பாபிலோனிலிருந்து புறப்படுங்கள்

பதின்வயதுப் பிள்ளைகளின் பெற்றோர் சில நேரங்களில் காரியங்களை முன்கூட்டியே, அமைதியாக, பதிவாகச் சொல்லக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்: 'இப்படியே வண்டி ஓட்டிக்கொண்டிருந்தால், ஏதாவது நடக்கும்.' தாங்கள் சொன்னது சரியாகிவிட்டது என்பதில் மகிழ்வதற்காக அல்ல; அது நடக்கும்போது, அந்தப் பாடத்தை அதிர்ஷ்டத்தின் கணக்கில் சேர்க்கமுடியாதபடிக்கு. ஏசாயா 48-ல் அந்தத் தொனியின் ஒரு சாயல் இருக்கிறது. 'முந்தினவைகளை' நெடுங்காலத்துக்கு முன்பே சொன்னதைத் தேவன் சிறைப்பட்டவர்களுக்கு நினைப்பூட்டுகிறார் — அவர்கள் எவ்வளவு பிடிவாதமானவர்கள் என்று அவர் அறிந்திருந்ததால்தான்: அவர்களுடைய கழுத்து 'இரும்பு நரம்பு', அவர்களுடைய நெற்றி வெண்கலம். இல்லாவிட்டால், 'என் விக்கிரகம் அதைச் செய்தது' என்று அவர்கள் சொல்லியிருப்பார்கள். ஆனாலும் அதிகாரம் 'நான் அப்போதே சொன்னேன்' என்பதில் முடிவதில்லை. அகலத் திறக்கப்பட்ட ஒரு கதவோடும், ஒரே ஒரு வார்த்தையோடும் முடிகிறது: புறப்படுங்கள்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏசாயா 40–55 ஆறுதலிலிருந்து கோரேசுக்கும், பின்பு பாபிலோனின் வீழ்ச்சிக்கும் நகர்ந்திருக்கிறது. 48-ஆம் அதிகாரம் இந்த அதிகாரங்களின் முதல் பாதியை நிறைவுசெய்து, அதன் கருப்பொருள்களை ஒன்றுசேர்க்கிறது: தேவனுடைய முன்னறிவிப்பு, இஸ்ரவேலின் பிடிவாதம், 'என் நாமத்தினிமித்தம்' தேவன் காட்டும் பொறுமை, புறப்படும்படியான அழைப்பு. இதற்குப் பின், கோரேஸ் பார்வையிலிருந்து மறைகிறான்; கவனம் மர்மமான ஊழியக்காரன்மேலும் சீயோன்மேலும் திரும்புகிறது. கதையின் மூன்றாம் பகுதியில், இது சிறையிருப்பிலிருந்து திரும்புதலை நோக்கித் திரும்பும் கீல்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சிறைப்பட்டவர்களின் அரைமனதான விசுவாசத்தை அவர்களுக்கு முன் வைப்பது; தேவனுடைய அறிவிப்புகளும் அவருடைய புடமிடுதலும் இரண்டுமே இரக்கத்தின் செயல்கள் என்று விளக்குவது; காலம் வரும்போது பாபிலோனை விட்டு நடந்துவெளியேறும்படி அவர்களை அழைப்பது.

• 48:1–8 — யாக்கோபின் வம்சத்தார் கர்த்தருடைய நாமத்தைக் கொண்டு ஆணையிடுகிறார்கள்; ஆனால் உண்மையோடு அல்ல. தேவன் முந்தினவைகளை நெடுங்காலத்துக்கு முன்பே அவர்களுக்குச் சொல்லி, பின்பு அவற்றைச் சடிதியாய் நிறைவேற்றினார்; எந்த விக்கிரகமும் அதற்கான புகழைப் பெறாதபடிக்கு. இப்போது அவர் இதுவரை மறைந்திருந்த புதியவைகளை அறிவிக்கிறார், ஏனெனில் அவர்கள் பிறப்பிலிருந்தே கலகக்காரர்கள்.
• 48:9–11 — தம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் அவர் தம்முடைய கோபத்தை அடக்கிக்கொள்கிறார். அவர் அவர்களைப் புடமிட்டிருக்கிறார் — வெள்ளியைப்போல அல்ல, 'உபத்திரவத்தின் குகையிலே.' தம்முடைய மகிமையை அவர் வேறொருவனுக்குக் கொடுக்கமாட்டார்.
• 48:12–16 — முந்தினவரும் பிந்தினவருமானவர் — அவருடைய கை பூமியை அஸ்திபாரப்படுத்தியது — பாபிலோனுக்கு விரோதமாகத் தம்முடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தாம் நேசிக்கிறவனை அழைத்திருக்கிறார் — மீண்டும் கோரேஸ். பின்பு ஒரு புதிய குரல் சொல்கிறது: 'இப்பொழுதும் கர்த்தராகிய ஆண்டவரும், அவருடைய ஆவியும் என்னை அனுப்புகிறார்.'
• 48:17–19 — நடந்திருக்கக்கூடியதைப் பற்றிய ஒரு புலம்பல்: அவர்கள் மட்டும் செவிகொடுத்திருந்தால், அவர்களுடைய சமாதானம் நதியைப்போலவும், அவர்களுடைய நீதி சமுத்திரத்தின் அலைகளைப்போலவும் இருந்திருக்கும்.
• 48:20–22 — பாபிலோனிலிருந்து புறப்படுங்கள், கல்தேயரை விட்டு ஓடிப்போங்கள்; கர்த்தர் யாக்கோபை மீட்டுக்கொண்டார் என்று பூமியின் கடையாந்தரங்கள்வரை அறிவியுங்கள். வனாந்தரத்தில் நடந்ததுபோல, கன்மலையிலிருந்து தண்ணீர் ஓடும். ஆனால் துன்மார்க்கருக்குச் சமாதானம் இல்லை.

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 48:10  ·  அதனால் என்ன: நாம் பெரும்பாலும் தனித்தனியாக வைக்கும் இரண்டு காரியங்கள் இங்கே அருகருகே இருக்கின்றன: நாம் எவ்வளவு பிடிவாதமாக இருக்கமுடியும் என்பதைப் பற்றிய நேர்மை, 'தம்முடைய நாமத்தினிமித்தம்' நம்மைக் கைவிட மறுக்கும் ஒரு தேவன். கடினமான காலங்கள் உபத்திரவத்தின் குகை என்று அழைக்கப்படுகின்றன — கைவிடப்பட்டதின் அடையாளமாக அல்ல, புடமிடுதலாக. அதிகாரம் இன்னும் ஒரு தீர்ப்போடு அல்ல, வெளியேறும் ஒரு வழியோடுதான் முடிகிறது.