கீலேயாத்தில் பிசின் தைலம் இல்லையோ?

ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும், மலைகளையும் பாலைவனங்களையும் கடந்து, முந்தைய ஆண்டு விட்டுச்சென்ற அதே நீர்நிலைகளுக்கே வலசை வரும் பறவைக் கூட்டங்கள் இந்தியாவின் ஏரிகளுக்கும் சதுப்பு நிலங்களுக்கும் வந்துசேருகின்றன. அவற்றுக்கு யாரும் வரைபடம் தருவதில்லை; அவை காலத்தை அறிந்து வீடு வருகின்றன. தன் சொந்த தேசத்தின் வலசைப் பறவைகளை — நாரையையும் புறாவையும் மற்றவற்றையும் — எரேமியா கவனித்து, ஒரு வேதனையான ஒப்பீட்டைச் செய்தான். பறவைகளுக்குத் தங்கள் குறித்த காலம் தெரிகிறது. நூற்றாண்டுகளாக அவருடைய வழிகளைக் கற்றுக்கொண்ட தேவனுடைய சொந்த ஜனத்துக்கோ தெரியவில்லை. மனிதர் விழுந்தால் எழுந்திருக்கிறார்கள்; வழிதவறினால் திரும்பி வருகிறார்கள். யூதாவோ யுத்தத்திற்குப் பாயும் ஒரு குதிரையைப்போல ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறாள், திரும்ப மாட்டாள். இந்த அதிகாரம் ஒரு வாதமாகத் தொடங்கி ஒரு கூக்குரலாக முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி, இஸ்ரவேல், அதன் முடிவுக்கு அருகே. எரேமியா 7–10, ஆலயப் பிரசங்கத்தைச் சுற்றித் தொகுக்கப்பட்ட ஒரே தொகுப்பாக வாசிக்கப்படுகிறது; அதை யோயாக்கீமின் ஆட்சியின் ஆரம்பத்தில் நாம் வாசிக்கிறோம். 8ஆம் அதிகாரம் தீர்ப்பிலிருந்து துக்கத்திற்கு நகர்கிறது: அழிவை அறிவிக்கவேண்டிய தீர்க்கதரிசியே அதற்காக மிக அதிகமாக அழுகிறவனும் ஆவான். அந்த இரட்டைப் பாத்திரம் — தேவனுக்காகப் பேசுகிறவன், தன் ஜனத்திற்காகத் துக்கிக்கிறவன் — இனிமேல் எரேமியாவை வரையறுக்கும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: திரும்பிவரும் உள்ளுணர்வையே இழந்துபோன ஒரு ஜாதியை வெளிப்படுத்துவது; அதன் தலைவர்கள் — ஞானிகள், சம்பிரதிகள், தீர்க்கதரிசிகள், ஆசாரியர்கள் — நெருக்கடியைத் தணிவாகக் காட்டி அதை மோசமாக்கினார்கள் என்று காட்டுவது; பின்பு, ஒருவரும் கவனிக்காத ஒரு காயத்தைக் குறித்த துக்கத்தை வாசகர் கேட்கவிடுவது.

• 8:1–3 — குற்றச்சாட்டு உயிரோடிருப்பவர்களையும் தாண்டிச் செல்கிறது: ராஜாக்களின், ஆசாரியர்களின், தீர்க்கதரிசிகளின், ஜனங்களின் எலும்புகள் அவர்களுடைய கல்லறைகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அவர்கள் ஒருகாலத்தில் சேவித்த சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் நட்சத்திரங்களுக்கும் முன்பாகப் பரப்பப்படும். வெகுதூரம் சிதறடிக்கப்பட்ட மீதியானவர்கள் ஜீவனைவிட மரணத்தையே விரும்புவார்கள்.
• 8:4–7 — பொதுவாக விழுகிறவர்கள் எழுந்திருக்கிறார்கள், வழிதவறுகிறவர்கள் திரும்பி வருகிறார்கள். யூதாவோ திரும்பமாட்டாள்; ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்தப் பாதையில் விரைந்து போகிறான். நாரையும் மற்ற வலசைப் பறவைகளும் தங்கள் காலங்களைக் கைக்கொள்கின்றன; ஆனால் தேவனுடைய ஜனத்துக்கோ அவர் கேட்பது என்னவென்று தெரியவில்லை.
• 8:8–12 — 'நாங்கள் ஞானிகள், கர்த்தருடைய நியாயப்பிரமாணம் எங்களிடம் இருக்கிறது' என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள்; ஆனால் சம்பிரதிகளின் எழுத்தாணி அதைப் பொய்யாக்கிவிட்டது. எல்லாரும் ஆதாயத்தைத் தேடுகிறார்கள்; தீர்க்கதரிசிகளும் ஆசாரியர்களும் ஜனத்தின் காயத்தை மேலோட்டமாகக் கருதி, சமாதானம் இல்லாதபோதும் 'சமாதானம், சமாதானம்' என்று சொல்கிறார்கள் — 6:14-ல் ஏற்கெனவே கேட்ட வார்த்தைகள் இங்கே திரும்பச் சொல்லப்படுகின்றன.
• 8:13–17 — அறுவடை தோற்றுப்போகிறது: கொடியில் திராட்சப்பழங்களில்லை, மரத்தில் அத்திப்பழங்களில்லை. அரணான ஊர்களுக்கு ஓடி அங்கே அழிந்துபோவோம் என்று ஜனங்கள் சொல்கிறார்கள். வெகு வடக்கிலுள்ள தாணிலிருந்து எதிரியின் குதிரைகளின் மூச்சிரைப்புக் கேட்கிறது; பழக்க முடியாத பாம்புகளைப்போலப் படையெடுப்பாளர் வருகிறார்கள்.
• 8:18–22 — பின்பு குரல் தனிப்பட்டதாகத் திரும்புகிறது: என் துக்கம் குணப்படுத்த முடியாதது. தூரதேசத்திலிருந்து ஒரு கூக்குரல் எழும்புகிறது — கர்த்தர் சீயோனில் இல்லையோ? — புலம்பல் ஆழமாகிறது: அறுவடை கடந்துபோயிற்று, கோடைகாலம் முடிந்தது, நாங்களோ இரட்சிக்கப்படவில்லை. கீலேயாத்தில் பிசின் தைலம் இல்லையோ, அங்கே வைத்தியன் இல்லையோ?

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 8:22  ·  அதனால் என்ன: ஒவ்வொரு சமூகமும் அறிந்த ஒரு தோல்வியை எரேமியா பெயர்சொல்லிக் குறிப்பிடுகிறான்: உண்மை சங்கடமாயிருப்பதால் 'எல்லாம் நலம்' என்று சொல்லும் தலைவர்கள். ஆனால் இந்த அதிகாரம் குற்றச்சாட்டோடு முடியவில்லை. தான் எச்சரிக்கவேண்டியிருந்த ஜனத்திற்காக அழுவதை நிறுத்த முடியாத ஒரு மனிதனோடு அது முடிகிறது. இங்கே நேர்மையும் இரக்கமும் எதிரெதிரானவை அல்ல; காயத்தை மிகத் தெளிவாகக் காண்கிறவனே அது குணமாகவேண்டும் என்று மிகவும் ஏங்குகிறவனும் ஆவான்.