எலிப்பாஸ் பொறுமையிழக்கிறான்

பல வாதங்களில், ஒருவர் நீங்கள் உண்மையில் சொன்னதற்குப் பதில் சொல்வதை நிறுத்திவிட்டு, நீங்கள் யார் என்று அவர் முடிவு செய்துவிட்டாரோ அதற்குப் பதில் சொல்லத் தொடங்கும் ஒரு தருணம் உண்டு. உங்கள் வார்த்தைகள் இனி வார்த்தைகளாகக் கேட்கப்படுவதில்லை; ஆதாரமாகக் கேட்கப்படுகின்றன. எலிப்பாஸ் அந்தத் தருணத்தை அடைந்துவிட்டான். அவனுடைய முதல் பேச்சில் அவன் மென்மையாக, ஏறக்குறைய ஒரு மேய்ப்பனைப் போல இருந்தான். இப்போது அந்த மென்மை போய்விட்டது. மரணத்திற்குப் பின் நம்பிக்கை பற்றிய யோபுவின் கேள்வியையோ, விசாரணைக்கான அவன் வேண்டுகோளையோ அவன் பொருட்படுத்தவில்லை. ஆபத்தானவனாகிவிட்ட ஒரு மனிதனை மட்டுமே அவன் கேட்கிறான் — தன் சொந்த வாயே தன்னைக் குற்றவாளியாக்கும் ஒருவன் — துன்மார்க்கருக்கு என்ன நடக்கிறது என்ற நீண்ட சித்திரத்தோடு பதில் சொல்கிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அதிகாரம் 15 பேச்சுகளின் இரண்டாம் சுழற்சியைத் தொடங்குகிறது: எலிப்பாஸ், பிறகு பில்தாத், பிறகு சோப்பார் — ஒவ்வொருவருக்கும் யோபு பதில் சொல்கிறான். இந்தச் சுற்று முழுவதும் நண்பர்கள் தேவனுடைய தயவைப் பற்றிக் குறைவாகவும், துன்மார்க்கரின் முடிவைப் பற்றி அதிகமாகவும் பேசுகிறார்கள். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில் அவர்கள் உண்மையான ஒன்றைப் பாதுகாக்கிறார்கள் — தேவன் நீதியுள்ளவர் — ஆனால் யோபுவின் வழக்கோடு பொருந்த முடியாத ஒரு விதியாக அதைப் பொருத்துகிறார்கள்; அதிகாரங்கள் 1–2இலிருந்து வாசகருக்கு அது ஏற்கனவே தெரியும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நண்பர்கள் கடினமாவதைக் காட்டுவது: எலிப்பாஸ் இப்போது யோபுவின் நேர்மையையே குற்றத்திற்கு ஆதாரமாகக் கருதி, ஆறுதலுக்குப் பதிலாக எச்சரிக்கையை வைக்கிறான்.

• 15:1–6 — ஞானமுள்ளவன் கீழ்க்காற்றினால் தன் வயிற்றை நிரப்பக் கூடாது. யோபுவின் பேச்சு தேவனுக்கு முன்பான பயபக்தியைக் குலைக்கிறது, மற்றவர்கள் ஜெபிப்பதைத் தடுக்கிறது என்கிறான் எலிப்பாஸ்; யோபுவின் சொந்த வாயே அவனுக்கு எதிரான சாட்சி என்கிறான்.
• 15:7–16 — முதல் மனிதனாகப் பிறந்தவன் நீயோ? தேவனுடைய ஆலோசனைச் சபையில் நீ உட்கார்ந்திருந்தாயோ? புரிதல் இருக்கிறது என்ற யோபுவின் கூற்றை எலிப்பாஸ் பரிகசிக்கிறான்; நண்பர்களில் நரைத்த முதியவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்று நினைவூட்டுகிறான்; தேவனுடைய ஆறுதல்கள் ஏன் போதவில்லை என்று கேட்கிறான். பரலோகவாசிகள்கூடத் தேவனுக்கு முன்பாகச் சுத்தமானவர்கள் அல்லவென்றால், அநியாயத்தைத் தண்ணீரைப் போலக் குடிக்கும் மனிதன் எவ்வளவு குறைவு!
• 15:17–35 — பிறகு கைமாறி வந்த ஞானம்: துன்மார்க்கன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் கவலையோடு, ஒவ்வொரு சத்தத்திலும் பயங்கரத்தைக் கேட்கிறான். அவன் தேவனுக்கு எதிராகக் கை ஓங்கினான், ஆகவே அவன் செல்வம் நிலைக்காது; பழுக்காத திராட்சைகளை உதிர்க்கும் கொடியைப் போலவும், தன் பூக்களை உதிர்க்கும் ஒலிவ மரத்தைப் போலவும் இருப்பான். தீங்கைக் கர்ப்பந்தரிப்பவர்கள் தீமையைப் பெற்றெடுக்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: யோபு 15:14  ·  அதனால் என்ன: எலிப்பாஸ் ஒரு வில்லன் அல்ல; மனித பலவீனத்தைப் பற்றி அவன் சொல்வதில் பெரும்பகுதி உண்மை. உண்மையான விஷயங்களைத் தனக்கு முன்னால் இருக்கும் மனிதனுக்கு எதிரான ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்துவதுதான் அவன் தவறு. வேறொருவரின் வாழ்க்கையை ஒரு அறநெறிப் பாடமாக விவரிப்பதன் மூலம் துன்பத்தைப் பற்றிய ஒரு வாதத்தில் நாம் எவ்வளவு அடிக்கடி வெல்கிறோம் என்று கேட்டுக்கொள்வது நல்லது.