வானராக்கினியைப் பற்றிய வாக்குவாதம்

குடும்பக் கடையின் சாம்பலில் இரண்டு சகோதரர்கள் நிற்கிறார்கள். ஒருவன் சொல்கிறான்: 'பல வருஷங்களாக நாம் குறுக்குவழிகளில் போனோம்; அது நம்மைப் பிடித்துவிட்டது.' மற்றவன் சொல்கிறான்: 'முட்டாள்தனம் — நாம் செய்யும் முறையை மாற்றும்வரை எல்லாம் நன்றாகத்தான் இருந்தது.' அதே நெருப்பு, அதே இடிபாடுகள், ஏன் என்பதைப் பற்றி முற்றிலும் வேறுபட்ட இரண்டு கதைகள். ஒரு பேரழிவுக்குப் பின் நடக்கும் பெரும்பாலான குடும்ப வாக்குவாதங்கள் உண்மையில் அந்தப் பேரழிவின் அர்த்தத்தைப் பற்றிய வாக்குவாதங்களே. எரேமியா 44 சரியாக அப்படிப்பட்ட ஒரு வாக்குவாதம் — ஒரு நகரத்தையும் ஆலயத்தையும் ராஜாவையும் இழந்த அகதிகள் நடுவில் எகிப்தில் நடந்தது. இடிபாடுகள் தேவனைவிட்டு விலகியதன் பலன் என்று வயதான தீர்க்கதரிசி சொல்கிறார். வானராக்கினியைக் கனம்பண்ணுவதை நிறுத்தியதால்தான் இடிபாடுகள் வந்தன என்று ஜனங்கள் — உண்மையான உறுதியோடு — பதில் சொல்கிறார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: வேதாகமக் கதையின் மூன்றாம் பகுதி — இஸ்ரவேல் — அதன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையை அடைந்துவிட்டது: எருசலேம் எரிக்கப்பட்டது, எரேமியாவின் எச்சரிக்கைக்கு மாறாக மீதியானவர்கள் எகிப்துக்கு ஓடினார்கள் (எரேமியா 42–43). தேவன் தம்முடைய ஜனங்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்தபோது தொடங்கிய பாதை இப்போது பின்னோக்கி அதற்குள்ளேயே ஓடுகிறது. இதுதான் எரேமியாவின் பதிவுசெய்யப்பட்ட கடைசி வார்த்தை; அதன்பின் அவர் பதிவுகளிலிருந்து மறைந்துபோகிறார். இந்த அதிகாரம் எகிப்தின் கதையை ஒரு கடினமான குறிப்போடு முடிக்கிறது — ஜனத்தின் எதிர்காலம் இந்தக் கூட்டத்தின் வழியாக அல்ல, பாபிலோனிலுள்ள சிறைப்பட்டவர்கள் வழியாகவும் திரும்பி வரப்போகும் ஒரு சிறிய மீதியானவர்கள் வழியாகவுமே செல்லும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எரேமியாவுக்கும் எகிப்திலுள்ள யூதேயர்களுக்கும் இடையிலான கடைசி மோதலைப் பதிவு செய்வது — பேரழிவுக்கு இரண்டு போட்டி விளக்கங்கள் — பார்வோனாகிய ஒப்பிராவைப் பற்றிய, தேதியிடக்கூடிய ஓர் அடையாளத்தால் முத்திரையிடப்பட்ட தேவனுடைய தீர்ப்பை அவர்களுக்குப் புத்தகத்தின் கடைசி வார்த்தையாக விட்டுச்செல்வது.

• 44:1–14 — எகிப்து முழுவதும் சிதறியிருக்கும் யூதேயர்களிடம் எரேமியா பேசுகிறார்: எருசலேமின் இடிபாடுகளைப் பார்த்து, ஏன் என்று கேளுங்கள். தீர்க்கதரிசிகள் எச்சரித்தார்கள், ஜனங்கள் அந்நிய தேவர்களுக்குத் தூபங்காட்டினார்கள், தேசம் பாழாய்ப்போனது. இப்போது ஒரு புதிய நாட்டில் அவர்கள் அதே முறையை மீண்டும் செய்கிறார்கள் என்று அவர் சொல்கிறார்.
• 44:15–19 — ஸ்திரீகள் முன்னின்று நடத்த, அவர்களுடைய கணவர்கள் ஆதரிக்க, கூட்டம் மறுக்கிறது. வானராக்கினிக்குப் படையல்களையும் அப்பங்களையும் செலுத்தியபோது அப்பமும் சமாதானமும் இருந்தது; நிறுத்தியதுமுதல் பட்டயமும் பஞ்சமுமே என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள். இது தீவிரமான, காரணங்களோடு கூடிய ஒரு பதில் — அவர்கள் வரலாற்றைத் தலைகீழாக வாசிக்கிறார்கள்.
• 44:20–23 — எரேமியா அவர்களுடைய சான்றையே அவர்களுக்கு எதிராகத் திருப்புகிறார்: யூதாவின் பட்டணங்களிலும் எருசலேமின் தெருக்களிலும் செலுத்தப்பட்ட அதே படையல்களைத்தான் தேவன் நினைவுகூர்ந்தார். பழைய தேவர்கள் அலட்சியப்படுத்தப்பட்டார்கள் என்பதற்கு அல்ல, உடன்படிக்கை அலட்சியப்படுத்தப்பட்டது என்பதற்கே இந்தப் பேரழிவு சான்று.
• 44:24–30 — கசப்பான வஞ்சப்புகழ்ச்சியோடு, போய் உங்கள் பொருத்தனைகளை நிறைவேற்றுங்கள் என்று அவர் சொல்கிறார். எகிப்திலுள்ள யூதேயர்கள் இனி தேவனுடைய நாமத்தைக் கொண்டு ஆணையிடமாட்டார்கள்; சிலர் மட்டுமே தப்பி யூதாவுக்குத் திரும்புவார்கள்; 'யாருடைய வார்த்தை நிலைநிற்கும்' என்பதை நிகழ்வுகள் காட்டும். அடையாளம்: சிதேக்கியா ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டதுபோலவே, பார்வோனாகிய ஒப்பிரா அவனுடைய சத்துருக்களிடம் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவான்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 44:28  ·  அதனால் என்ன: தங்கள் துன்பத்தின் அர்த்தம் என்ன என்று கேட்காமல் ஜனங்கள் அரிதாகவே துன்பப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் அடையும் பதில்கள் அதன்பின் வரும் எல்லாவற்றையும் வடிவமைக்கின்றன. அகதிகள் முட்டாள்கள் என்று இந்த அதிகாரம் பாசாங்கு செய்வதில்லை; அவர்களுடைய யோசனை உண்மையானது, சான்றுபோலவும் தோன்றியது. அதற்கு அடியிலுள்ள கடினமான கேள்வியை அது கேட்கிறது: நம்முடைய சொந்த இழப்புகளை வாசிக்கும்போது, நாம் உண்மையைத் தேடுகிறோமா, அல்லது ஏற்கெனவே செய்ய விரும்பியதைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கான அனுமதியைத் தேடுகிறோமா?