தேவன் தெரிந்துகொள்ளும் உபவாசம்

கடுமையான ஒரு மார்க்க உபவாசத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் ஒருவரைக் கற்பனை செய்துகொள்ளுங்கள் — மாலைவரை உணவில்லை, ஜெபங்கள் சொல்லப்பட்டன, நெற்றி தரையில் — பின்பு சமையல்காரரிடம் கத்துகிறார், தினக்கூலித் தொழிலாளியின் அரை நாள் கூலியை ஏமாற்றுகிறார், வரிசையில் நிற்கும்போது கோபத்தை இழக்கிறார். நம்மில் பெரும்பாலோருக்கு அந்தச் சித்திரம் தெரியும் — மற்றவர்களிடமிருந்து மட்டுமல்ல. உண்மையிலேயே குழம்பிப்போன ஆராதனைக்காரர்களோடு ஏசாயா 58 தொடங்குகிறது: 'நாங்கள் ஏன் உபவாசித்தோம், நீர் பார்க்கவில்லையே?' தேவனுடைய பதில் நேரடியானது. உபவாச நாளிலேயே அவர்கள் தங்கள் சொந்த வியாபாரத்தைப் பின்தொடர்ந்து, தங்கள் வேலையாட்களை ஒடுக்குகிறார்கள். பின்பு அவர் உண்மையில் விரும்பும் உபவாசத்தை விவரிக்கிறார்; அதற்கும் வயிற்றுக்கும் ஏறக்குறைய எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், திரும்பி வந்த சமூகம் தன் மார்க்க வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டிக்கொண்டிருக்கிறது; கி.மு. 518-இல் இதே கேள்வி கேட்கப்படுவதைச் சகரியா 7 காட்டுகிறது: எருசலேமின் வீழ்ச்சிக்காகத் துக்கித்த உபவாசங்களைத் தொடர்ந்து கைக்கொள்ள வேண்டுமா? ஆமோஸ், மீகா முதல் தொடரும் தீர்க்கதரிசிகளின் நீண்ட பாரம்பரியத்தில், ஆராதனையையும் நீதியையும் பிரிக்க முடியாது என்று ஏசாயா 58 பதிலளிக்கிறது. ஒடுக்கப்பட்டவர்களை விடுதலையாக்குவது பற்றிய அதன் வரி, பின்னர் நாசரேத்தின் ஜெப ஆலயத்தில் இயேசு வாசித்த பகுதியில் சேர்க்கப்படும் (லூக்கா 4:18).

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உபவாசத்தையும் — அதன் நீட்சியாக எல்லாப் பக்தியையும் — பசியுள்ளவர்களும், வீடற்றவர்களும், ஒடுக்கப்பட்டவர்களும் எப்படி நடத்தப்படுகிறார்கள் என்பதால் அளக்கப்படும் ஒன்றாக மறுவரையறை செய்வது; தேவன் வாக்களித்த வெளிச்சத்தையும் சுகத்தையும் மறுகட்டமைப்பையும் அப்படிப்பட்ட நடைமுறையோடு இணைப்பது.

• 58:1–5 — எக்காளத்தைப்போலச் சத்தமிட்டுக் கூப்பிடும்படி தேவன் தீர்க்கதரிசிக்குச் சொல்கிறார். ஜனங்கள் அனுதினமும் அவரைத் தேடி, அவருடைய வழிகளுக்கு ஆர்வமுள்ளவர்கள்போலத் தோன்றுகிறார்கள்; ஆனாலும் தங்கள் உபவாசம் ஏன் கவனிக்கப்படவில்லை என்று கேட்கிறார்கள். பதில்: வேலையாட்களைச் சுரண்டிக்கொண்டும், சண்டையிட்டுக்கொண்டும், அடிதடியில் இறங்கிக்கொண்டும் அவர்கள் உபவாசிக்கிறார்கள். நாணலைப்போலத் தலையைக் குனிந்து இரட்டில் படுத்துக்கொள்வது தேவன் தேடுவது அல்ல.
• 58:6–7 — தேவன் தெரிந்துகொள்ளும் உபவாசம்: அநீதியின் கட்டுகளை அவிழ்ப்பது, நுகத்தடியின் கயிறுகளைத் தளர்த்துவது, ஒடுக்கப்பட்டவர்களை விடுதலையாக்குவது, பசியுள்ளவர்களோடு அப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொள்வது, வீடற்ற ஏழைகளை உன் வீட்டுக்குள் அழைத்துவருவது, நிர்வாணிகளுக்கு உடுத்துவது, உன் சொந்த உறவினருக்கு உன்னை மறைக்காமல் இருப்பது.
• 58:8–12 — அப்பொழுது வெளிச்சம் விடியற்காலத்தைப்போல எழும்பும், சுகம் சீக்கிரமாய்த் துளிர்க்கும்; நீ கூப்பிடுவாய், கர்த்தர் 'இதோ, இருக்கிறேன்' என்று பதில் சொல்வார். விரலை நீட்டிக் குற்றம் சாட்டுவதை நிறுத்தி, பசியுள்ளவனுக்காக உன்னையே ஊற்றினால், நீ நீர்பாய்ச்சப்பட்ட தோட்டத்தைப்போல இருப்பாய், பூர்வகாலப் பாழ்நிலங்களைத் திரும்பக் கட்டுவாய் — 'திறப்பை அடைக்கிறவன்' என்று அழைக்கப்படுவாய்.
• 58:13–14 — கடைசியாக ஓய்வுநாள்: ஜனங்கள் அதைத் தங்கள் சொந்த வியாபாரத்துக்கான நாளாக நடத்துவதை நிறுத்தி, அதை மனமகிழ்ச்சி என்று அழைத்தால், கர்த்தரில் தங்கள் சந்தோஷத்தைக் கண்டு, யாக்கோபுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட சுதந்தரத்தை அனுபவிப்பார்கள்.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 58:6–7  ·  அதனால் என்ன: உபவாசிக்கும் ஒவ்வொரு பாரம்பரியத்துக்கும் அந்த ஆபத்து தெரியும்: நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் பசியோடு இருக்கும்போதே, அந்த ஒழுக்கம் பரிசுத்தமாக உணரும் ஒரு வழியாக மாறிவிடலாம். ஏசாயா உபவாசத்தையோ ஓய்வுநாளையோ ஒழித்துவிடவில்லை; அவற்றை அயலாரால் நிரப்புகிறார். இங்கே பக்தியின் சோதனை சங்கடப்படுத்தும் அளவுக்கு நடைமுறையானது — யார் சாப்பிட்டார்கள், யாருக்குத் தங்க இடம் கிடைத்தது, யாருடைய கூலி கொடுக்கப்பட்டது. 'பாழ்நிலங்களைத் திரும்பக் கட்டுவது' பற்றிய வாக்குறுதி நீதியைச் செய்கிறவர்களுக்கே கொடுக்கப்படுகிறது என்பதையும் கவனியுங்கள்.