உடைக்கப்பட்ட கலசம்

பல ரயில் நிலையங்களில் ஒருகாலத்தில் டீ சிறிய மெருகிடப்படாத மண் குவளைகளில் வரும்; குடித்து முடித்ததும் அந்தக் குவளையைத் தண்டவாளத்தில் போட்டுவிடுவீர்கள், அது நொறுங்கிப்போகும். யாரும் அதை ஒட்டவைக்க முயன்றதில்லை. சுடப்பட்ட களிமண் உடைந்தபின் அதற்கு ஒரே எதிர்காலம்தான். இந்த அதிகாரத்துக்கும் முந்தினதற்கும் உள்ள வேறுபாடு அதுவே. 18-ஆம் அதிகாரத்தில் சக்கரத்தின்மேல் களிமண் இன்னும் மிருதுவாக இருந்தது, மறுபடியும் வனையப்படக்கூடியதாக இருந்தது. இங்கே எரேமியா முழுமையாகச் சுடப்பட்ட ஒரு கலசத்தை வாங்கி, பயங்கரமான வரலாறுள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்குக்குக் கொண்டுபோய், நகரத்தின் தலைவர்களுக்கு முன்பாக அதை உடைக்கிறான். அது தரையில் மோதும் சத்தத்திலேயே செய்தி இருக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி அதன் இருண்ட திருப்பத்தை நெருங்குகிறது: தேவன் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை ஜாதிகளுக்குக் காட்டவேண்டிய ராஜ்யம், தன் சொந்தத் தலைநகரிலேயே சுற்றியுள்ள ஜனங்களின் மிக மோசமான பழக்கங்களைத் திரும்பச் செய்திருக்கிறது. பிள்ளைகள் பலியாக எரிக்கப்பட்ட இன்னோமின் மகனுடைய பள்ளத்தாக்கு, யூதாவின் தண்டனையை எரேமியா அறிவிக்கும் இடமாகிறது. பிற்கால யூத, கிறிஸ்தவ எழுத்தாளர்கள் அந்தப் பள்ளத்தாக்கின் பெயரை — கெகென்னா — இறுதி நியாயத்தீர்ப்பைக் குறிக்கும் சொல்லாக மாற்றுவார்கள்; எனவே இந்த அதிகாரம் நீண்ட ஒரு உருவக மரபின் வேரில் நிற்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: யூதாவின் மறுப்பு இப்போது நொறுக்கப்படப்போகும் ஒன்றாகக் கடினப்பட்டுவிட்டது என்பதை ஒரே அடையாளச் செயலால் நடித்துக்காட்டுவது — அதற்கான காரணத்தைத் துல்லியமாகக் குறிப்பிடுவது: பள்ளத்தாக்கில் சிந்தப்பட்ட இரத்தமும், அந்நிய தேவர்களுக்குச் செலுத்தப்பட்ட ஆராதனையும்.

• 19:1–9 — எரேமியா குயவனிடம் ஒரு கலசத்தை வாங்கி, மூப்பர்களையும் முதிர்ந்த ஆசாரியர்களையும் ஓட்டுத்துண்டு வாசல் வழியாக இன்னோமின் மகனுடைய பள்ளத்தாக்குக்கு அழைத்துச்செல்கிறான். கேட்கிற ஒவ்வொருவருடைய காதும் கூசும்படியான பொல்லாப்பு வரும் என்று அங்கே அறிவிக்கிறான்; ஏனெனில் ஜனங்கள் அந்த இடத்தைக் குற்றமற்ற இரத்தத்தால் நிரப்பி, தங்கள் மகன்களை அக்கினியில் எரிக்க மேடைகளைக் கட்டினார்கள். அந்தப் பள்ளத்தாக்கு சங்காரப் பள்ளத்தாக்கு என்று மறுபெயரிடப்படும்; வரப்போகும் முற்றுகை, ஜனங்கள் தங்கள் சொந்தப் பிள்ளைகளையே தின்னும் அளவுக்குக் கொடிய பஞ்சத்தைக் கொண்டுவரும்.
• 19:10–13 — அவர்கள் கண்முன் அவன் கலசத்தை உடைக்கிறான்: இப்படியே தேவன் இந்த ஜனத்தையும் இந்த நகரத்தையும் உடைப்பார், அதைச் சீர்படுத்த முடியாது. எருசலேம் தோப்பேத்தைப்போல, அடக்கம்பண்ணும் இடமாகும்; வானத்தின் சேனைகளுக்குக் காணிக்கைகள் செலுத்தப்பட்ட மேல்தளங்களுள்ள அதன் வீடுகள் தீட்டுப்படும்.
• 19:14–15 — எரேமியா திரும்பி வந்து, ஆலய முற்றத்தில் நின்று அதையே எல்லாருக்கும் மறுபடியும் சொல்கிறான்: அவர்கள் தங்கள் கழுத்தைக் கடினப்படுத்திக் கேட்க மறுத்ததால், அந்தப் பொல்லாப்பு நகரத்தின்மேலும் அதன் எல்லா ஊர்களின்மேலும் வரும். இந்தப் பகிரங்கமான மறுஅறிவிப்பு அடுத்த அதிகாரத்தின் மோதலுக்கு வழிவகுக்கிறது.

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 19:11  ·  அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் குறிப்பிட்டதாக இருப்பதால்தான் சங்கடமாக இருக்கிறது. அது தெளிவற்ற 'பாவத்தை' அல்ல, தன் பாதுகாப்புக்காகத் தன் மிகப் பலவீனமான உறுப்பினர்களை — தன் பிள்ளைகளை — பலியிட அனுமதித்த ஒரு சமுதாயத்தைக் கண்டிக்கிறது. ஒரு வாசகர் எதை நம்பினாலும், ஒரு ஜனம் அப்படிச் செய்துவிட்டு முழுமையாக நிலைத்திருக்க முடியும் என்று வாதிடுவது கடினம். நாம் எதைப் பலியிடத் தயாராக இருக்கிறோம், அதன் விலையை யார் கொடுக்கிறார்கள் என்று உடைந்த கலசம் கேட்கிறது.