கொடுக்கப்பட்ட விடுதலை, திரும்பப் பறிக்கப்பட்ட விடுதலை

புயலின் நடுவில் மனிதர்கள் வியக்கத்தக்க வாக்குறுதிகளைச் செய்கிறார்கள். விமானம் பத்திரமாகத் தரையிறங்கினால் தன் வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்வதாகப் பயந்துபோன ஒரு பயணி ஆணையிடுகிறார்; மருத்துவமனையில் நீண்ட இரவை எதிர்நோக்கும் ஒரு குடும்பம் பழைய சண்டையை முடித்துக்கொள்வதாகச் சபதம் செய்கிறது. பின்பு வானம் தெளிகிறது; வாக்குறுதி அமைதியாக மீண்டும் இழுப்பறைக்குள் போய்விடுகிறது. ஒரு முழு நகரமே இப்படிச் செய்ததை எரேமியா 34 பதிவுசெய்கிறது. பாபிலோன் வாசல்களில் நிற்கும்போது, எருசலேமின் தலைவர்கள் தங்கள் எபிரெய அடிமைகளை விடுதலை செய்ய ஆலயத்தில் பவித்திரமான உடன்படிக்கை செய்கிறார்கள். முற்றுகையிட்ட சேனை திடீரென்று பின்வாங்கியதும், அதே மனிதர்களைத் திரும்பப் பிடித்துக்கொள்கிறார்கள். அந்தப் பின்வாங்குதலை இந்த அதிகாரம் எந்த விக்கிரக ஆராதனைக்கும் இணையான தீவிரத்தோடு கருதுகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதியின் கடைசி மாதங்களில் இருக்கிறோம்; முற்றுகையில் ஒரு சிறிய இடைவேளை வருகிறது: ஓர் எகிப்தியச் சேனை புறப்பட்டு வருகிறது; பாபிலோன் சிறிது காலம் பின்வாங்குகிறது (37:5). அந்த இளைப்பாறுதலின் நேரத்தை யூதா என்ன செய்கிறது என்பதை இந்த அதிகாரம் காட்டுகிறது. அதன் கருத்து சீனாய் வரை பின்னோக்கிச் செல்கிறது: இஸ்ரவேலை அடிமைத்தனத்திலிருந்து புறப்படப்பண்ணின தேவன் அவர்களுடைய நியாயப்பிரமாணத்திலேயே விடுதலையை எழுதிவைத்திருந்தார். ராஜ்யத்தின் இறுதி நாட்களில், தங்களை அடையாளப்படுத்திய அதே வாக்குறுதியை ஜனங்கள் மீறுகிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஒரு திட்டவட்டமான அநீதிச் செயலின் மூலம் — அறிவிக்கப்பட்டுப் பின்பு ரத்துசெய்யப்பட்ட ஒரு விடுதலை — எருசலேமின் கடைசி நாட்களின் தன்மையை வெளிப்படுத்துவது; நகரத்தின் வரவிருக்கும் வீழ்ச்சியை, மிகவும் பலவீனமானவர்களை அது நடத்திய விதத்தோடு இணைப்பது.

• 34:1–7 — பாபிலோன் எருசலேமுக்கும், கடைசியாக மீதியிருந்த அரணான பட்டணங்களாகிய லாகீசுக்கும் அசேக்காவுக்கும் விரோதமாக யுத்தம்பண்ணும்போது, நகரம் சுட்டெரிக்கப்படும் என்றும், சிதேக்கியா நேபுகாத்நேச்சாரை முகமுகமாகச் சந்திப்பான் என்றும் எரேமியா அவனிடம் சொல்கிறார் — ஆனாலும் அவன் பட்டயத்தால் சாகமாட்டான்; கனத்தோடு அவனுக்காகப் புலம்புவார்கள்.
• 34:8–11 — ராஜாவும் ஜனங்களும் தங்கள் எபிரெய அடிமைகளை — ஆண்களையும் பெண்களையும் — விடுதலை செய்ய உடன்படிக்கை செய்கிறார்கள். அவர்கள் கீழ்ப்படிகிறார்கள் — பின்பு மனம் மாறி, விடுதலையானவர்களை மீண்டும் அடிமைத்தனத்திற்குள் கட்டாயப்படுத்துகிறார்கள்.
• 34:12–16 — இஸ்ரவேல் எகிப்தைவிட்டுப் புறப்பட்டபோது செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கையைத் தேவன் நினைவுகூருகிறார்: ஊழியம் செய்யும் சக எபிரெயன் ஆறு வருஷங்களுக்குப் பின் விடுதலை செய்யப்பட வேண்டும் (யாத்திராகமம் 21:2; உபாகமம் 15:12). முன்னோர்கள் அதை அசட்டைசெய்தார்கள்; இந்தத் தலைமுறை சிறிது காலம் சரியானதைச் செய்தது, பின்பு அதை ரத்துசெய்து தேவனுடைய நாமத்தைப் பரிசுத்தக்குலைச்சலாக்கியது.
• 34:17–22 — தண்டனை குற்றத்தையே பிரதிபலிக்கிறது: தேவன் ஒரு 'விடுதலையை' அறிவிக்கிறார் — பட்டயத்துக்கும், கொள்ளைநோய்க்கும், பஞ்சத்துக்கும். உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்த ஒரு கன்றுக்குட்டியின் இரண்டு பாதிகளுக்கு நடுவே நடந்துபோனவர்கள் அதன் கதியையே அடைவார்கள். பின்வாங்கிய சேனை திரும்பி வந்து நகரத்தைச் சுட்டெரிக்கும்.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 34:17  ·  அதனால் என்ன: ஆபத்து இருக்கும்வரை மட்டுமே நீடிக்கும் நெறிமுறை உண்மையில் நெறிமுறையே அல்ல; அது பேரம்பேசுதல். வாக்குறுதிகள் மலிவாக இருக்கும்போது யார் விலை கொடுக்கிறார்கள் என்பதை இந்த அதிகாரம் கவனிக்கிறது: மிகக் குறைந்த அதிகாரம் உள்ளவர்கள் — விடுதலை செய்யப்பட்டுப் பின்பு மீண்டும் பிடிக்கப்பட்டவர்கள். உங்கள் தாராள மனம் கெட்ட காலங்களில் மட்டுமல்ல, நல்ல காலங்களிலும் நிலைத்திருக்கிறதா என்று — குறிப்பாக உங்களைச் சார்ந்திருப்பவர்களிடம் — இது வாசகர்களைக் கேட்கிறது.