- ஏசாயா 1 BSB ↗
மாடு தன் எஜமானை அறியும். கழுதை தன் தீவனத்தொட்டி எங்கே என்று அறியும். கிராமத்தில் மிருகங்களை வளர்த்த எவருக்கும் அது எவ்வளவு உண்மை என்று தெரியும்: அந்திவேளையில் எருமை தானாகவே வீட்டுக்கு நடந்து வருகிறது. ஏசாயா தம் புத்தகத்தைச் சரியாக அந்தச் சித்திரத்தோடு தொடங்குகிறார் — பின்பு கொட்டுகிறார். மிருகங்கள் தாங்கள் எங்கே சேர்ந்தவை என்று அறிகின்றன; என் மக்களோ அறியவில்லை. அதைத் தொடர்ந்து வருவது ஒரு நீதிமன்றம்போல ஒலிக்கிறது. வானமும் பூமியும் சாட்சிகளாக அழைக்கப்படுகின்றன, குற்றச்சாட்டு வாசிக்கப்படுகிறது; மக்கள் சொல்ல எதிர்பார்க்கும் வாதம் — எங்கள் எல்லாப் பண்டிகைகளும், எங்கள் எல்லாக் காணிக்கைகளும் — அவர்கள் பேசுவதற்கு முன்பே தள்ளுபடி செய்யப்படுகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஏசாயா அசீரிய நெருக்கடியின் மாபெரும் தீர்க்கதரிசி; உசியா, யோதாம், ஆகாஸ், எசேக்கியா ஆகியோரின் ஆட்சிக்காலங்கள் முழுவதும் அவர் எருசலேமில் பேசுகிறார். மிக நீளமான தீர்க்கதரிசனப் புத்தகமாகிய அவருடைய புத்தகம், யூதாவின்மேலான நியாயத்தீர்ப்பிலிருந்து, புதுப்பிக்கப்பட்ட எருசலேம், புதிய வானம், புதிய பூமி பற்றிய தரிசனங்கள்வரை நீள்கிறது. புதிய ஏற்பாட்டில் இதைவிட அதிகமாக மேற்கோள் காட்டப்படும் பழைய ஏற்பாட்டுப் புத்தகம் வேறு இல்லை. 1-ஆம் அதிகாரம் ஒரு முன்னுரை இசைபோல இயங்குகிறது: பாவம், நியாயத்தீர்ப்பு, விலையுயர்ந்த ஒரு அழைப்பு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட ஒரு நகரம்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: முழுப் புத்தகத்தையும் அதன் முக்கியக் கருப்பொருள்களின் சிறிய வடிவத்தோடு தொடங்குவது: கலகம்செய்யும் ஒரு மக்கள், அநீதியால் வெறுமையாக்கப்பட்ட வழிபாடு, தேவன் அளிக்கும் சுத்திகரிப்பு, எருசலேம் அழிக்கப்படாமல் புடமிடப்பட்டு மீண்டும் உண்மையுள்ளது என்று அழைக்கப்படும் என்ற வாக்குறுதி.
- 1:1–9 — தலைப்பு ஏசாயாவின் தரிசனங்களை நான்கு ராஜாக்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் வைக்கிறது. வானமும் பூமியும் கேட்கும்படி அழைக்கப்படுகின்றன: தேவன் பிள்ளைகளை வளர்த்தார், அவர்கள் கலகம்செய்தார்கள். யூதா, சுகமான இடமே இல்லாத அடிபட்ட உடலைப்போல இருக்கிறது; தேசம் சுட்டெரிக்கப்பட்டிருக்கிறது; வயலிலுள்ள ஒரு குடிசையைப்போல எருசலேம் தனியாக நிற்கிறது. சில மீதியானவர்கள் இல்லாதிருந்தால், அது சோதோமைப்போல ஆகியிருக்கும்.
- 1:10–17 — இப்போது தலைவர்கள் 'சோதோமின் அதிபதிகளே' என்று விளிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களுடைய பலிகளும், அமாவாசைப் பண்டிகைகளும், நெரிசலான சபைக்கூட்டங்களும் தேவனுக்கு அலுத்துப்போயின; அவர்களுடைய ஜெபங்களை அவர் கேட்கமாட்டார், ஏனெனில் அவர்களுடைய கைகள் இரத்தத்தால் நிறைந்திருக்கின்றன. மாறாக: கழுவுங்கள், தீமை செய்வதை நிறுத்துங்கள், நியாயத்தைத் தேடுங்கள், திக்கற்ற பிள்ளைக்கும் விதவைக்கும் ஆதரவாக நில்லுங்கள்.
