కరువు, తిరస్కరించబడిన ప్రార్థన

వర్షాలు లేని సంవత్సరంలో ఊళ్లన్నీ ఆకాశం వైపే చూస్తాయి. ఊరి అంచున ట్యాంకరు లారీలు వరుస కడతాయి, చెరువు తన నెర్రెలు విచ్చిన అడుగును చూపిస్తుంది, రైతులు రోజుకు రెండుసార్లు వాతావరణ సూచన చూస్తారు, వర్షం లేకుండా వెళ్లిపోయే ప్రతి మేఘమూ వ్యక్తిగత అవమానంలా అనిపిస్తుంది. యిర్మీయా 14 సరిగ్గా అలాంటి లోకంలోనే మొదలవుతుంది. ప్రధానులు తమ సేవకులను నీటిగుంటల దగ్గరికి పంపుతారు, వారు ఖాళీ కుండలతో, సిగ్గుతో తల కప్పుకుని తిరిగి వస్తారు. నేల నెర్రెలు విచ్చింది; రైతులు దిగులుపడ్డారు; గడ్డి లేకపోవడంతో పొలంలోని లేడి కూడా తాను ఇప్పుడే కన్న పిల్లను విడిచిపెడుతుంది. అప్పుడు ప్రజలు ప్రార్థిస్తారు — ఆ ప్రార్థన మంచిది, నిజాయితీ గలది, అందమైనది కూడా. ఈ అధ్యాయపు దిగ్భ్రాంతి దేవుని జవాబే.

కథలో ఇది ఎక్కడ ఉంది: మూడవ అంకం, ఇశ్రాయేలు — దాని చివరి సంవత్సరాల్లో. పాలు తేనెలు ప్రవహించేదని వాగ్దానం చేయబడిన దేశం ఇప్పుడు చేతులెత్తేస్తోంది; వర్షాలు నిబంధన విధేయతతో ముడిపడి ఉన్నాయని ద్వితీయోపదేశకాండము హెచ్చరించింది. యిర్మీయా 14–15 ప్రజల విలాపాలకు, ప్రవక్త విన్నపాలకు, దేవుని జవాబులకు మధ్య సాగే ఒక సుదీర్ఘ సంభాషణ. తన ప్రజలకు, తన దేవునికి మధ్య యిర్మీయా చిక్కుకుపోవడాన్ని ఇది చూపిస్తుంది — అదే సమయంలో ఇతర ప్రవక్తలు సులభమైన సందేశాన్ని అందిస్తున్నారు.

ఈ అధ్యాయం ఏమి చేస్తోంది: నిజమైన మలుపు లేని ఒప్పుకోలు తీర్పును ఆపలేదని చూపడానికి; పంపబడకుండానే సమాధానం వాగ్దానం చేసే ప్రవక్తలను బయటపెట్టడానికి; వర్షం కోసం ప్రజలు చేసే విన్నపాన్ని — ఆలస్యమైనా నిజాయితీ గల ప్రార్థనగా — నిలబడనివ్వడానికి.

• 14:1–6 — కరువు: ఖాళీ నీటిగుంటలు, ఖాళీ పాత్రలతో తిరిగి వచ్చే సేవకులు, నెర్రెలు విచ్చిన నేల, తల కప్పుకున్న రైతులు. లేడి తన పిల్లను విడిచిపెడుతుంది; బోడి కొండల మీద అడవి గాడిదలు నక్కల్లా రొప్పుతూ నిలబడతాయి, గడ్డి లేక వాటి కళ్లు క్షీణిస్తాయి.
• 14:7–9 — ప్రజలు ప్రార్థిస్తారు: మా పాపాలు మాకు విరోధంగా సాక్ష్యమిస్తున్నాయి, అయినా నీ నామం నిమిత్తం జరిగించు. ఈ దేశంలో నువ్వు ఒక పరదేశిలా, ఒక్క రాత్రి బస చేసే బాటసారిలా, రక్షించలేని యోధునిలా ఎందుకున్నావు? అయినా యెహోవా, నువ్వు మా మధ్యనే ఉన్నావు, మేము నీ పేరుతో పిలువబడుతున్నాము. మమ్మల్ని విడిచిపెట్టవద్దు.
• 14:10–12 — దేవుడు జవాబిస్తాడు: వారు తిరుగులాడడాన్నే ఇష్టపడతారు, తమ పాదాలను వారు కట్టడి చేయలేదు. ఈ ప్రజల క్షేమం కోసం ప్రార్థన చేయవద్దు. వారి ఉపవాసాలు, అర్పణలు అంగీకరించబడవు; ఖడ్గం, కరువు, తెగులు వస్తున్నాయి.
• 14:13–16 — ప్రవక్తలు శాశ్వతమైన సమాధానాన్ని వాగ్దానం చేస్తున్నారని యిర్మీయా అభ్యంతరం చెబుతాడు. వారు అబద్ధాలను, డొల్ల దర్శనాలను, తమ సొంత మనసుల్లోంచి వచ్చిన శకునాలను ప్రవచిస్తున్నారని, తాను వారిని పంపలేదని దేవుడు జవాబిస్తాడు. తాము కాదన్న ఆ ఖడ్గం చేతనే, ఆ కరువు చేతనే ఆ ప్రవక్తలూ, వారి మాట వినే ప్రజలూ కూలిపోతారు.
• 14:17–22 — గాయపడిన తన ప్రజల కోసం యిర్మీయా రాత్రింబవళ్లు ఏడుస్తాడు; ప్రవక్తా యాజకుడూ తమకు తెలియని దేశంలో తిరుగులాడతారు. మరో విన్నపంతో ఈ అధ్యాయం ముగుస్తుంది: యూదాను నువ్వు పూర్తిగా తిరస్కరించావా? మా చెడుతనాన్ని మేము ఒప్పుకుంటున్నాము. నీ నిబంధనను భంగం చేయవద్దు. జనాంగాల విగ్రహాల్లో ఏదైనా వర్షాన్ని ఇవ్వగలదా? మా దేవా యెహోవా, అది నువ్వే కదా?

ముఖ్య వచనం: యిర్మీయా 14:22  ·  కాబట్టి ఏమిటి: ఇక్కడి అత్యంత కఠినమైన మాట 'ఈ ప్రజల కోసం ప్రార్థన చేయవద్దు' అన్నది. ప్రార్థన నిరుపయోగమని దాని అర్థం కాదు; మాటలు, ఉపవాసాలు, ఆచారాలు — వెనక్కి తిరగడానికి బదులుగా నిలవలేవని, ఓదార్పు మాటలు చెప్పే స్వరాలే అత్యంత ప్రమాదకరమైనవి కావచ్చునని దాని అర్థం. అయినా ప్రజల ప్రార్థనను ఈ అధ్యాయం పూర్తిగా నమోదు చేస్తుంది, యిర్మీయా కూడా విన్నవిస్తూనే ఉంటాడు. ఎండిన కాలంలో చేసే నిజాయితీ ప్రార్థన ఎన్నడూ వ్యర్థం కాదు — జవాబు ఆశించినది కాకపోయినా సరే.