ஒரு குடும்பத்தில் ஏதேனும் கெட்டது நடந்தால், அனுதாபத்துக்கு முன்பே பெரும்பாலும் கேள்வி வந்துவிடுகிறது: இது யாருடைய தவறு? ஒரு பழைய பிழையா, கவனக்குறைவான பெற்றோரா, ஒரு சாபமா, நட்சத்திரங்களின் துரதிர்ஷ்டமா? பிறவியிலேயே குருடனாயிருந்த ஒருவனைக் கடந்து போகும்போது சீஷர்கள் சரியாக அதையே கேட்கிறார்கள் — யார் பாவம் செய்தது, இவனா, இவனுடைய பெற்றோரா? இயேசு அந்தக் கேள்வியை ஏற்க மறுக்கிறார். பின்பு தரையில் துப்பி, சேறுண்டாக்கி, அதை அவனுடைய கண்களில் பூசி, சீலோவாம் குளத்தில் கழுவும்படி அனுப்புகிறார். அவன் பார்வையுடன் திரும்பி வருகிறான். அதன் பின் நடப்பது கிட்டத்தட்ட ஒரு நீதிமன்ற நகைச்சுவை: இவன் அவன்தானா என்று உறுதியில்லாத அக்கம்பக்கத்தார், வேறொரு கதையை விரும்பும் அதிகாரிகள், பேசப் பயப்படும் பெற்றோர், ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் இன்னும் தைரியமடையும், முன்பு குருடனாயிருந்த ஒரு பிச்சைக்காரன்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இஸ்ரவேலின் வேதவாக்கியங்களில், குருடரின் கண்களைத் திறப்பது தேவனுடைய வரப்போகும் இரட்சிப்பின் அடையாளமாக இருந்தது (ஏசாயா 35, 42). யோவான் இந்தச் சுகமாக்குதலைத் தம்முடைய 'அடையாளங்களில்' ஒன்றாகச் சொல்கிறார்; முந்தைய அதிகாரத்தில் தாமே உலகத்தின் ஒளி என்று இயேசு சொன்ன கூற்றை இது செயலில் காட்டுகிறது. கதையின் மாபெரும் தலைகீழ் மாற்றத்தையும் இது சிறிய அளவில் காட்டுகிறது: இருளில் தொடங்கியவன் விசுவாசத்தில் முடிகிறான்; தங்கள் பார்வையைப் பற்றி உறுதியாக இருந்தவர்கள் இருளில் விடப்படுகிறார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு உறுதியான சுகமாக்குதலின் மூலம் இயேசுவை உலகத்தின் ஒளியாகக் காட்டுவது; அழுத்தத்தின் கீழ் ஒரு மனிதனின் வளரும் விசுவாசத்தைப் பின்தொடர்வது; பார்க்க மறுப்பவர்களின் ஆழமான குருட்டுத்தன்மையை வெளிப்படுத்துவது.
- 9:1–7 — ஒரு மனிதனின் குருட்டுத்தன்மைக்கு யாருடைய பாவம் காரணம் என்று சீஷர்கள் கேட்கிறார்கள். இருவருமல்ல, தேவனுடைய கிரியைகள் வெளிப்படும்படியே இது ஆயிற்று என்று இயேசு சொல்கிறார். அவர் உமிழ்நீரால் சேறுண்டாக்கி, அவனுடைய கண்களில் பூசி, சீலோவாமில் கழுவும்படி அனுப்புகிறார் — அந்தப் பெயருக்கு 'அனுப்பப்பட்டவன்' என்று அர்த்தம் என்று யோவான் குறிப்பிடுகிறார். அவன் பார்வையுடன் திரும்பி வருகிறான்.
- 9:8–17 — இவன் உண்மையில் அந்தப் பிச்சைக்காரன்தானா என்று அக்கம்பக்கத்தார் வாதிடுகிறார்கள். 'நான்தான் அவன்' என்று அவன் வலியுறுத்துகிறான். பரிசேயர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டு, அவன் தன் கதையைச் சொல்கிறான்; சுகமாக்குதல் ஓய்வுநாளில் நடந்ததால், இயேசு தேவனிடமிருந்து வந்தவராக இருக்க முடியுமா என்பதில் அவர்கள் பிளவுபடுகிறார்கள். அந்த மனிதன் எளிமையாக, 'அவர் ஒரு தீர்க்கதரிசி' என்கிறான்.
- 9:18–34 — அதிகாரிகள் அவனுடைய பெற்றோரை அழைக்கிறார்கள்; ஜெப ஆலயத்திலிருந்து புறம்பாக்கப்படுவோம் என்று பயந்து, அவர்கள்: அவனிடமே கேளுங்கள், அவன் வயதுவந்தவன் என்று மட்டும் சொல்கிறார்கள். மீண்டும் விசாரிக்கப்படும்போது, அவன் தனக்கு ஒன்று தெரியும் என்கிறான் — குருடனாயிருந்தேன், இப்பொழுது காண்கிறேன் — அவர்களுக்குச் சவால் விடுகிறான். அவர்கள் அவனை அவமதித்து வெளியே துரத்துகிறார்கள்.
- 9:35–41 — இயேசு அவனைக் கண்டுபிடித்து, மனுஷகுமாரனை விசுவாசிக்கிறாயா என்று கேட்கிறார். அவன், 'ஆண்டவரே, விசுவாசிக்கிறேன்' என்று சொல்லி அவரைப் பணிந்துகொள்கிறான். குருடர் காணும்படியும், காண்கிறோம் என்பவர்கள் குருடராகும்படியும் தாம் வந்ததாக இயேசு சொல்கிறார்; அதைக் கேட்ட பரிசேயர்கள், நாங்களும் குருடரோ என்று கேட்கிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: யோவான் 9:25 · அதனால் என்ன: சீஷர்கள் குற்றம் சாட்ட ஒருவரைத் தேடினார்கள்; இயேசுவோ துன்பத்தை ஒரு தீர்ப்பிலிருந்து தேவன் செயல்படக்கூடிய ஒரு இடமாக மாற்றினார். மற்றவர்களின் விளக்கங்களின் பாரத்துக்குக் கீழே ஒரு மாற்றுத்திறனையோ நோயையோ சுமக்கும் பலருக்கு அது ஒரு விடுதலை. சுகமடைந்த மனிதன், சௌகரியத்தில் அல்ல, கேள்விகளுக்கு நடுவே வளரும் ஒரு விசுவாசத்தைக் காட்டுகிறான் — அவனிடம் எல்லாப் பதில்களும் இல்லை, ஆனால் தனக்குத் தெரிந்த உண்மையைச் சொல்கிறான்.