வறட்சியும் மறுக்கப்பட்ட ஒரு ஜெபமும்

வறண்ட ஒரு ஆண்டில் ஊர்களே வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றன. கிராமத்தின் ஓரத்தில் தண்ணீர் லாரிகள் வரிசையில் நிற்கின்றன, நீர்த்தேக்கம் தன் வெடித்த தரையைக் காட்டுகிறது, விவசாயிகள் நாளுக்கு இருமுறை வானிலை அறிக்கையைப் பார்க்கிறார்கள்; மழையின்றிக் கடந்துபோகும் ஒவ்வொரு மேகமும் தனிப்பட்ட காயம்போல உணரப்படுகிறது. சரியாக அந்த உலகத்திலேயே எரேமியா 14 தொடங்குகிறது. பிரபுக்கள் தங்கள் வேலைக்காரரைத் தொட்டிகளுக்கு அனுப்புகிறார்கள்; அவர்கள் வெறும் பாத்திரங்களோடு, வெட்கத்தால் தலைமூடிக்கொண்டு திரும்பி வருகிறார்கள். நிலம் வெடித்திருக்கிறது; விவசாயிகள் கலங்குகிறார்கள்; புல் இல்லாததால் வயலிலுள்ள பெண்மான்கூடத் தான் ஈன்ற குட்டியைக் கைவிடுகிறது. பின்பு ஜனங்கள் ஜெபிக்கிறார்கள் — அந்த ஜெபம் நல்லது, நேர்மையானது, அழகானதுகூட. இந்த அதிகாரத்தின் அதிர்ச்சி, தேவனுடைய பதில்தான்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி, இஸ்ரவேல், அதன் கடைசி ஆண்டுகளில். பாலும் தேனும் ஓடுகிறது என்று வாக்களிக்கப்பட்ட தேசம் தோற்றுப்போய்க்கொண்டிருக்கிறது; மழை உடன்படிக்கையின் உண்மையோடு பிணைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று உபாகமம் எச்சரித்திருந்தது. எரேமியா 14–15, ஜனங்களின் புலம்பல்களுக்கும், தீர்க்கதரிசியின் வேண்டுதல்களுக்கும், தேவனுடைய பதில்களுக்கும் இடையிலான ஒரு நீண்ட பரிமாற்றம். தன் ஜனத்துக்கும் தன் தேவனுக்கும் நடுவே சிக்கிய எரேமியாவை இது காட்டுகிறது — மற்ற தீர்க்கதரிசிகளோ எளிதான ஒரு செய்தியைத் தருகிறார்கள்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உண்மையான திரும்புதல் இல்லாத அறிக்கையால் நியாயத்தீர்ப்பைத் தடுக்க முடியாது என்று காட்டுவது; அனுப்பப்படாமலே சமாதானத்தை வாக்களிக்கும் தீர்க்கதரிசிகளை வெளிப்படுத்துவது; மழைக்கான ஜனங்களின் வேண்டுதலை — மிகத் தாமதமானாலும் — ஒரு நேர்மையான ஜெபமாக நிற்கவிடுவது.

• 14:1–6 — வறட்சி: வெறுமையான தொட்டிகள், வெறும் பாத்திரங்களோடு திரும்பும் வேலைக்காரர், வெடித்த நிலம், தலைமூடிக்கொள்ளும் விவசாயிகள். பெண்மான் தன் குட்டியைக் கைவிடுகிறது; காட்டுக்கழுதைகள் வெறுமையான மேடுகளில் நின்று நரிகளைப்போல மூச்சிரைக்கின்றன, புல் இல்லாததால் அவற்றின் கண்கள் பூத்துப்போகின்றன.
• 14:7–9 — ஜனங்கள் ஜெபிக்கிறார்கள்: எங்கள் பாவங்கள் எங்களுக்கு விரோதமாகச் சாட்சிசொல்கின்றன, ஆனாலும் உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் செயல்படும். தேசத்தில் ஒரு அந்நியனைப்போலவும், ஒரே இரவுக்குத் தங்கும் ஒரு பயணியைப்போலவும், இரட்சிக்க முடியாத ஒரு போர்வீரனைப்போலவும் நீர் ஏன் இருக்கிறீர்? ஆயினும் கர்த்தாவே, நீர் எங்கள் நடுவே இருக்கிறீர், நாங்கள் உம்முடைய நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறோம். எங்களைக் கைவிடாதேயும்.
• 14:10–12 — தேவன் பதிலளிக்கிறார்: அலைந்து திரிவதையே அவர்கள் விரும்புகிறார்கள், தங்கள் கால்களை அடக்கிக்கொள்ளவில்லை. இந்த ஜனத்தின் நன்மைக்காக ஜெபம்பண்ணவேண்டாம். அவர்களுடைய உபவாசங்களும் காணிக்கைகளும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படமாட்டா; பட்டயமும் பஞ்சமும் கொள்ளைநோயும் வருகின்றன.
• 14:13–16 — தீர்க்கதரிசிகள் நிலையான சமாதானத்தை வாக்களிக்கிறார்களே என்று எரேமியா முறையிடுகிறான். அவர்கள் பொய்களையும், வெறுமையான தரிசனங்களையும், தங்கள் சொந்த மனதிலிருந்து வரும் குறிசொல்லுதலையுமே உரைக்கிறார்கள் என்று தேவன் பதிலளிக்கிறார்; அவர்களை அவர் அனுப்பவில்லை. அந்தத் தீர்க்கதரிசிகளும், அவர்களைக் கேட்கிற ஜனங்களும், தாங்கள் மறுத்த அதே பட்டயத்தாலும் பஞ்சத்தாலும் விழுவார்கள்.
• 14:17–22 — காயப்பட்ட தன் ஜனத்திற்காக எரேமியா இரவும் பகலும் அழுகிறான்; தீர்க்கதரிசியும் ஆசாரியனும் தாங்கள் அறியாத ஒரு தேசத்தில் அலைகிறார்கள். மற்றொரு வேண்டுதலோடு அதிகாரம் முடிகிறது: யூதாவை நீர் முற்றிலும் புறக்கணித்துவிட்டீரோ? எங்கள் பொல்லாப்பை ஒப்புக்கொள்கிறோம். உம்முடைய உடன்படிக்கையை முறியாதேயும். ஜாதிகளின் விக்கிரகங்களில் எதாவது மழையைக் கொண்டுவர முடியுமா? எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தாவே, நீரல்லவா?

முக்கிய வசனம்: எரேமியா 14:22  ·  அதனால் என்ன: இங்குள்ள மிகக் கடினமான வரி 'இந்த ஜனத்துக்காக ஜெபம்பண்ணவேண்டாம்' என்பதே. ஜெபம் பயனற்றது என்று அது பொருள்படவில்லை; வார்த்தைகளும் உபவாசங்களும் சடங்குகளும் திரும்புதலுக்குப் பதிலாக நிற்க முடியாது என்றும், ஆறுதல் சொல்லும் குரல்களே மிக ஆபத்தானவையாக இருக்கக்கூடும் என்றுமே அது சொல்கிறது. ஆயினும் ஜனங்களின் ஜெபத்தை இந்த அதிகாரம் முழுமையாகப் பதிவுசெய்கிறது; எரேமியாவும் தொடர்ந்து வேண்டிக்கொள்கிறான். வறண்ட காலத்தில் ஒரு நேர்மையான ஜெபம் ஒருபோதும் வீணல்ல — எதிர்பார்த்த பதில் வராதபோதும்.