வடக்கிலிருந்து எழும்பும் தண்ணீர்

பருவமழைக் காலத்தில், ஆற்றின் கீழ்ப்பகுதியிலுள்ள ஊர்கள் சில சமயம் தெளிவான, வறண்ட நாளிலேயே வெள்ளத்தில் மூழ்குகின்றன. மழை தொலைவிலுள்ள மலைகளில் பெய்தது; ஆறு வெறுமனே வந்துசேர்கிறது, தெருத்தெருவாக உயர்கிறது; ஓடுவதைத் தவிர செய்வதற்கு ஒன்றுமில்லை. எரேமியா 47 பெலிஸ்தரின் கடற்கரைக்கு அந்தச் சித்திரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. வடக்கில் தண்ணீர் எழும்புகிறது — பாபிலோனியச் சேனை — அது தேசத்தையும் அதிலுள்ள எல்லாவற்றையும் மூழ்கடிக்கும். இரதங்களின் சத்தத்தைக் கேட்டுத் தகப்பன்மார் தங்கள் பிள்ளைகளைத் திரும்பிப் பார்க்காமல் ஓடுகிறார்கள். இது புத்தகத்தின் மிகச் சிறிய வாக்குகளில் ஒன்று, மிகத் தெளிவான சித்திரம் கொண்டவற்றிலும் ஒன்று; அது வெற்றியோடு அல்ல, ஒரு கேள்வியோடு முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியின் இறுதிக் காட்சிகளில், தீர்க்கதரிசிகள் இஸ்ரவேலின் கதையை எல்லா ஜாதிகளின் கதைக்குள்ளும் வைக்கிறார்கள். சிம்சோன், சவுல் காலம்முதல் பெலிஸ்தர் இஸ்ரவேலின் பழைய போட்டியாளர்கள்; இப்போது அவர்களும் யூதாவும் அதே வடக்குப் புயலை எதிர்கொள்கிறார்கள். இந்த அதிகாரம் எரேமியா 25-ன் பாத்திரத் தரிசனத்திலுள்ள ஜாதிகளின் பட்டியலைச் சேர்ந்தது; கடற்கரை வழியாக பாபிலோன் முன்னேறுவது ஒரு உள்ளூர் துரதிர்ஷ்டம் அல்ல, முழுப் பகுதியையும் அடித்துச்செல்லும் ஒரே நியாயத்தீர்ப்பின் பகுதி என்று அது காட்டுகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: வடக்கிலிருந்து வரும் வல்லமையால் பெலிஸ்தரின் நகரங்கள் அழியும் என்று அறிவிப்பது — நியாயத்தீர்ப்பின் வாக்கிலும்கூட, பட்டயம் உறைக்குள் போடப்படவேண்டும் என்ற தீர்க்கதரிசியின் ஏக்கத்துக்குக் குரல் கொடுப்பது.

• 47:1–4 — தலைப்பு இந்த வார்த்தையை 'பார்வோன் காசாவை அடிப்பதற்கு முன்பு' என்று வைக்கிறது. வடக்கிலிருந்து தண்ணீர் எழும்பி தேசத்தை மூழ்கடிக்கிறது; குளம்புகளின் இடிமுழக்கத்தையும் சக்கரங்களின் இரைச்சலையும் கேட்டுத் தகப்பன்மார் தங்கள் பிள்ளைகளுக்காகத் திரும்புவதில்லை. பெலிஸ்தரை அழிக்கவும், தீருவுக்கும் சீதோனுக்கும் மீதியான கடைசி உதவியாளர்களாகிய கப்தோரின் மீதியானவர்களை அறுத்துப்போடவும் நாள் வந்துவிட்டது.
• 47:5 — துக்கத்தில் காசா மொட்டையடிக்கப்படுகிறது, அஸ்கலோன் ஊமையாக்கப்படுகிறது, பள்ளத்தாக்கில் மீதியானவர்கள் துயரத்தில் தங்களைக் கீறிக்கொள்கிறார்கள் — புலம்பும் நகரத்தின் பூர்வ அடையாளங்கள்.
• 47:6–7 — தீர்க்கதரிசி கர்த்தருடைய பட்டயத்தை நோக்கிக் கதறுகிறான்: நீ அமருவது எப்போது? உன் உறைக்குள் திரும்பிப்போய் ஓய்ந்திரு. ஆனால் அது ஓய முடியாது என்று அவனே தனக்குப் பதில் சொல்கிறான்; ஏனெனில் அஸ்கலோனுக்கும் கடற்கரைக்கும் விரோதமாகக் கர்த்தர் அதற்குக் கட்டளை கொடுத்திருக்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 47:6  ·  அதனால் என்ன: இந்த வாக்கு இருண்டது; ஆனால் அதன் மிக நினைவில் நிற்கும் வரி, கொலை நிற்கவேண்டும் என்ற ஒரு மன்றாட்டு — அதுவும் தேவனுடைய சொந்தப் பட்டயத்தை நோக்கிச் சொல்லப்படுவது. நியாயத்தீர்ப்பை அறிவிக்கும் தீர்க்கதரிசியும்கூட அதில் மகிழ்வதில்லை. தவறுக்குப் பதில் கொடுக்கப்படவேண்டும் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதற்கும், வன்முறை முடியவேண்டும் என்று ஏங்குவதற்கும் இடையிலான அந்த இழுபறியோடுதான் சிந்திக்கும் வாசகர்கள் இன்றும் செய்திகளை வாசிக்கிறார்கள்.