ಒಡೆದ ಕುಡಿಕೆ

ಅನೇಕ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಚಹಾವನ್ನು ಮೆರುಗಿಲ್ಲದ ಚಿಕ್ಕ ಮಣ್ಣಿನ ಕುಡಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನೀವು ಆ ಕುಡಿಕೆಯನ್ನು ಹಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಚೂರುಚೂರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅಂಟಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಟ್ಟ ಮಣ್ಣು ಒಮ್ಮೆ ಒಡೆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಭವಿಷ್ಯ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನದಕ್ಕೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅದೇ. 18ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಇನ್ನೂ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತೆ ರೂಪಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಯೆರೆಮೀಯನು ಸುಟ್ಟು ಸಿದ್ಧವಾದ ಒಂದು ಕುಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ಭಯಾನಕ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಒಂದು ಕಣಿವೆಗೆ ಒಯ್ದು, ಪಟ್ಟಣದ ನಾಯಕರ ಮುಂದೆ ಅದನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಸಂದೇಶವು ಅದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸುವ ಸದ್ದಿನಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕವು ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ತಿರುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದೆ: ದೇವರು ಎಂಥವನು ಎಂದು ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ರಾಜ್ಯವು, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲೇ, ಸುತ್ತಲಿನ ಜನಾಂಗಗಳ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಯಾಗಿ ಸುಡಲಾಗಿದ್ದ ಬೆನ್‌ಹಿನ್ನೋಮ್ ಕಣಿವೆಯೇ ಯೆರೆಮೀಯನು ಯೆಹೂದದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರದ ಯೆಹೂದಿ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಲೇಖಕರು ಆ ಕಣಿವೆಯ ಹೆಸರನ್ನು — ಗೆಹೆನ್ನ — ಅಂತಿಮ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿಗೆ ಒಂದು ಪದವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಒಂದು ದೀರ್ಘ ಚಿತ್ರಣ ಪರಂಪರೆಯ ಬೇರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ಯೆಹೂದದ ನಿರಾಕರಣೆ ಈಗ ಒಡೆಯಲ್ಪಡಲಿರುವ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿ ತೋರಿಸಲು — ಮತ್ತು ಕಾರಣವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು: ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಿದ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಅನ್ಯದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಆರಾಧನೆ.

• 19:1–9 — ಯೆರೆಮೀಯನು ಕುಂಬಾರನಿಂದ ಒಂದು ಕುಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ಹಿರಿಯರನ್ನೂ ಹಿರಿಯ ಯಾಜಕರನ್ನೂ ಓಡುಬಾಗಿಲಿನ ಮೂಲಕ ಬೆನ್‌ಹಿನ್ನೋಮ್ ಕಣಿವೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಕೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಕಿವಿಗಳು ಗುಂಯ್‌ಗುಡುವಂಥ ವಿಪತ್ತು ಬರುವುದು ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಜನರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿರಪರಾಧಿಗಳ ರಕ್ತದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪೂಜಾಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಣಿವೆಗೆ ಕೊಲೆಯ ಕಣಿವೆ ಎಂದು ಹೊಸ ಹೆಸರು ಬರುವುದು, ಮತ್ತು ಬರಲಿರುವ ಮುತ್ತಿಗೆ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ಕ್ಷಾಮವನ್ನು ತರುವುದು.
• 19:10–13 — ಅವರ ಮುಂದೆ ಅವನು ಕುಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆಯೇ ದೇವರು ಈ ಜನರನ್ನೂ ಈ ಪಟ್ಟಣವನ್ನೂ ಒಡೆಯುವನು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲಾಗದು. ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ತೋಫೆತಿನಂತೆ, ಹೂಳುವ ಸ್ಥಳದಂತೆ ಆಗುವುದು; ಮತ್ತು ಅದರ ಮನೆಗಳು — ಯಾವುವುಗಳ ಮಾಳಿಗೆಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳು ನಡೆದವೋ ಅವು — ಅಪವಿತ್ರವಾಗುವವು.
• 19:14–15 — ಯೆರೆಮೀಯನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೇಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ವಿಪತ್ತು ಪಟ್ಟಣದ ಮೇಲೂ ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಊರುಗಳ ಮೇಲೂ ಬರುವುದು. ಈ ಬಹಿರಂಗ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುಖಾಮುಖಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆರೆಮೀಯನು 19:11  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಅಸಹನೀಯವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ 'ಪಾಪ'ವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಸದಸ್ಯರನ್ನು — ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು — ಬಲಿಕೊಡಲು ಅನುಮತಿಸಿದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಓದುಗನು ಏನನ್ನೇ ನಂಬಲಿ, ಒಂದು ಜನಾಂಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಯೂ ಅಖಂಡವಾಗಿ ಉಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಒಡೆದ ಕುಡಿಕೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ: ನಾವು ಏನನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಯಾರು ತೆರುತ್ತಾರೆ?