- 1:18–20 — 'வாருங்கள், நாம் வழக்காடுவோம்.' பாவங்கள் சிவேரென்றிருந்தாலும், அவை உறைந்த மழையைப்போல வெண்மையாக முடியும். தேர்வு முன்வைக்கப்படுகிறது: மனப்பூர்வமான கீழ்ப்படிதல் தேசத்தின் நன்மையைச் சாப்பிட வழிநடத்துகிறது; மறுப்பு பட்டயத்துக்கு வழிநடத்துகிறது.
- 1:21–31 — உண்மையுள்ள நகரம் உண்மையற்றதாகிவிட்டது: வெள்ளி களிம்பாக மாறியது; தலைவர்கள் லஞ்சத்தை நேசித்து விதவையைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். தேவன் களிம்பை உருக்கி நீக்கி, நேர்மையான நியாயாதிபதிகளைத் திரும்ப ஏற்படுத்துவார்; அப்போது எருசலேம் மீண்டும் 'நீதியின் நகரம்' என்று அழைக்கப்படும். தங்கள் புனிதத் தோப்புகளைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பவர்கள் தண்ணீரில்லாத தோட்டத்தைப்போல வாடிப்போவார்கள்.
- ஒரே தீர்க்கதரிசி: எருசலேமின் ஏசாயா கி.மு. 8-ஆம் நூற்றாண்டில் முழுப் புத்தகத்தையும் எழுதினார்; சிறையிருப்பைப் பற்றிப் பேசி, பெர்சிய ராஜாவாகிய கோரேஸை முன்கூட்டியே பெயரிடும் 40–66 அதிகாரங்களும் (44:28; 45:1) இதில் அடங்கும். இது பாரம்பரிய யூத, கிறிஸ்தவக் கருத்து; புதிய ஏற்பாடு இரண்டு பாதிகளிலிருந்தும் பகுதிகளை ஏசாயாவின் பெயரில் மேற்கோள் காட்டுகிறது.
- மூன்று முக்கியப் பகுதிகள்: பல அறிஞர்கள் 'முதலாம் ஏசாயா' (பெரும்பாலும் 1–39 அதிகாரங்கள், அதிகமாக 8-ஆம் நூற்றாண்டு, 24–27, 34–35 போன்ற பிற்காலப் பகுதிகளோடு), 'இரண்டாம் ஏசாயா' (40–55, பாபிலோனியச் சிறையிருப்பின் முடிவுக்கு அருகில், ஏறக்குறைய கி.மு. 545-இல், பெயர் தெரியாத ஒரு தீர்க்கதரிசி), 'மூன்றாம் ஏசாயா' (56–66, யூதாவுக்குத் திரும்பிய பின்) என்று வேறுபடுத்துகிறார்கள்.
- வளர்ந்த ஒரு புத்தகம்: அண்மைக்கால ஆய்வுகள் புத்தகத்தின் கருப்பொருள் ஒருமையை (புத்தகம் முழுவதும் வரும் 'இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தர்' போன்றவற்றை) வலியுறுத்துகின்றன; அதே வேளையில், ஏசாயாவின் வார்த்தைகள் பிற்காலச் சீடர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு, விரிவாக்கப்பட்டு, திட்டமிட்ட ஒரே முழுமையாக வடிவமைக்கப்பட்டன என்று கருதுகின்றன.
முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 1:18 · அதனால் என்ன: மதத்தையும் நீதியையும் பிரிக்க ஏசாயா அனுமதிக்கமாட்டார். மக்கள் வழிபாட்டைத் தவிர்த்ததற்காகக் குற்றம்சாட்டப்படவில்லை; விதவையையும் திக்கற்ற பிள்ளையையும் புறக்கணித்துக்கொண்டே வழிபட்டதற்காகக் குற்றம்சாட்டப்படுகிறார்கள். எந்த மதச் சமூகத்துக்கும் அது சங்கடமான ஒரு கண்ணாடி. ஆனாலும் அதே அதிகாரம் வேதாகமத்தின் மிக விரும்பப்படும் அழைப்புகளில் ஒன்றை நீட்டுகிறது: நிரந்தரமாகத் தோன்றும் கறைகள் வெண்மையாகக் கழுவப்பட முடியும்.