ஆபிரகாம் உண்டாவதற்கு முன்னமே

ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒரு பொதுச் சதுக்கம் உண்டு; அங்கே ஒரு அவதூறு ஒரு வேடிக்கைக் காட்சியாக மாறலாம் — ஒரு கூட்டம், நீட்டிய ஒரு விரல், முதல் வார்த்தையை யார் வீசுவார்கள் என்று எல்லோரும் காத்திருத்தல். இந்த அதிகாரம் அப்படிப்பட்ட ஒரு காட்சியுடன் தொடங்குகிறது: விபசாரத்தில் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெண் ஒரு கண்ணியாக இயேசுவின் முன் நிறுத்தப்படுகிறாள்; அவர் குனிந்து தரையில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்; அவளைக் குற்றம் சாட்டியவர்கள் மூத்தவர்கள் முதலாக ஒவ்வொருவராக விலகிப் போகிறார்கள். பின்பு இந்த அதிகாரம் சுவிசேஷங்களிலேயே மிகக் கடுமையான விவாதங்களில் ஒன்றாக மாறுகிறது. இயேசு தம்மை உலகத்தின் ஒளி என்கிறார், சத்தியம் மக்களை விடுதலையாக்கும் என்று வாக்களிக்கிறார், இறுதியில் ஆபிரகாமுக்கு முன்பே தாம் இருந்ததாகக் கூறுகிறார். நியாயந்தீர்க்கும் உரிமை யாருக்கு உண்டு என்பதைப் பற்றியும் — இயேசு யார் என்பதைப் பற்றியும் — உள்ள அதிகாரம் இது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆபிரகாம் இஸ்ரவேலின் கதையின் தந்தை; வாக்குறுதி முதன்முதலில் கொடுக்கப்பட்டது அவருக்கே. இங்கே கேள்வி: இயேசு வெறுமனே ஆபிரகாமின் சந்ததியா, அல்லது ஆபிரகாம் எதிர்நோக்கியிருந்தவரா? எரியும் முட்செடியிலிருந்து தேவன் தம்மை அறிவித்த பெயரையே — 'இருக்கிறேன்' — பயன்படுத்தி, இயேசு தம்மை ஆபிரகாமுக்கு முன் வைக்கிறார்; யோவானின் கதையில் அந்தக் கூற்று சிலுவையைத் தவிர்க்க முடியாததாக்குகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யோவானின் 'நானே' என்ற கருப்பொருளை அதன் கூர்மையான உச்சத்துக்குக் கொண்டுவருவது: இயேசு உலகத்தின் ஒளியாகவும் ஆபிரகாமுக்கு முன்பே இருந்தவராகவும்; அவர் அருளும் இரக்கத்தையும் அவருடைய கூற்றுகள் தூண்டும் பகைமையையும் ஒருசேரக் காட்டுவது.

• 8:1–11 — வேதபாரகரும் பரிசேயரும் விபசாரத்தில் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணைக் கொண்டுவந்து, அவளைக் கல்லெறிய வேண்டுமா என்று கேட்கிறார்கள். இயேசு தரையில் எழுதுகிறார்; பின்பு உங்களில் பாவமில்லாதவன் முதலாவது கல்லெறியட்டும் என்கிறார். குற்றம் சாட்டியவர்கள் ஒவ்வொருவராகப் போய்விடுகிறார்கள்; அவர் அவளைக் குற்றவாளியாகத் தீர்க்கவில்லை, ஆனால் போ, இனிப் பாவம் செய்யாதே என்கிறார்.
• 8:12–30 — ஆலயத்தின் காணிக்கைப் பெட்டியருகே இயேசு, 'நான் உலகத்திற்கு ஒளியாக இருக்கிறேன்' என்கிறார். பரிசேயர்கள் அவருடைய சாட்சியை எதிர்க்கிறார்கள்; அவர் தம் பிதாவைச் சாட்சியாகக் காட்டுகிறார். 'நானே அவர்' என்று விசுவாசிக்காவிட்டால் அவர்கள் தங்கள் பாவங்களிலேயே மரிப்பார்கள் என்றும், மனுஷகுமாரன் உயர்த்தப்படும்போது அவர்கள் அறிவார்கள் என்றும் எச்சரிக்கிறார். அநேகர் விசுவாசிக்கிறார்கள்.
• 8:31–47 — தம்மை விசுவாசித்த யூதர்களிடம் இயேசு, சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும் என்கிறார். ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளான நாங்கள் ஒருபோதும் அடிமைகளாக இருந்ததில்லை என்று அவர்கள் எதிர்க்கிறார்கள். பாவம் செய்கிறவன் எவனும் அடிமை என்றும், ஆபிரகாமின் உண்மையான பிள்ளைகள் ஆபிரகாமைப் போல நடப்பார்கள் என்றும் அவர் பதிலளிக்கிறார்; வாக்குவாதத்தின் உச்சத்தில் — அவர்களுடைய தகப்பன் பொய்யனும் கொலைபாதகனுமான பிசாசு என்றும் சொல்கிறார்.
• 8:48–59 — அவர்கள் அவரைச் சமாரியன் என்றும் பிசாசு பிடித்தவன் என்றும் அழைக்கிறார்கள். ஆபிரகாம் தம்முடைய நாளைக் காண மகிழ்ந்தார் என்று அவர் சொல்கிறார்; பின்பு: 'ஆபிரகாம் உண்டாவதற்கு முன்னமே நான் இருக்கிறேன்.' அவர்கள் கற்களை எடுக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர் ஆலயத்திலிருந்து நழுவிப் போய்விடுகிறார்.

முக்கிய வசனம்: யோவான் 8:58  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் கவனமான வாசிப்பைக் கோருகிறது. யோவான் 8:44 ('உங்கள் தகப்பனாகிய பிசாசு') யூத மக்களுக்கு எதிரான இகழ்ச்சியையும் வன்முறையையும் நியாயப்படுத்த நூற்றாண்டுகளாக மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ளது — அது ஒரு கொடிய தவறான பயன்பாடு. இது யூதர்களுக்கிடையே நடக்கும் ஒரு விவாதம்: இயேசு, அவருடைய சீஷர்கள், அவருடைய எதிரிகள் அனைவரும் யூதர்களே; யோவான் சொல்லும் 'யூதர்கள்' பெரும்பாலும் குறிப்பிட்ட யூதேயத் தலைவர்களைக் குறிக்கிறது. சரியாக வாசித்தால், இந்த அதிகாரம் அன்றும் இன்றும் கேட்கும் ஒவ்வொருவரையும் — ஒரு மக்கள் இனத்தை மட்டும் அல்ல — ஒரே கேள்வியுடன் எதிர்கொள்கிறது.