பட்டயங்கள் மண்வெட்டிகளாக

நியூயார்க்கிலுள்ள ஐக்கிய நாடுகள் சபைத் தலைமையகத்துக்கு வெளியே ஒரு தோட்டத்தில், ஒரு பட்டயத்தை மண்வெட்டியாக அடிக்கும் மனிதனின் வெண்கலச் சிலை நிற்கிறது. பனிப்போரின் உச்சக்கட்டத்தில், 1959-இல், சோவியத் யூனியன் அளித்த பரிசு அது — ஒரு அணுசக்தி வல்லரசு உலகுக்குக் கொடுக்க விசித்திரமான, நம்பிக்கையூட்டும் ஒன்று. அந்தச் சித்திரம் எந்த அரசாங்கத்திடமிருந்தும் வரவில்லை. இந்த அதிகாரத்திலிருந்தே வந்தது. தேசங்கள் போரைப் பயில்வதை நிறுத்தி, எப்படி வாழ்வது என்று கற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கும் ஒரு நாளை ஏசாயா சித்தரிக்கிறார். பின்பு, அதே மூச்சில், தம் சொந்த நகரத்தின் பக்கம் திரும்பி, அது ஏன் ஆயுதங்களாலும், பணத்தாலும், சிலைகளாலும் இவ்வளவு நிறைந்திருக்கிறது என்று கேட்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: பழைய ஏற்பாடு இதுவரை ஒரே தேசத்தின்மேல் கவனம் செலுத்தியிருக்கிறது. இங்கே கேமரா பின்னோக்கி இழுக்கப்படுகிறது: எல்லாத் தேசங்களும் யாக்கோபின் தேவனிடம் வருவதே இஸ்ரவேலின் கதையின் இலக்கு. ஆபிரகாம் முதல் ('பூமியின் எல்லா வம்சங்களும் ஆசீர்வதிக்கப்படும்') தேசங்களுக்குள் சுவிசேஷம் பரவுவதுவரையும், வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தின் இறுதித் தரிசனம்வரையும் ஓடும் இழை இதுதான். ஆனால் முதலில், எருசலேமே கர்த்தருடைய நாளை எதிர்கொள்ள வேண்டும்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: உலகளாவிய சமாதானத்தின் ஒரு தரிசனத்தை, மனிதப் பெருமையைப் பற்றிய ஆழமான விமர்சனத்தின் அருகில் வைப்பது; முதலாவதற்கான வழி இரண்டாவது தாழ்த்தப்படுவதன் வழியாகவே செல்கிறது என்று காட்டுவது — தேசங்களுக்கு மட்டுமல்ல, யூதாவுக்கும்.

• 2:1–4 — கடைசி நாட்களில், கர்த்தருடைய வீட்டின் பர்வதம் எல்லா மலைகளுக்கும் மேலாக உயர்த்தப்படும்; தேவனுடைய வழிகளைக் கற்றுக்கொள்ளத் தேசங்கள் அதற்குத் திரண்டுவரும். அவர் மக்களுக்கு இடையே நியாயந்தீர்ப்பார்; அவர்கள் பட்டயங்களை மண்வெட்டிகளாகவும் ஈட்டிகளை அரிவாள்களாகவும் அடிப்பார்கள்; தேசங்கள் இனி போருக்குப் பயிற்சி பெறமாட்டா.
• 2:5–9 — யாக்கோபின் வீட்டாரே, வாருங்கள், கர்த்தருடைய வெளிச்சத்தில் நடப்போம். ஆனால் மக்கள் அந்நியக் குறிசொல்லுதலாலும், வெள்ளியாலும், பொன்னாலும், குதிரைகளாலும், இரதங்களாலும் தங்களை நிரப்பிக்கொண்டார்கள்; அவர்களுடைய தேசம் அவர்கள் பணிந்துகொள்ளும் சிலைகளால் நிறைந்திருக்கிறது.
• 2:10–21 — பெருமையும் உயர்வுமான எல்லாவற்றுக்கும் எதிராக ஒரு நாள் வருகிறது — லீபனோனின் கேதுருக்கள், பாசானின் கர்வாலிமரங்கள், உயர்ந்த கோபுரங்கள், மதில்கள், பெரிய வணிகக் கப்பல்கள். மனிதர்கள் குகைகளில் ஒளிந்துகொண்டு, தங்கள் வெள்ளி, பொன் சிலைகளை மூஞ்சூறுகளுக்கும் வௌவால்களுக்கும் எறிந்துவிடுவார்கள். கர்த்தர் ஒருவரே உயர்த்தப்படுவார்.
• 2:22 — ஒரு நிறைவு வரி: நாசியில் சுவாசம் மட்டுமே உள்ள வெறும் மனிதர்களை நம்புவதை நிறுத்துங்கள். அவர்களை ஏன் சார்ந்திருக்க வேண்டும்?

முக்கிய வசனம்: ஏசாயா 2:4  ·  அதனால் என்ன: ஏசாயாவின் சமாதானத் தரிசனம் ஒப்பந்தங்களிலிருந்தோ சிறந்த ஆயுதங்களிலிருந்தோ அல்ல, தேசங்கள் தேவனுடைய வழிகளைக் கற்றுக்கொள்வதிலிருந்தே வருகிறது. ஆனாலும் தம் சொந்த மக்கள் தங்களை மேலானவர்களாக உணர அவர் விடுவதில்லை: எருசலேமின் பெருமையையும், செல்வத்தையும், இராணுவத் தன்னம்பிக்கையையும் அதே அதிகாரம் அம்பலப்படுத்துகிறது. நம்பிக்கையும் தாழ்த்தப்படுதலும் ஒன்றுசேர்ந்தவை. மக்கள் இன்னும் 'பட்டயங்கள் மண்வெட்டிகளாக' மாற ஜெபிக்கிறார்கள்; நாம் எதை நம்புகிறோம் என்பதிலிருந்தே அது தொடங்குகிறது என்று ஏசாயா நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.