நம்மில் பெரும்பாலோர் ஒரு கடினமான உரையாடலைப் பலமுறை மனதுக்குள் ஒத்திகை பார்த்திருப்போம் — அவ்வளவாக, அந்த உண்மையான நபர் நம் தலைக்குள் ஒரு அரக்கனாகவே மாறிவிடுவார். மன்னிப்பு, தற்காப்பு, தப்பிக்கும் வழி — எல்லாவற்றையும் திட்டமிடுகிறோம். பின்பு கதவு திறக்கிறது; நமக்கு முன் நிற்பவர் நாம் கற்பனையில் உருவாக்கியவர் அல்ல. இருபது ஆண்டுகளும் ஒரு தூக்கமற்ற இரவும் யாக்கோபு ஏசாவைச் சந்திக்க ஆயத்தம் செய்திருக்கிறான்: அலை அலையாக முன்னே அனுப்பப்பட்ட வெகுமதிகள், சிலராவது தப்பிக்கும்படி கூட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்ட குடும்பம். அவன் நொண்டி நொண்டித் தன் சகோதரனை நோக்கி நடந்து, மீண்டும் மீண்டும் தரைமட்டும் வணங்குகிறான். அப்பொழுது ஏசா ஓடி வருகிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது இன்னும் மூன்றாம் பகுதியின் மிக ஆரம்ப வடிவமே: ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி சண்டையிடும் ஒரு குடும்பத்தினூடாகப் பயணிக்கிறது. திருடப்பட்ட சேஷ்டபுத்திரபாகத்துடனும் ஆசீர்வாதத்துடனும் தொடங்கிய பகை (ஆதியாகமம் 25, 27) தணிகிறது — யாக்கோபின் சாமர்த்தியத்தால் அல்ல, யாப்போக்கு ஆற்றங்கரையில் இரவு முழுவதும் அவன் போராடிய பின்பே. தன் தாத்தாவுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்தில் அவனுக்குச் சொந்தமான முதல் நிலமாக, யாக்கோபு கானானில் ஒரு நிலத்துண்டை வாங்குவதுடன் அதிகாரம் முடிகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எதிர்பாராத ஒரு தழுவலுடன் சகோதரர்களின் பகையை முடிப்பது; புதிதாக இஸ்ரவேல் என்று பெயரிடப்பட்ட யாக்கோபு இன்னும் எச்சரிக்கையும் கணக்குப்போடும் இயல்பும் உள்ளவனாகவே இருப்பதைக் காட்டுவது; இஸ்ரவேலின் தேவனுக்கென்று பெயரிடப்பட்ட ஒரு பலிபீடத்துடன் அவனை மீண்டும் வாக்குத்தத்த தேசத்தில் நிலைநாட்டுவது.
- 33:1–7 — நானூறு பேர் வருவதை யாக்கோபு கண்டு, தன் குடும்பத்தை வரிசைப்படுத்துகிறான் — மிகவும் நேசிக்கப்பட்டவர்களைக் கடைசியில். அவன் முன்னே சென்று, ஒரு ராஜாவுக்கு முன் ஒரு சிற்றரசன் வணங்குவதுபோல் ஏழு முறை வணங்குகிறான். ஏசா அவனிடம் ஓடிவந்து, அவன் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு முத்தமிடுகிறான்; இருவரும் அழுகிறார்கள்.
- 33:8–11 — தன்னிடம் ஏற்கனவே நிறைய இருக்கிறது என்று ஏசா மறுக்கிறான்; யாக்கோபு வெகுமதிகளை ஏற்கும்படி வற்புறுத்தி, ஏசாவின் முகத்தைக் காண்பது தேவனுடைய முகத்தைக் காண்பதுபோல் இருக்கிறது என்கிறான். பெனியேலுக்குப் பின் அந்த வார்த்தை மிகுந்த கனத்துடன் ஒலிக்கிறது. அவன் வெகுமதிக்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட சொல், அவன் ஒருகாலத்தில் திருடிய 'ஆசீர்வாதத்தை' எதிரொலிக்கிறது — ஒருவகையில் அவன் அதைத் திருப்பிக் கொடுக்கிறான்.
- 33:12–17 — சேர்ந்து பயணிக்கலாம் என்று ஏசா சொல்கிறான்; பிள்ளைகளும் இளம் மிருகங்களும் மெதுவாகத்தான் நடக்க முடியும் என்று காரணம் காட்டி யாக்கோபு பணிவுடன் மறுத்து, சேயீருக்குப் பின்தொடர்ந்து வருவதாக வாக்களிக்கிறான். அவன் வரவில்லை. மாறாக, சுக்கோத்துக்குத் திரும்பி, அங்கே கூடாரங்களைப் போடுகிறான். ஒப்புரவானார்கள், ஒருவேளை — ஆனாலும் அவன் இன்னும் இடைவெளியைக் காத்துக்கொள்கிறான்.
- 33:18–20 — யாக்கோபு பத்திரமாகச் சீகேமுக்கு வந்து சேர்ந்து, ஏமோரின் குமாரரிடமிருந்து நூறு வெள்ளிக்காசுகளுக்கு ஒரு நிலத்தை வாங்கி, அங்கே ஒரு பலிபீடத்தை எழுப்பி, அதற்கு 'ஏல், இஸ்ரவேலின் தேவன்' என்று பெயரிடுகிறான் — ஆற்றங்கரையில் தேவன் தனக்குக் கொடுத்த புதிய பெயரைத் தனதாக்கிக்கொள்கிறான்.
முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 33:4 · அதனால் என்ன: கிருபை பெரும்பாலும் நாம் ஆயத்தமாவதற்கு முன்பே வருகிறது; நாம் ஒத்திகை பார்த்த காட்சியைப் போல அது அரிதாகவே இருக்கிறது. ஆனாலும் ஒப்புரவு என்பது நெருக்கம் அல்ல என்பதில் அதிகாரம் நேர்மையாக இருக்கிறது: சகோதரர்கள் தழுவிக்கொள்கிறார்கள், பின்பு வெவ்வேறு வழிகளில் செல்கிறார்கள். சில நேரங்களில், பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு பாதை இல்லாதபோதும், சமாதானமே கொடையாக இருக்கிறது.