைத் தூண்டுகிறது என்று காட்டுவது.

• 11:1–4 — யோவான் தன் சீஷர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததுபோல, தங்களுக்கும் ஜெபம்பண்ணக் கற்றுக்கொடுக்கும்படி ஒரு சீஷன் இயேசுவைக் கேட்கிறான். இயேசு ஒரு சிறிய ஜெபத்தைக் கொடுக்கிறார்: தேவனுடைய நாமத்தைக் கனப்படுத்துங்கள், அவருடைய ராஜ்யத்துக்காக வாஞ்சியுங்கள், அன்றாட அப்பத்தையும், மன்னிப்பையும், சோதனையில் பாதுகாப்பையும் கேளுங்கள்.
• 11:5–13 — நள்ளிரவில் வரும் நண்பன்; மீனுக்குப் பதிலாகத் தன் பிள்ளைக்குப் பாம்பைக் கொடுக்கவே மாட்டாத தகப்பன்: குறையுள்ள மனிதர்களே நல்ல ஈவுகளைக் கொடுத்தால், பிதா தம்மிடம் கேட்கிறவர்களுக்குப் பரிசுத்த ஆவியை எவ்வளவு அதிகமாய்க் கொடுப்பார்.
• 11:14–28 — இயேசு ஊமையான ஒருவனைப் பிசாசிலிருந்து விடுவித்த பின், அவர் பெயெல்செபூலைக் கொண்டு செயல்படுகிறார் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். பிளவுபட்ட ராஜ்யம் நிலைநிற்காது என்றும், பிசாசுகளின் மேல் தமக்குள்ள வல்லமை தேவனுடைய ராஜ்யம் வந்துவிட்டதைக் காட்டுகிறது என்றும் அவர் பதிலளிக்கிறார்; பின்பு அவருடைய தாயைக் குறித்து ஒரு பெண் சொன்ன ஆசீர்வாதத்தை, தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டுக் கைக்கொள்கிறவர்களை நோக்கித் திருப்புகிறார்.
• 11:29–36 — அடையாளம் கேட்கும் ஒரு கூட்டத்துக்கு அவர் யோனாவின் அடையாளத்தை மட்டுமே கொடுக்கிறார்; நினிவே மக்களும் தென்தேசத்து ராஜஸ்திரீயும் இந்தச் சந்ததியை நியாயந்தீர்ப்பார்கள் என்று எச்சரிக்கிறார். ஒரு விளக்கும் தெளிவான ஒரு கண்ணும் ஒளிக்குத் திறந்த ஒரு வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கின்றன.
• 11:37–54 — ஒரு பரிசேயனின் விருந்தில் இயேசு சடங்குமுறைக் கைகழுவுதலைச் செய்யாமல் விடுகிறார்; பின்பு ஐயோ-க்களை உரைக்கிறார்: சுத்தமான பாத்திரங்கள், ஆனால் பேராசையுள்ள இருதயங்கள்; தோட்டக் கீரைகளில் தசமபாகம், ஆனால் நியாயத்தையும் தேவ அன்பையும் புறக்கணித்தல்; மற்றவர்கள் மேல் சுமத்தப்படும் பாரமான சுமைகள். வேதபாரகரும் பரிசேயரும் அவருக்கு எதிராக ஒரு குற்றச்சாட்டைத் தேடத் தொடங்குகிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: லூக்கா 11:2  ·  அதனால் என்ன: இயேசு கொடுக்கும் ஜெபம் வியக்கத்தக்க அளவு சிறியதும் சாதாரணமானதும்: இன்றைக்கான அப்பம், இருவழியும் பாயும் மன்னிப்பு, வாழ்க்கை நம்மைச் சோதிக்கும்போது உதவி. நிர்வகிக்க வேண்டிய ஒரு தேவனை அல்ல, அணுகக்கூடிய ஒரு தேவனை அது முன்னெடுத்துக்கொள்கிறது. ஜெபத்துக்குச் சரியான வார்த்தைகளோ, ஒரு சிறப்பு இடமோ, ஒரு ஆன்மீகத் தகுதியோ தேவை என்று எண்ணும் எவருக்கும், லூக்கா 11 ஒரு பிதாவையும், ஒரு அயலானின் கதவையும், தொடர்ந்து தட்டிக்கொண்டிருக்கும் அனுமதியையும் தருகிறது.