ಬರಗಾಲ ಮತ್ತು ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ಒಣ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಊರುಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತವೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ಲಾರಿಗಳು ಸಾಲುಗಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಕೆರೆ ತನ್ನ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟ ತಳವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ರೈತರು ದಿನಕ್ಕೆರಡು ಬಾರಿ ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಮಳೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹಾದುಹೋಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೋಡವೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅವಮಾನದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆರೆಮೀಯನು 14 ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಸೇವಕರನ್ನು ನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಖಾಲಿ ಕೊಡಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ನೆಲ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟಿದೆ; ರೈತರು ಕಂಗೆಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಹುಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಹೊಲದಲ್ಲಿನ ಜಿಂಕೆಯೂ ತನ್ನ ಹೊಸ ಮರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಜನರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ — ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದದ್ದು, ಸುಂದರವಾದದ್ದೂ ಹೌದು. ಅಧ್ಯಾಯದ ಆಘಾತವೆಂದರೆ ದೇವರ ಉತ್ತರ.

ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಎಲ್ಲಿದೆ: ಮೂರನೇ ಅಂಕ, ಇಸ್ರಾಯೇಲ್, ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ. ಹಾಲೂ ಜೇನೂ ಹರಿಯುವುದೆಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ದೇಶ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಮಳೆಗಳು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿಷ್ಠೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ ಎಂದು ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾಂಡ ಎಚ್ಚರಿಸಿತ್ತು. ಯೆರೆಮೀಯನು 14–15 ಜನರ ಪ್ರಲಾಪಗಳ, ಪ್ರವಾದಿಯ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ದೇವರ ಉತ್ತರಗಳ ನಡುವಿನ ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಸಂವಾದ. ತನ್ನ ಜನರ ಮತ್ತು ತನ್ನ ದೇವರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ ಯೆರೆಮೀಯನನ್ನು ಅದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ — ಬೇರೆ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುವಾಗ.

ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ: ನಿಜವಾದ ತಿರುಗುವಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಅರಿಕೆ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದು ಎಂದು ತೋರಿಸಲು, ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಡದೆಯೇ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಬಯಲುಮಾಡಲು, ಮತ್ತು ಮಳೆಗಾಗಿ ಜನರ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ತಡವಾದರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು.

• 14:1–6 — ಬರಗಾಲ: ನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿಗಳು ಖಾಲಿ, ಸೇವಕರು ಬರಿದಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ, ನೆಲ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟಿದೆ, ರೈತರು ತಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜಿಂಕೆ ತನ್ನ ಮರಿಯನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕಾಡುಕತ್ತೆಗಳು ಬೋಳು ಗುಡ್ಡಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ನರಿಗಳಂತೆ ಏದುಸಿರುಬಿಡುತ್ತವೆ, ಹುಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತವೆ.
• 14:7–9 — ಜನರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ: ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳು ನಮಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ನಿಮಿತ್ತ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡು. ನೀನು ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರದೇಶಿಯಂತೆ, ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ತಂಗುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕನಂತೆ, ರಕ್ಷಿಸಲಾರದ ಯೋಧನಂತೆ ಏಕೆ ಇದ್ದೀ? ಆದರೂ ಯೆಹೋವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೀ, ಮತ್ತು ನಾವು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಡ.
• 14:10–12 — ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಅವರು ಅಲೆದಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಈ ಜನರ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಡ. ಅವರ ಉಪವಾಸಗಳೂ ಅರ್ಪಣೆಗಳೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕತ್ತಿ, ಕ್ಷಾಮ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಧಿ ಬರುತ್ತಿವೆ.
• 14:13–16 — ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಯೆರೆಮೀಯನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೂ ಬರಿದಾದ ದರ್ಶನಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಕುನಗಳನ್ನೂ ಪ್ರವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೇವರು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವ ಜನರೂ ತಾವು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಅದೇ ಕತ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಕ್ಷಾಮದಿಂದಲೂ ಬೀಳುವರು.
• 14:17–22 — ಗಾಯಗೊಂಡ ತನ್ನ ಜನರಿಗಾಗಿ ಯೆರೆಮೀಯನು ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಅಳುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರವಾದಿಯೂ ಯಾಜಕನೂ ತಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಬೇಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ: ನೀನು ಯೆಹೂದವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೀಯೋ? ನಮ್ಮ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಬೇಡ. ಜನಾಂಗಗಳ ವಿಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಳೆಯನ್ನು ತರಬಲ್ಲದೋ? ನಮ್ಮ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನೇ, ಅದು ನೀನಲ್ಲವೋ?

ಮುಖ್ಯ ವಚನ: ಯೆರೆಮೀಯನು 14:22  ·  ಹಾಗಾದರೆ ಏನು: ಇಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಸಾಲು 'ಈ ಜನರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಡ' ಎಂಬುದು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಎಂದು ಅದರ ಅರ್ಥವಲ್ಲ; ಮಾತುಗಳೂ ಉಪವಾಸಗಳೂ ಆಚರಣೆಗಳೂ ತಿರುಗಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಲಾರವು ಎಂದೂ, ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವ ಧ್ವನಿಗಳೇ ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದೂ ಅದರ ಅರ್ಥ. ಆದರೂ ಅಧ್ಯಾಯ ಜನರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಯೆರೆಮೀಯನು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಒಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದೂ ವ್ಯರ್ಥವಲ್ಲ — ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಉತ್ತರ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗಲೂ.