வண்டலின்மேல் அமர்ந்திருக்கும் மோவாப்

சில குடும்பங்கள் நான்கு தலைமுறைகளாக ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்து, ஒரு பெட்டியைக்கூடக் கட்டியதில்லை. அதில் ஒரு சௌகரியம் உண்டு, ஒரு ஆபத்தும் உண்டு: எதுவும் சீர்செய்யப்படுவதில்லை, எதுவும் சோதிக்கப்படுவதில்லை, பழக்கங்கள் தூசியைப்போலப் படிந்துவிடுகின்றன. எரேமியா அதே கருத்தின் திராட்சரசம் செய்பவனுடைய வடிவத்தைக் கடன் வாங்குகிறான். மோவாப் தன் இளமைமுதல் சுகமாயிருந்தது, ஒருபோதும் ஒரு பாத்திரத்திலிருந்து மற்றொன்றில் ஊற்றப்படாமல் தன் வண்டலின்மேல் விடப்பட்ட திராட்சரசத்தைப்போல இருந்தது — எனவே அது எப்போதும் இருந்தபடியே ருசியும் மணமும் உள்ளதாக இருக்கிறது என்கிறான். இப்போது ஊற்றுகிறவர்கள் வருகிறார்கள். அதைத் தொடர்வது வெற்றிக்களிப்பின் போர்ப்பாடல் அல்ல, ஒரு நீண்ட புலம்பல்; தான் கண்டிக்க அனுப்பப்பட்ட அண்டைவீட்டாருக்காகத் தீர்க்கதரிசி அழுகிறான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஆதியாகமத்தில் லோத்திலிருந்து வந்த மோவாப், வனாந்தரப் பயணம்முதல் இஸ்ரவேலின் அண்டைநாடாகவும் போட்டியாளனாகவும் இருந்தது — பிலேயாம், ரூத், மேசாவின் கலகம். மூன்றாம் பகுதியின் இறுதிக் காட்சிகளில், யூதாவை நியாயந்தீர்க்கும் தேவனே மோவாபையும் நியாயந்தீர்க்கிறவர் என்று காட்டப்படுகிறது; காரணங்கள் வேதாகமம் முழுவதும் ஓடுகிறவையே: பெருமை, செல்வத்தின்மேல் நம்பிக்கை, மற்றவர்களை அவமதித்தல். ஆயினும் இந்தத் தொகுப்பிலுள்ள வேறு சில வாக்குகளைப்போலவே, இதுவும் 'கடைசி நாட்களில்' மோவாபின் சிறையிருப்பு திருப்பப்படுவதோடு முடிகிறது; ஜாதிகளுக்கான ஆசீர்வாதத்தின் பழைய வாக்குத்தத்தத்தை உயிரோடு வைக்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மோவாபின் பெருமைக்காகவும் அலட்சியமான சுகத்துக்காகவும் அதன் வீழ்ச்சியை அறிவிப்பது, பகையான ஒரு ஜாதிக்காகவும் தேவன் புலம்புவதைக் காட்டுவது, மோவாபுக்கு நியாயத்தீர்ப்பு அவருடைய கடைசி வார்த்தை அல்ல என்ற வாக்குத்தத்தத்தோடு முடிப்பது.

• 48:1–10 — ஊருக்குப் பின் ஊர் பெயரிடப்படுகிறது — நேபோ, கீரியாத்தாயீம், எஸ்போன், ஒரொனாயீம் — அழிவு அவற்றினூடே பரவுகிறது. மோவாப் தன் கிரியைகளையும் பொக்கிஷங்களையும் நம்பினதால், அதன் தெய்வமாகிய கேமோஸ் தன் ஆசாரியர்களோடும் அதிகாரிகளோடும் சிறையிருப்புக்குப் போகும். கர்த்தருடைய வேலையை அசதியாய்ச் செய்கிற எவன்மேலும் ஒரு கடுமையான சாபத்தோடு அந்தப் பகுதி முடிகிறது.
• 48:11–25 — மையச் சித்திரம்: மோவாப் தன் வண்டலின்மேல் அமர்ந்திருக்கிறது, ஒருபோதும் ஒரு பாத்திரத்திலிருந்து மற்றொன்றில் ஊற்றப்படவில்லை; எனவே இப்போது அதைச் சாய்த்து ஊற்றும்படி தேவன் ஆட்களை அனுப்புவார். இஸ்ரவேல் பெத்தேலைக் குறித்து வெட்கப்பட்டதுபோல, மோவாப் கேமோசைக் குறித்து வெட்கப்படும். வல்லமையுள்ள செங்கோல் முறிந்தது; தீபோனும் அரோவேரும் புழுதியில் உட்காரும்படி சொல்லப்படுகின்றன; மோவாபின் கொம்பு வெட்டப்பட்டது.
• 48:26–39 — மோவாபை வெறிக்கச் செய்யுங்கள்; அது கர்த்தருக்கு விரோதமாகத் தன்னைப் பெருமைப்படுத்தி, இஸ்ரவேலைப் பார்த்துச் சிரித்தது. பின்பு துக்கம் வருகிறது: மோவாபின் பெருமையைக் கேள்விப்பட்டோம்; மோவாபுக்காக நான் அலறுகிறேன்; என் இருதயம் புல்லாங்குழலைப்போலத் தொனிக்கிறது. இந்தப் பகுதியின் பெரும்பகுதி ஏசாயா 15–16-ஐ நெருக்கமாக எதிரொலிக்கிறது; புதிய தலைமுறைக்காக மறுவடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மோவாப் யாரும் விரும்பாத உடைந்த பாத்திரமாகிறது.
• 48:40–47 — ஒரு கழுகு மோவாபின்மேல் தன் செட்டைகளை விரிக்கிறது; திகிலும், படுகுழியும், கண்ணியும் தப்பிக்க வழி விடுவதில்லை. எண்ணாகமம் 21, 24-லுள்ள மோவாபின்மேலான ஒரு பழைய வெற்றிப்பாடலின் வரிகள் இதில் பின்னப்பட்டுள்ளன. பின்பு திடீரென்று: 'ஆனாலும் கடைசி நாட்களில் மோவாபின் சிறையிருப்பைத் திருப்புவேன்.'

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 48:11  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் பெயரிடும் ஆபத்து பிரமிப்பூட்டும் ஒரு குற்றம் அல்ல, நிலைபெற்ற சௌகரியம் — பெருமையும் சுயநம்பிக்கையும் அமைதியாகக் கடினப்படும் அளவுக்குத் தொந்தரவில்லாத ஒரு வாழ்க்கை. அது அரிதான ஒன்றையும் முன்மாதிரியாகக் காட்டுகிறது: தான் கண்டிக்கும் எதிரிக்காகத் தீர்க்கதரிசி அழுகிறான். நியாயத்தீர்ப்பும் இரக்கமும் ஒன்றாகப் பிடிக்கப்படுகின்றன; மோவாபுக்கும்கூட கடைசி வார்த்தை மீட்டெடுப்பே.