இரவில் தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது: சீக்கிரம் வாருங்கள், அவருக்கு உடல்நிலை மிகவும் மோசம். உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாத காரணங்களுக்காக, மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அந்த ஒரே நபர் வரவில்லை. அவர் வந்து சேரும்போது அடக்கம் முடிந்துவிட்டது, உறவினர்கள் குடும்பத்துடன் அமர்ந்திருக்கிறார்கள், துக்கம் நீங்களே ஒருவேளை சொல்லியிருக்கும் ஒரு வாக்கியமாக இறுகிவிட்டது: நீர் இங்கே இருந்திருந்தால். மார்த்தாள் அதைச் சொல்கிறாள்; பின்பு மரியாளும் அதையே சொல்கிறாள். யோவான் 11 அந்த வாக்கியத்தை அவசரமாகக் கடந்துபோவதில்லை. இயேசு அதற்குள்ளேயே நின்று அழுகிறார். பின்பு நான்கு நாட்களாக மூடப்பட்டிருந்த ஒரு கல்லறைக்கு நடந்துபோய், மரித்த ஒருவனைப் பெயர் சொல்லி அழைக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யோவானின் சுவிசேஷத்தில் இது சிலுவைக்கு முந்திய 'அடையாளங்களில்' கடைசியும் பெரியதுமானது; முழுக் கதையின் அச்சாணியும் இதுவே: லாசருவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஜீவன் நேரடியாக இயேசுவைக் கொல்லும் முடிவுக்கு வழிவகுக்கிறது. பழைய ஏற்பாடு மரணத்துக்கு அப்பாலான நம்பிக்கையை ஓரளவு கண்டிருந்தது — எசேக்கியேலின் உலர்ந்த எலும்புகளின் பள்ளத்தாக்கு, மண்ணின் தூளிலே நித்திரைபண்ணுகிறவர்கள் விழித்தெழுவார்கள் என்ற தானியேலின் வாக்குறுதி (தானியேல் 12:2). உயிர்த்தெழுதல் ஒரு எதிர்கால நாள் மட்டுமல்ல, கல்லறை அருகே நிற்கும் ஒரு நபர் என்று இங்கே இயேசு அறிவிக்கிறார்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: இயேசுவை உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாக வெளிப்படுத்துவது; அவருடைய துக்கத்தையும் வல்லமையையும் ஒரே காட்சியில் காட்டுவது; ஜீவனைத் தந்த ஒரு அற்புதம் அவருடைய மரணத்துக்கு வழிவகுத்த சதியின் தூண்டுதலாக எப்படி ஆனது என்பதை விளக்குவது.
- 11:1–16 — தங்கள் சகோதரன் லாசரு வியாதியாயிருக்கிறான் என்று மரியாளும் மார்த்தாளும் செய்தி அனுப்புகிறார்கள். இயேசு இன்னும் இரண்டு நாள் இருந்த இடத்திலேயே தங்குகிறார்; பின்பு ஆபத்து இருந்தும் யூதேயாவுக்குத் திரும்ப முடிவு செய்கிறார்; நாமும் அவரோடேகூடப் போய்ச் சாவோம் என்று தோமா கடுமையாகச் சொல்கிறார்.
- 11:17–27 — லாசரு நான்கு நாட்களாகக் கல்லறையில் இருக்கிறான். மார்த்தாள் இயேசுவைச் சந்திக்கிறாள்: நீர் இங்கே இருந்திருந்தால் என் சகோதரன் மரிக்கமாட்டான். இயேசு, 'நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்' என்று அறிவிக்கிறார்; மார்த்தாள் அவரை மேசியாவாகிய தேவனுடைய குமாரன் என்று அறிக்கையிடுகிறாள்.
- 11:28–37 — மரியாள் அதே வார்த்தைகளுடன் அவருடைய பாதத்தில் விழுகிறாள். அவளும் துக்கிப்பவர்களும் அழுகிறதைக் கண்டு, இயேசு ஆவியில் கலங்கி, தாமும் கண்ணீர் விடுகிறார்; இவர் லாசருவை எவ்வளவாய் நேசித்தார் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்; இவர் அந்த மரணத்தைத் தடுக்கவில்லையே ஏன் என்று மற்றவர்கள் கேட்கிறார்கள்.
- 11:38–44 — கல்லறையில் இயேசு கல்லை எடுத்துப்போடச் சொல்லி, உரத்த சத்தமாய் ஜெபித்து, 'லாசருவே, வெளியே வா' என்று கூப்பிடுகிறார். மரித்தவன் இன்னும் பிரேதச் சீலைகளால் கட்டப்பட்டவனாக வெளியே வருகிறான்; அவனைக் கட்டவிழ்த்துப் போகவிடுங்கள் என்று இயேசு சொல்கிறார்.
- 11:45–57 — அநேகர் விசுவாசிக்கிறார்கள்; ஆனால் பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயர்களும் ரோமப் பழிவாங்கலுக்குப் பயப்படுகிறார்கள். அந்த ஆண்டின் பிரதான ஆசாரியனான காய்பா, மக்களுக்காக ஒரே மனுஷன் சாவது நலம் என்கிறான் — யோவான் இதை அறியாமல் சொல்லப்பட்ட தீர்க்கதரிசனமாக வாசிக்கிறார் — அன்றுமுதல் அவர்கள் இயேசுவைக் கொல்லத் திட்டமிடுகிறார்கள். பஸ்கா நெருங்கும்போது அவர் எப்பிராயீமுக்கு விலகிப் போகிறார்.
- ஒத்தமைவு சுவிசேஷங்கள் விட்டுவிட்ட ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு: அவை கலிலேய ஊழியத்தில் கவனம் செலுத்துகின்றன; லாசருவே ஆபத்தில் இருந்தபோது (யோவான் 12:10) இந்தக் கதை சொல்லப்படாமல் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது என்று சிலர் பரிந்துரைத்திருக்கிறார்கள்.
- ஒரு இறையியல் விவரணம்: இயேசு மரித்தோரை எழுப்பியதைப் பற்றிய பாரம்பரியங்களை (யவீருவின் மகள், நாயீன் ஊர் விதவையின் மகன் போன்றவை) யோவான் வளர்த்தெடுத்து, இயேசுவை உயிர்த்தெழுதலாக அறிவிக்கும்படி வடிவமைத்தார் என்று பல விமர்சன அறிஞர்கள் இதைக் காண்கிறார்கள்.
- நினைவுகூரப்பட்ட ஒரு நிகழ்வு, யோவானின் தனித்துவமான நடையில் சொல்லப்பட்டது — அங்கே வரலாறும் இறையியலும் வேண்டுமென்றே பின்னிப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.
முக்கிய வசனம்: யோவான் 11:25 · அதனால் என்ன: 'இயேசு கண்ணீர் விட்டார்' என்பது பெரும்பாலான ஆங்கில வேதாகமங்களில் மிகச் சிறிய வசனம்; மிகுந்த ஆறுதல் தருபவற்றில் ஒன்றும்கூட. லாசருவை எழுப்பப்போகிறவரே, துக்கிப்பவர்களுடன் சேர்ந்து துக்கிக்க நின்றுவிடுகிறார். தேவன் எங்கே இருந்தார் என்று கேட்டுக்கொண்டே ஒரு அடக்க ஆராதனையில் அமர்ந்திருந்த எவருக்கும், யோவான் 11 ஒரு நேர்த்தியான விளக்கத்தைத் தருவதில்லை. வருகிற, அழுகிற, மரித்தவர்களைப் பெயர் சொல்லி அழைக்கிற ஒரு தேவனைத் தருகிறது.