புலம்புகிற ஸ்திரீகளும் உண்மையான மேன்மைபாராட்டுதலும்

பள்ளி மாணவர் மறுசந்திப்பில், பேச்சு விரைவில் யார் என்னவானார்கள் என்பதற்குத் திரும்புகிறது. யார் மருத்துவர், யார் வெளிநாடு போனார்கள், யாருடைய மகன் எந்தக் கல்லூரியில் சேர்ந்தான், யாருடைய வீட்டில் எத்தனை மாடிகள். யாரும் தீங்கு நினைப்பதில்லை; வாழ்க்கையை நாம் அளக்கும் முறை அதுதான். எரேமியா 9-ன் முடிவுக்கு அருகே அந்த மதிப்பெண் பலகை முழுவதையும் அமைதியாக இடித்துத் தள்ளும் ஒரு வரி வருகிறது. ஞானி தன் ஞானத்தைக் குறித்தும், பலவான் தன் பலத்தைக் குறித்தும், ஐசுவரியவான் தன் ஐசுவரியத்தைக் குறித்தும் மேன்மைபாராட்டவேண்டாம். மேன்மைபாராட்டவேண்டுமானால், கர்த்தரை அறிந்திருக்கிறேன் என்று மேன்மைபாராட்டு — பூமியிலே மாறாத கிருபையையும் நியாயத்தையும் நீதியையும் செய்கிறவர், இவற்றில் பிரியமாயிருக்கிறவர். கண்ணீர் நிறைந்த ஒரு அதிகாரத்தில் காணப்படும் திடுக்கிடவைக்கும் வரி இது; சரியாக அதனாலேயே அது ஆழமாகத் தைக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி, இஸ்ரவேல், அதன் கடைசி ஆண்டுகளில். ஆலயப் பிரசங்கத்தைச் சுற்றிய தொகுப்பு (எரேமியா 7–10) தொடர்கிறது. அழுகிற தீர்க்கதரிசி இங்கேதான் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறான்; குற்றச்சாட்டு விக்கிரகாராதனையிலிருந்து, அயலார் நடுவேயுள்ள நம்பிக்கையின் சரிவுவரை விரிகிறது. பின்னர் பவுல் 9:24-ஐ இருமுறை எடுத்தாள்வார் — மேன்மைபாராட்டுகிறவன் கர்த்தரில் மேன்மைபாராட்டக்கடவன் (1 கொரிந்தியர் 1:31; 2 கொரிந்தியர் 10:17) — இந்த அதிகாரத்தின் மதிப்பீடுகள் சபைக்குள்ளும் தொடர்ந்ததை இது காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எதிரி வருமுன்பே அழிவு எப்படியிருக்கிறது என்று காட்டுவது — பொய்களால் அழுகிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சமுதாயம்; மறுப்புக்குப் பதிலாகப் புலம்பலுக்கு சமூகத்தை அழைப்பது; ஒருவர் உண்மையில் எதைக் குறித்துப் பெருமைகொள்ளலாம் என்பதை முன்வைப்பது.

• 9:1–9 — என் தலை தண்ணீராகவும் என் கண்கள் கண்ணீரின் ஊற்றாகவும் இருந்தால் எவ்வளவு நலம்! (எபிரெய வேதாகமங்களில் இந்த வசனம் 8ஆம் அதிகாரத்தை முடிக்கிறது.) வில்லைப்போல நாக்குகளை வளைக்கும் ஒரு ஜனத்தைவிட்டு வெகுதூரம், வனாந்தரத்தில் ஒரு தங்குமிடத்தை எரேமியா ஏங்குகிறான். அயலான் அயலானை வஞ்சிக்கிறான்; ஒவ்வொரு சகோதரனும் யாக்கோபைப்போல, பின்னால் பிடித்து முந்திக்கொள்கிறவனாய் நடக்கிறான். இப்படிப்பட்ட ஜாதியை நான் தண்டியாதிருப்பேனோ?
• 9:10–16 — இப்போது மௌனமாய்க் கிடக்கும் மலைகளுக்காகவும் மேய்ச்சல் நிலங்களுக்காகவும் தீர்க்கதரிசி அழுகிறான் — மாடுகளின் கூப்பிடல் இல்லை, பறவைகளும் இல்லை. எருசலேம் இடிபாடுகளின் மேடாகும், நரிகளின் தாவரமாகும். ஏன்? ஏனெனில் அவர்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைவிட்டு, தங்கள் முன்னோர் கற்றுக்கொடுத்தபடி பாகால்களைப் பின்பற்றினார்கள். அவர்கள் ஜாதிகள் நடுவே சிதறடிக்கப்படுவார்கள்.
• 9:17–22 — புலம்புகிற ஸ்திரீகளை, திறமையாய் ஒப்பாரி வைக்கிறவர்களை அழையுங்கள்; அவர்கள் தங்கள் குமாரத்திகளுக்குப் புலம்பல் பாடல்களைக் கற்பிக்கட்டும். மரணம் ஜன்னல்கள் வழியாக ஏறி அரண்மனைகளுக்குள் நுழைந்துவிட்டது; உடல்கள் வெளியில் எருவைப்போலவும், அறுக்கிறவனுக்குப் பின்னே சேர்ப்பார் ஒருவருமில்லாத கதிர்க்கட்டுகளைப்போலவும் கிடக்கின்றன.
• 9:23–26 — பின்பு அந்தப் புகழ்பெற்ற திருப்பம்: ஞானமோ, பலமோ, ஐசுவரியமோ அல்ல; மாறாத கிருபையையும் நியாயத்தையும் நீதியையும் நடப்பிக்கிற கர்த்தரை அறிந்திருப்பதே மேன்மைபாராட்டத் தகுந்த காரியம். மாறின இருதயம் இல்லாமல் வெளிப்புற விருத்தசேதனம் ஒன்றுமில்லை என்ற எச்சரிக்கையோடு அதிகாரம் முடிகிறது — எகிப்து, ஏதோம், அம்மோன், மோவாப், யூதா எல்லாருக்கும் ஒருபோல.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 9:24  ·  அதனால் என்ன: துக்கத்தை அவசரமாகக் கடந்துபோக எரேமியா மறுக்கிறான்; புலம்புகிறவர்களை அழைத்து, புலம்பலைக் கற்பிக்கத் தகுந்த ஒரு திறமையாக ஆக்குகிறான். பின்பு ஒரு வாழ்க்கையின் அளவுகோலை அவன் மீண்டும் வரைகிறான்: நீ எதை அறிவாய், என்ன செய்யமுடியும், எதைச் சொந்தமாக்கியிருக்கிறாய் என்பதல்ல; உண்மையாய் அன்புகூர்ந்து நியாயமாய்ச் செயல்படும் ஒரு தேவனை நீ அறிந்திருக்கிறாயா — அது உன்னை வடிவமைக்கிறதா — என்பதே. மறுசந்திப்பின் மதிப்பெண் பலகையில் போட்டியிட்டுச் சலித்துப்போன யாருக்கும் இது அமைதியாக விடுதலை தரும் வார்த்தை.