கர்த்தருடைய புயமே, விழித்துக்கொள்

ஒரு குடும்பம் நீண்ட நெருக்கடியைக் கடந்துபோகும்போது, யாராவது பழைய புகைப்படங்களை எடுப்பதுண்டு. 'பார் — உன் தாத்தா பாட்டி ஒரே ஒரு பெட்டியோடு இந்த நகரத்துக்கு வந்தார்கள்.' இது பழைய நினைவுகளில் மூழ்குவது அல்ல; இதற்கு முன்பும் இந்தக் குடும்பம் சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றிய தொடக்கங்களைக் கடந்து பிழைத்திருக்கிறது என்ற நினைப்பூட்டல். ஏசாயா 51 அதையே செய்கிறது. 'நீங்கள் வெட்டி எடுக்கப்பட்ட கன்மலையை நோக்கிப்பாருங்கள்': ஆபிரகாம், ஒரே மனிதன்; முதிர்வயதில் பிள்ளை பெற்ற சாராள். வயதான இருவரிலிருந்து தேவன் ஒரு தேசத்தை உண்டாக்கினாரென்றால், பாழான சீயோனை அவரால் மீண்டும் கட்டமுடியும். பின்பு அதிகாரம் 'விழித்துக்கொள், விழித்துக்கொள்!' என்ற அவசரக் கூக்குரல்களாக வளர்கிறது — முதலில் சமுத்திரத்தில் செய்ததுபோலச் செயல்படும்படி தேவனுடைய புயத்தை அழைக்கிறது, பின்பு எருசலேமையே விழித்தெழும்படி அழைக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், சிறைப்பட்டவர்கள் தங்களைச் சிறியவர்களாகவும் கொஞ்சப்பேராகவும் உணர்கிறார்கள். ஏசாயா 51 அவர்களுடைய தருணத்தை இஸ்ரவேலின் கதையின் தொடக்கத்தோடு — ஆபிரகாமின் அழைப்போடு — சமுத்திரத்தில் நடந்த பெரும் மீட்போடும் இணைக்கிறது. யாத்திராகமத்தை விவரிக்க, தேவன் ஒரு கடல் அசுரனைத் ('ராகாப்', 'வலுசர்ப்பம்') தோற்கடிக்கும் பண்டைய சித்திரத்தையும் அதிகாரம் கடன்வாங்குகிறது. விழித்தெழும்படியான மீண்டும் மீண்டும் வரும் கூக்குரல்கள், நேராக ஏசாயா 52-ன் நற்செய்திக்குள் கொண்டுசெல்லும் வேகத்தை உருவாக்குகின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பயந்திருக்கும் ஒரு மீதியை அவர்களுடைய தோற்றத்தையும், தேவனுடைய இரட்சிப்பின் நிரந்தரத்தையும், சமுத்திரத்தில் அவர் முன்பு காட்டிய வல்லமையையும் சுட்டிக்காட்டி நிலைப்படுத்துவது; பின்பு பாடுகளின் பாத்திரம் எருசலேமின் கையிலிருந்து எடுக்கப்படுகிறது என்று அறிவிப்பது.

• 51:1–3 — நீதியைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் ஆபிரகாமையும் சாராளையும் நோக்கிப் பார்க்கவேண்டும்: ஆபிரகாம் ஒருவனாயிருந்தபோது தேவன் அவனை அழைத்து, அவனைப் பலுகப்பண்ணினார். அதுபோலவே அவர் சீயோனுக்கு ஆறுதல் செய்து, அவளுடைய பாழான இடங்களை ஏதேனைப்போலாக்கி, மகிழ்ச்சியாலும் பாடலாலும் நிரப்புவார்.
• 51:4–8 — தேவனுடைய நியாயம் ஜனங்களுக்கு ஒளியாகப் புறப்படும். வானங்கள் புகையைப்போல மறைந்தாலும், பூமி வஸ்திரம்போலப் பழசாய்ப்போனாலும், அவருடைய இரட்சிப்பு என்றென்றைக்கும் இருக்கும். எனவே மனுஷருடைய நிந்தைகளுக்குப் பயப்படவேண்டாம் — பரிகசிக்கிறவர்களைப் பொட்டுப்பூச்சி கம்பளியைத் தின்பதுபோலத் தின்னும்.
• 51:9–11 — 'கர்த்தருடைய புயமே, விழித்துக்கொள், விழித்துக்கொள்!' தேவன் ராகாபைத் துண்டித்து, வலுசர்ப்பத்தை உருவக் குத்தி, மீட்கப்பட்டவர்கள் கடந்துபோகும்படி சமுத்திரத்தை வற்றச்செய்ததைத் தீர்க்கதரிசி நினைவுகூருகிறார். அப்படியே, கர்த்தரால் மீட்கப்பட்டவர்கள் பாடலோடு சீயோனுக்குத் திரும்புவார்கள்; சஞ்சலமும் தவிப்பும் ஓடிப்போகும்.
• 51:12–16 — 'நான், நானே உங்களைத் தேற்றுகிறவர்.' புல்லைப்போல உலர்ந்துபோகும் மனுஷருக்கு ஏன் பயந்து, வானங்களை விரித்த உன்னை உண்டாக்கினவரை மறக்கிறாய்? சிறைப்பட்டவன் சீக்கிரத்தில் விடுதலையாவான்; தேவன் தம்முடைய வார்த்தைகளைத் தம்முடைய ஜனத்தின் வாயில் வைத்திருக்கிறார்.
• 51:17–23 — 'எருசலேமே, விழித்துக்கொள்!' அவள் தேவனுடைய உக்கிரத்தின் பாத்திரத்தை மண்டிவரைக்கும் குடித்திருக்கிறாள்; அவளைக் கைப்பிடித்து நடத்த அவளுடைய பிள்ளைகளில் ஒருவனும் இல்லை. இப்போது தேவன் தத்தளிக்கச்செய்யும் பாத்திரத்தை அவளுடைய கையிலிருந்து எடுத்து, அவளை வருத்தினவர்களின் கையில் கொடுக்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 51:11  ·  அதனால் என்ன: நிகழ்காலம் தாங்கமுடியாததாகத் தோன்றும்போது, இந்த அதிகாரம் மூன்று திசைகளில் பார்க்கப் பரிந்துரைக்கிறது: பின்னோக்கி, நீங்கள் வந்த இடத்தை; முன்னோக்கி, வானங்களைவிட நீடித்திருப்பதை; மேல்நோக்கி, இதற்கு முன்பும் செயல்பட்ட தேவனை. எருசலேம் பாத்திரத்தை மண்டிவரைக்கும் குடித்தது என்பதை அது மறுக்கவில்லை. அந்தப் பாத்திரம் என்றென்றைக்கும் அவளுடைய கையில் இருப்பதில்லை என்று மட்டும் வலியுறுத்துகிறது.