எழுபது வருஷங்களும் பாத்திரமும்

சில ஆண்டுகள் கீல்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன: பின்னாளில் மக்கள், எல்லாம் மாறிய ஆண்டு அதுதான் என்கிறார்கள். பூர்வ அண்மைக் கிழக்கைப் பொறுத்தவரை கி.மு. 605 அப்படிப்பட்ட ஒன்று. ஐப்பிராத்து நதியருகே கர்கேமிசில் பாபிலோனியப் பட்டத்து இளவரசனாகிய நேபுகாத்நேச்சார் எகிப்தியச் சேனையை நொறுக்கினான்; சில மாதங்களுக்குள் அவன் ராஜாவானான். எரேமியா 25 சரியாக அந்த ஆண்டுக்குத் தேதியிடப்பட்டுள்ளது; அது அந்தக் கீலில் நிற்கும் ஒரு மனிதனின் வார்த்தைகளைப்போல வாசிக்கப்படுகிறது. அவன் இருபத்துமூன்று ஆண்டுகளாக, அதிகாலமே எழுந்து பேசியிருக்கிறான்; ஏறக்குறைய யாருமே கேட்கவில்லை. இப்போது அவன் எச்சரித்த வல்லரசுக்கு ஒரு பெயரும், ஒரு ராஜாவும், ஒரு வெற்றியும் உண்டு — அவன் அந்தக் காத்திருப்புக்கு ஒரு நீளத்தைக் கொடுக்கிறான்: எழுபது வருஷங்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி சிறையிருப்பின் விளிம்பை அடைந்துவிட்டது. பாபிலோனின் வெற்றியோடு, நியாயத்தீர்ப்பு வருமா என்பது இனி கேள்வியல்ல, அது எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும் என்பதே கேள்வி. பிற்காலப் புத்தகங்கள் திரும்பத் திரும்பத் திரும்பிவரும் பதிலை இந்த அதிகாரம் தருகிறது: 'எழுபது வருஷங்கள்' நாளாகமத்தில் மேற்கோள் காட்டப்படுகின்றன, தானியேலால் வாசிக்கப்பட்டு ஜெபத்தோடு சிந்திக்கப்படுகின்றன, சகரியாவில் எதிரொலிக்கின்றன. இது பார்வையையும் விரிவாக்குகிறது; ஏனெனில் பாத்திரத்திலிருந்து முதலில் குடிப்பது யூதா மட்டுமே — அப்பகுதியின் ஒவ்வொரு ஜாதியும், இறுதியில் பாபிலோனுமே, அதே நியாயாதிபதியின் கீழ் நிற்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாபிலோனின் மேலாதிக்கம் நிச்சயமாகும் தருணத்தைக் குறிப்பது, இருபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைகளைச் சுருக்கிச் சொல்வது, வரப்போகும் அடிமைத்தனத்துக்கு ஒரு எல்லையை வைப்பது, யூதாவின் தேவன் எல்லா ஜாதிகளையும் — பாபிலோன் உட்பட — நியாயந்தீர்க்கிறார் என்று வலியுறுத்துவது.

• 25:1–7 — தேதி: யோயாக்கீமின் நான்காம் ஆண்டு, நேபுகாத்நேச்சாரின் முதலாம் ஆண்டு. யோசியாவின் பதின்மூன்றாம் ஆண்டுமுதல் — இருபத்துமூன்று ஆண்டுகளாக — தான் இடைவிடாமல் பேசியதையும், பொல்லாப்பையும் அந்நிய தேவர்களையும் விட்டுத் திரும்பும்படி ஜனங்களை அழைக்க தேவன் தீர்க்கதரிசிகளை ஒருவர்பின் ஒருவராக அனுப்பியதையும் எரேமியா நினைவுகூருகிறான். அவர்கள் கேட்கவில்லை.
• 25:8–14 — எனவே தேவன் 'என் தாசனாகிய நேபுகாத்நேச்சாரையும்' வடக்கின் ஜனங்களையும் அழைப்பிப்பார்; தேசம் பாழாகும், எந்திரத்தின் சத்தமும் விளக்கின் வெளிச்சமும் ஓய்ந்துபோகும், இந்த ஜாதிகள் எழுபது வருஷம் பாபிலோன் ராஜாவைச் சேவிக்கும். எழுபது வருஷங்கள் நிறைவேறியபின், பாபிலோனே தண்டிக்கப்படும்.
• 25:15–29 — ஒரு தரிசனம்: தேவனுடைய உக்கிரமாகிய திராட்சரசத்தின் பாத்திரம் எரேமியாவின் கையில் கொடுக்கப்படுகிறது; அதை ஜாதிகளுக்குக் கொடுக்கும்படி அவன் ஏவப்படுகிறான் — முதலில் எருசலேமும் யூதாவும், பின்பு எகிப்து, பெலிஸ்தரின் நகரங்கள், ஏதோம், மோவாப், அம்மோன், தீரு, சீதோன், வனாந்தரக் கோத்திரங்கள், ஏலாம், மேதியா, கடைசியாக பாபிலோனைக் குறிக்கும் மறைமுகப் பெயராகிய 'சேசாக்'. அவர்கள் குடிக்க மறுத்தாலும், குடித்தே ஆகவேண்டும்; தேவனுடைய நாமம் தரிக்கப்பட்ட நகரத்திலிருந்தே நியாயத்தீர்ப்பு தொடங்குகிறது.
• 25:30–38 — கர்த்தர் உன்னதத்திலிருந்து பூமி முழுவதற்கும் விரோதமாகக் கெர்ச்சிக்கிறார்; கொல்லப்பட்டவர்கள் பூமியின் ஒரு முனைமுதல் மறுமுனைவரை கிடக்கிறார்கள். மேய்ப்பர்கள் — ஜாதிகளின் ஆட்சியாளர்கள் — அலறும்படி சொல்லப்படுகிறார்கள்; ஏனெனில் அவர்களுடைய மேய்ச்சல் நிலங்கள் பாழாக்கப்படுகின்றன, தப்பிக்க வழியில்லை.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 25:11  ·  அதனால் என்ன: இரண்டு விஷயங்கள் தனித்து நிற்கின்றன. நியாயத்தீர்ப்புக்கு ஒரு எல்லை உண்டு — எழுபது வருஷங்கள், என்றென்றைக்கும் அல்ல — பிற்காலத் தலைமுறைகள் அந்த எண்ணை ஒரு வாக்குத்தத்தமாகப் பற்றிக்கொண்டன. எந்த வல்லரசுக்கும் விலக்கு இல்லை: யூதாவைச் சிட்சிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பேரரசே பாத்திரத்துக்கான வரிசையில் கடைசியாக நிற்கிறது. வலிமையான நாடுகள் யாருக்கும் கணக்குக் கொடுக்கவேண்டியதில்லை என்பதுபோல நடப்பதைப் பார்த்த வாசகர்களுக்கு, சரித்திரத்துக்கு ஒரு நியாயாதிபதி உண்டு என்று இந்த அதிகாரம் வலியுறுத்துகிறது.