ಗಿಲ್ಯಾದಿನಲ್ಲಿ ಔಷಧ ತೈಲವಿಲ್ಲವೇ?

ಪ್ರತಿ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ವಲಸೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿಂಡುಗಳು ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಮರುಭೂಮಿಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ, ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷ ತಾವು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಅದೇ ನೀರಿಗೆ ಬಂದು ಭಾರತದ ಕೆರೆಗಳನ್ನೂ ಜೌಗು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಯಾರೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಕ್ಷೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಗೊತ್ತು, ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಅಷ್ಟೇ. ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೇಶದ ವಲಸೆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು — ಕೊಕ್ಕರೆ, ಪಾರಿವಾಳ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳನ್ನು — ಯೆರೆಮೀಯನು ನೋಡಿ ಒಂದು ನೋವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ನೇಮಿತ ಕಾಲ ಗೊತ್ತು. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಆತನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಲಿತ ದೇವರ ಸ್ವಂತ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಜನರು ಬಿದ್ದಾಗ ಏಳುತ್ತಾರೆ; ದಾರಿತಪ್ಪಿದಾಗ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಯೆಹೂದ ಮಾತ್ರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುವ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ, ತಿರುಗಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು ವಾದವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಒಂದು ಕೂಗಾಗಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್, ತನ್ನ ಅಂತ್ಯದ ಬಳಿ. ಯೆರೆಮೀಯನು 7–10 ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಸಂಗದ ಸುತ್ತ ಕೂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದೇ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಓದುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತೇವೆ. 8ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ತೀರ್ಪಿನಿಂದ ದುಃಖದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ: ವಿಪತ್ತನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರವಾದಿಯೇ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಳುವವನೂ ಹೌದು. ಆ ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳು — ದೇವರ ವಕ್ತಾರ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಜನರಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸುವವನು — ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಯೆರೆಮೀಯನನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಹಿಂದಿರುಗುವ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಲು, ಮತ್ತು ಅದರ ನಾಯಕರು — ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಲಿಪಿಕಾರರು, ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಾಜಕರು — ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಸಮಾಧಾನದ ಮಾತಿನಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆಡಿಸಿದರೆಂದು ತೋರಿಸಲು; ಆಮೇಲೆ ಯಾರೂ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡದ ಗಾಯದ ಬಗೆಗಿನ ದುಃಖವನ್ನು ಓದುಗನು ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು.

• 8:1–3 — ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಬದುಕಿರುವವರನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ: ಅರಸರ, ಯಾಜಕರ, ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮತ್ತು ಜನರ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಅವರ ಸಮಾಧಿಗಳಿಂದ ತೆಗೆದು, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೇವಿಸಿದ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮುಂದೆ ಹರಡಲಾಗುವುದು. ದೂರದೂರಕ್ಕೆ ಚದರಿಹೋದ ಉಳಿದವರು ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಮರಣವನ್ನೇ ಬಯಸುವರು.
• 8:4–7 — ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಿದ್ದವರು ಏಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದಾರಿತಪ್ಪಿದವರು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಯೆಹೂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾನೆ. ಕೊಕ್ಕರೆಯೂ ಇತರ ವಲಸೆ ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ತಮ್ಮ ಕಾಲಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಆತನು ಏನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
• 8:8–12 — 'ನಾವು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿದೆ' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಲಿಪಿಕಾರರ ಲೇಖನಿ ಅದನ್ನು ಸುಳ್ಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಲಾಭವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಯಾಜಕರೂ ಜನರ ಗಾಯವನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ 'ಸಮಾಧಾನ, ಸಮಾಧಾನ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ — ಈ ಮಾತುಗಳು 6:14ರಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಕೇಳಿಬಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗಿವೆ.
• 8:13–17 — ಸುಗ್ಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ: ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲ, ಮರದಲ್ಲಿ ಅಂಜೂರವಿಲ್ಲ. ಕೋಟೆಯುಳ್ಳ ಊರುಗಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗೋಣ ಎಂದು ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದೂರ ಉತ್ತರದ ದಾನಿನಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಕುದುರೆಗಳ ಬುಸುಗುಡುವಿಕೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದಾಳಿಕೋರರು ಪಳಗಿಸಲಾಗದ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
• 8:18–22 — ಆಮೇಲೆ ಧ್ವನಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗುತ್ತದೆ: ನನ್ನ ದುಃಖ ವಾಸಿಯಾಗದ್ದು. ದೂರದ ದೇಶದಿಂದ ಒಂದು ಕೂಗು ಏಳುತ್ತದೆ — ಯೆಹೋವನು ಚೀಯೋನಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೋ? — ಮತ್ತು ಪ್ರಲಾಪ ಆಳವಾಗುತ್ತದೆ: ಸುಗ್ಗಿ ಕಳೆಯಿತು, ಬೇಸಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಮತ್ತು ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಗಿಲ್ಯಾದಿನಲ್ಲಿ ಔಷಧ ತೈಲವಿಲ್ಲವೇ, ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯನಿಲ್ಲವೇ?

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆರೆಮೀಯನು 8:22  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೂ ಪರಿಚಿತವಾದ ಒಂದು ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಯೆರೆಮೀಯನು ಹೆಸರಿಡುತ್ತಾನೆ: ಸತ್ಯ ಅನಾನುಕೂಲವಾದ್ದರಿಂದ 'ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿದೆ' ಎನ್ನುವ ನಾಯಕರು. ಆದರೆ ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ದೋಷಾರೋಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನು ಎಚ್ಚರಿಸಬೇಕಾದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಕನಿಕರ ವಿರುದ್ಧವಾದವುಗಳಲ್ಲ; ಗಾಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವವನೇ ಅದು ವಾಸಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಂಬಲಿಸುವವನು.