கைகொட்டிய நான்கு அண்டை நாடுகள்

தெருவில் ஒரு வீடு தீப்பிடிக்கும்போது, அக்கம்பக்கத்தாரைப் பற்றி நிறையக் கற்றுக்கொள்கிறீர்கள். சிலர் வாளிகளோடு ஓடுகிறார்கள். சிலர் நின்று பார்க்கிறார்கள். அந்தக் குடும்பத்தோடு பழைய சண்டை இருந்தால், சிலர் அதை மௌனமாக ரசிக்கிறார்கள் — டீக்கடையில் ஒரு குத்தல் பேச்சு, சிரிக்கும் ஈமோஜியோடு பகிரப்பட்ட ஒரு செய்தி. இது ஒரு சிறிய கொடுமைதான், ஆனால் ஆழமாகக் காயப்படுத்துகிறது, ஏனெனில் அது அருகில் வாழ்பவர்களிடமிருந்து வருகிறது. எசேக்கியேல் 25, எருசலேமின் தீயை ரசித்த அண்டை நாடுகளைப் பற்றியது. அம்மோன் கைகொட்டியது; யூதா மற்ற எல்லாரையும்போலத்தான் என்று மோவாப் அலட்சியமாகச் சொன்னது; ஏதோம் பழிவாங்கியது; பெலிஸ்தர் ஒரு பழங்காலப் பகையைத் தீர்த்துக்கொண்டார்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: எசேக்கியேலின் புத்தகம் இங்கே திருப்புமுனை அடைகிறது. அதிகாரங்கள் 1–24 எருசலேம் விழும் என்று எச்சரித்தன; அதிகாரங்கள் 33–48 அது விழுந்த பின்பு பேசி, மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படுவதை நோக்குகின்றன. அவற்றுக்கு இடையில் அதிகாரங்கள் 25–32 நிற்கின்றன — ஜாதிகளுக்கு விரோதமான தீர்க்கதரிசனங்கள். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், இஸ்ரவேலின் தேவன் ஒரு போரில் தோற்றுப்போன ஓர் உள்ளூர் தெய்வம் அல்ல என்பதற்கு இது ஒரு நினைவூட்டல்: அவர் எல்லா ஜனங்களுக்கும் நியாயாதிபதி; அவருடைய ஜனங்களின் சரிவைப் பரியாசம் செய்த ஜாதிகளும் அவருக்குக் கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டும். மூன்றாம் பகுதி அதன் மிக இருண்ட நிலையில் இருக்கிறது; ஆனால் தேவனே இன்னும் அதிகாரத்தில் இருக்கிறார் என்று அந்தப் பல்லவி வலியுறுத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யூதாவின் மிக நெருங்கிய அண்டை நாடுகளோடு எசேக்கியேலின் ஜாதிகளுக்கு விரோதமான தீர்க்கதரிசனங்களைத் தொடங்குவது, எருசலேமின் வீழ்ச்சிக்கு ஒவ்வொரு ஜாதியும் காட்டிய குறிப்பிட்ட எதிர்வினைக்குப் பதில் சொல்வது, அந்தப் பேரழிவு தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பே தவிர அவருடைய தோல்வி அல்ல என்று நிலைநாட்டுவது.

• 25:1–7 — பரிசுத்த ஸ்தலம் பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்கப்பட்டபோதும் யூதாவின் ஜனங்கள் சிறையிருப்புக்குப் போனபோதும், அம்மோன் கைகொட்டி, காலால் தட்டி, களிப்போடு ஆரவாரித்தது. கிழக்கு வனாந்தர ஜனங்கள் அம்மோனை ஆக்கிரமிப்பார்கள், அதன் தலைநகரமாகிய ரப்பா ஒட்டகங்களின் மேய்ச்சல் நிலமாகும் என்று எசேக்கியேல் அறிவிக்கிறார்.
• 25:8–11 — யூதா 'மற்ற எல்லா ஜாதிகளையும் போலத்தான்' என்று மோவாப் சொன்னது — இஸ்ரவேலின் தேவன் அவர்களை விசேஷமானவர்களாக்கினார் என்ற கூற்றைப் பற்றிய ஓர் ஏளனம் அது. மோவாபின் எல்லைப் பட்டணங்கள் அதே கிழக்கு ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்குத் திறந்துவிடப்படும்.
• 25:12–14 — ஏசாவின் வழியாக யூதாவுக்கு உறவினனான ஏதோம், செயல்பட்டுப் பழிவாங்கியது. இங்கே நியாயத்தீர்ப்பு இஸ்ரவேலின் சொந்தக் கையால் வரும் என்று சொல்லப்படுகிறது — இந்த இழை ஒபதியாவிலும் எசேக்கியேல் 35-லும் மீண்டும் எடுக்கப்படுகிறது.
• 25:15–17 — பெலிஸ்தர் பழங்காலப் பகையினால் செயல்பட்டார்கள். தேவன் அவர்களுக்கும் கடற்கரை ஜனங்களுக்கும் விரோதமாகத் தம்முடைய கையை நீட்டுவார். ஒவ்வொரு தீர்க்கதரிசனமும் அதே நோக்கத்தோடு முடிகிறது: அவர்கள் கர்த்தரை அறிந்துகொள்வார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 25:6–7  ·  அதனால் என்ன: உங்களுக்கிடையே பழைய வரலாறு இருக்கும்போது, இன்னொருவரின் சரிவைக் குறித்து மகிழ்வது தீங்கில்லாதது போலவும், தகுதியானது போலவும்கூடத் தோன்றும். இந்தச் சிறிய தீர்க்கதரிசனங்கள் அதைத் தேவன் கவனிக்கும் ஒரு தார்மீகச் செயலாக நடத்துகின்றன. அவை வாசகரையும் குத்துகின்றன: யூதா தன் வீழ்ச்சிக்குத் தகுதியானது என்று அதே தீர்க்கதரிசி இருபத்து நான்கு அதிகாரங்களாகச் சொல்லியிருந்தார். தகுதியானதோ இல்லையோ, இன்னொருவரின் அழிவு ஒருபோதும் கைதட்டலுக்கான சந்தர்ப்பம் அல்ல.