எல்லாருக்குமான ஒரு ஜெபவீடு

நீங்கள் அழைக்கப்பட்டீர்களா என்று உறுதியாகத் தெரியாத ஒரு குடும்பத் திருமணத்தின் வாசலில் நிற்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். நீங்கள் முழுமையாகக் குடும்பத்தினர் அல்ல; மக்கள் உங்களை ஓரக்கண்ணால் பார்க்கிறார்கள். உள்ளே போவதா, வெளியே காத்திருப்பதா? மீட்டமைக்கப்பட்ட சமூகத்தில் இரண்டு குழுக்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு கதவருகே நின்றன. இஸ்ரவேலின் தேவனோடு தங்களை இணைத்துக்கொண்ட அந்நியர், தாங்கள் வெளியே தள்ளப்படுவோமோ என்று யோசித்தார்கள். அண்ணகர் — ஒருபோதும் பிள்ளைகளைப் பெற முடியாத, பழைய நியாயப்பிரமாணம் சபையிலிருந்து விலக்கிவைத்த மனிதர்கள் — தங்களை 'ஒரு பட்டமரம்' என்று அழைத்துக்கொண்டார்கள். ஏசாயா 56 இருவரையும் பெயர்சொல்லி அழைத்து, கதவை அகலத் திறக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், திரும்புதலுக்குப் பின் எழுந்த கேள்வி: யார் உரியவர்கள்? ஒரு புதிய ஆலயம் அப்போதுதான் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருந்தது (எஸ்றா 6); சமூகத்தில் சில குரல்கள் பிரிந்திருத்தலை வலியுறுத்தின. ஆபிராமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதியில் வேரூன்றிய ஒரு விசாலமான தரிசனத்தோடு இந்த அதிகாரம் அந்த வாதத்துக்குள் பேசுகிறது: பிறப்போ சரீர முழுமையோ அல்ல, உடன்படிக்கைக்கு உண்மையாயிருப்பதே தேவனுடைய ஜனங்களின் அடையாளம். ஆலயத்தைச் சுத்திகரிக்கும்போது இயேசு இதன் வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறார்; அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளில், எருசலேமிலிருந்து வரும் வழியில் எத்தியோப்பியாவைச் சேர்ந்த ஓர் அண்ணகன் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறான்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனுடைய உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்ளும் வெளியாட்களை — அந்நியரையும் அண்ணகரையும் — அவருடைய ஆலயத்தின் ஆராதனைக்குள் வரவேற்பதன் மூலம் ஏசாயாவின் கடைசிப் பகுதியைத் தொடங்குவது; தங்கள் சுயநல இன்பத்தால் ஜனங்களைக் கைவிடும் தலைவர்களைக் கடிந்துகொள்வது.

• 56:1–2 — நியாயத்தைக் கைக்கொண்டு நீதியானதைச் செய்யுங்கள், ஏனெனில் தேவனுடைய இரட்சிப்பு சமீபமாயிருக்கிறது. இதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்கிறவன் பாக்கியவான்: ஓய்வுநாளைக் கைக்கொண்டு, தீமை செய்யாதபடி தன் கையைக் காத்துக்கொள்கிறவன்.
• 56:3–5 — தேவன் தன்னை விலக்கிவிடுவார் என்று அந்நியன் சொல்லக் கூடாது; 'நான் பட்டமரம்' என்று அண்ணகனும் சொல்லக் கூடாது. ஓய்வுநாட்களைக் கைக்கொண்டு, தேவனுக்குப் பிரியமானதைத் தெரிந்துகொண்டு, அவருடைய உடன்படிக்கையைப் பற்றிக்கொள்ளும் அண்ணகருக்கு, தேவன் தம்முடைய ஆலயத்தில் ஒரு ஞாபகச்சின்னத்தையும், குமாரரையும் குமாரத்திகளையும்விட மேலான ஒரு பெயரையும் — ஒருபோதும் அழிக்கப்படாத ஒரு பெயரையும் — கொடுப்பார்.
• 56:6–8 — கர்த்தரோடு தங்களை இணைத்துக்கொண்டு, அவருடைய நாமத்தை நேசித்து, உடன்படிக்கையைக் கைக்கொள்ளும் அந்நியர் அவருடைய பரிசுத்த பர்வதத்துக்குக் கொண்டுவரப்படுவார்கள்; அவர்களுடைய காணிக்கைகள் அங்கீகரிக்கப்படும், 'என் வீடு சகல ஜனங்களுக்கும் ஜெபவீடு என்னப்படும்.' இஸ்ரவேலில் துரத்துண்டவர்களைச் சேர்க்கும் தேவன், இன்னும் மற்றவர்களையும் சேர்ப்பார்.
• 56:9–12 — ஒரு கூர்மையான திருப்பம்: மிருகங்கள் பட்சிக்க வரும்படி அழைக்கப்படுகின்றன; ஏனெனில் இஸ்ரவேலின் காவற்காரர் குருடர், குரைக்க முடியாத ஊமை நாய்கள், ஒவ்வொருவனும் தன் சொந்த வழியில் போகும் பேராசையுள்ள மேய்ப்பர்கள்; 'வாருங்கள் குடிப்போம் — நாளையும் இன்றைப்போலவே இருக்கும், இன்னும் மேலாகவும் இருக்கும்' என்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 56:7  ·  அதனால் என்ன: மார்க்க சமூகங்கள் உட்பட பல சமூகங்கள் தங்கள் எல்லைகளைப் பிறப்பு, பின்னணி, சரீரம் ஆகியவற்றைச் சுற்றி வரைகின்றன. இந்த அதிகாரம் அவற்றை உண்மைப்பற்றைச் சுற்றி வரைந்து, மற்றவர்கள் ஒதுக்கித் தள்ளியிருந்த மனிதர்களைப் பெயரிடுகிறது. இஸ்ரவேலின் யூதப் பேரழிவு (ஹோலோகாஸ்ட்) நினைவகத்தின் பெயரான யாத் வாஷெம், 'ஒரு ஞாபகச்சின்னமும் ஒரு பெயரும்' என்ற இதன் வாக்குறுதியிலிருந்து வருகிறது. தன்னை ஒரு பட்டமரமாக உணர்ந்த எவருக்கும், இது உண்மையான வரவேற்பின் வார்த்தை.