- ஏசாயா 27 BSB ↗
சில பாடல்கள் ஒரு வாழ்நாளில் அர்த்தம் மாறுகின்றன. ஒரு தாத்தாவின் அடக்க ஆராதனையில் குடும்பம் பாடிய ஒரு ராகம், பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு பேத்தியின் கல்யாணத்தில் மீண்டும் ஒலிக்கிறது; ஒருகாலத்தில் இழப்பைக் குறித்த அதே சுரங்கள் இப்போது சந்தோஷத்தைக் குறிக்கின்றன. ஏசாயா இதை முன்பே செய்திருக்கிறார். 5ஆம் அதிகாரத்தில், புளித்துப்போன ஒரு திராட்சத்தோட்டத்தைப் பற்றிய காதல் பாடலை அவர் பாடினார்: தேவன் அதைப் பராமரித்தார், அது காட்டுத் திராட்சைகளைக் கொடுத்தது, அவர் அதை மிதிபட விட்டுவிட்டார். 27ஆம் அதிகாரம் அதே பாடலை எடுத்துத் தலைகீழாகப் பாடுகிறது. இப்போது கர்த்தர் அந்தத் தோட்டத்தை இரவும் பகலும் காக்கிறார், ஒவ்வொரு நிமிஷமும் அதற்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சுகிறார்; ஒருநாள் இஸ்ரவேல் முழு உலகத்தையும் கனிகளால் நிரப்பும் என்று வாக்களிக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பெரும்பாலும் 'ஏசாயாவின் வெளிப்பாட்டு இலக்கியம்' (24–27) என்று அழைக்கப்படும் பகுதியை இந்த அதிகாரம் நிறைவு செய்கிறது. அது பிரபஞ்சப் போரோடு — தேவன் கடல் பெருமிருகத்தைக் கொல்வதோடு — தொடங்கி, சாதாரண வீடு திரும்புதலோடு முடிகிறது: அசீரியாவிலிருந்தும் எகிப்திலிருந்தும் சிறைப்பட்டவர்கள் எருசலேமில் ஆராதிக்கத் திரும்பி வருகிறார்கள். சிருஷ்டிப்பின் தண்ணீர்கள் முதல் யாத்திரையின் சமுத்திரம்வரை, வேதாகமம் இரட்சிப்பைக் குழப்பத்தின் தோல்வியாக அடிக்கடி சொல்லுகிறது; வெளிப்படுத்தின விசேஷம் வலுசர்ப்பத்துக்கும் சர்ப்பத்துக்கும் மீண்டும் வரும். இங்கே அந்த வெற்றி மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு மக்களோடு இணைக்கப்படுகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சிதறடிக்கப்பட்டு, சிட்சிக்கப்பட்ட ஒரு மக்களுக்கு உறுதியளிப்பது: குழப்பத்தின் வல்லமைகள் தோற்கடிக்கப்படும்; தேவனுடைய சிட்சை அழித்தொழிப்பது அல்ல, அளவோடு கொடுக்கப்படுவது; அவர் ஒருகாலத்தில் கைவிட்ட திராட்சத்தோட்டம் மீண்டும் பராமரிக்கப்பட்டு, சேர்க்கப்படும்.
- 27:1 — அந்நாளில் கர்த்தர் தம்முடைய பெரிதும் பலத்ததுமான பட்டயத்தால், தப்பியோடும் சர்ப்பமாகிய லிவியாதானையும், கோணலான சர்ப்பமாகிய லிவியாதானையும் தண்டித்து, கடலிலுள்ள வலுசர்ப்பத்தைக் கொல்லுகிறார். இந்தச் சொற்கள், உகாரித்திலிருந்து வந்த மிகப் பழைய கானானியக் கவிதைகளில் லோத்தான் என்ற கடல் பெருமிருகத்தைப் பற்றிய விவரணைகளோடு நெருக்கமாக ஒத்துப்போகின்றன.
- 27:2–6 — தலைகீழாகப் பாடப்படும் திராட்சத்தோட்டப் பாடல்: தேவன் தம்முடைய திராட்சத்தோட்டத்தைக் காத்து, தண்ணீர் பாய்ச்சுகிறார்; அதன்மேல் அவருக்குக் கோபம் இல்லை; அதன் முட்களோடு போர் செய்வதைவிடச் சமாதானம் செய்யவே விரும்புகிறார். யாக்கோபு வேரூன்றுவான், இஸ்ரவேல் துளிர்த்துப் பூக்கும், அதன் கனி உலகத்தை நிரப்பும்.
- 27:7–11 — இஸ்ரவேலை ஒடுக்கியவர்களைத் தேவன் அடித்ததுபோல இஸ்ரவேலை அவர் அடிக்கவில்லை; சிறையிருப்பு அளவோடு கொடுக்கப்பட்ட சிட்சை. பலிபீடத்தின் கற்கள் சுண்ணாம்புக் கற்களைப்போல நொறுக்கப்பட்டு, அசேரா தூண்கள் இனி நிற்காதபோது குற்றம் நீக்கப்படுகிறது; அதே வேளையில், அரணான நகரம் வெறுமையாகக் கிடக்கிறது, கன்றுகள் அங்கே மேய்கின்றன, ஏனெனில் அதன் மக்களுக்கு உணர்வு இல்லாமல் போயிற்று.
- 27:12–13 — ஐபிராத்து நதி முதல் எகிப்தின் நதிவரை தேவன் போரடிப்பார்; இஸ்ரவேலை ஒவ்வொருவராகப் பொறுக்கிச் சேர்ப்பார். ஒரு பெரிய எக்காளம் ஊதப்படும்; அசீரியாவில் காணாமல் போனவர்களும் எகிப்துக்குத் துரத்தப்பட்டவர்களும் எருசலேமிலுள்ள பரிசுத்த மலையில் ஆராதிக்க வருவார்கள்.
முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 27:6 · அதனால் என்ன: சிட்சையும் அழிவும் ஒன்றல்ல; இந்த அதிகாரம் அந்த வேறுபாட்டை வலியுறுத்துகிறது. மக்கள் கிளைநறுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள், வேரோடு பிடுங்கப்படவில்லை; ஒரு கூட்டமாக எண்ணப்படாமல், ஒவ்வொருவராகச் சேர்க்கப்படுகிறார்கள். ஒரு வேதனையான காலத்தைக் கடந்து, இதுதான் முடிவோ என்று யோசித்த எவருக்கும், தலைகீழாகப் பாடப்படும் இந்தத் திராட்சத்தோட்டப் பாடல் வேறொரு வாசிப்பைத் தருகிறது: கதை திரும்பக்கூடும்; தோட்டக்காரர் போய்விடவில்லை.