தீனாளும், சீகேமில் பட்டயமும்

சில கதைகளை வாசிப்பது கடினம்; ஏனெனில் அவற்றிலுள்ளவர்கள் பேச வேண்டிய இடத்தில் அமைதியாகவும், அமைதியாக இருக்க வேண்டிய இடத்தில் சத்தமாகவும் இருக்கிறார்கள். ஒரு இளம்பெண் தீங்கிழைக்கப்படுகிறாள்; அவளைச் சுற்றியுள்ள எல்லோரும் பேசுகிறார்கள் — அவளைக் கொண்டுபோனவன், அவன் தகப்பன், அவள் சகோதரர்கள், நகரச் சபை — அவளைத் தவிர. அவள் தகப்பன் காலம் கடக்கும்வரை எதுவும் சொல்லவில்லை; பின்பு சொன்னதும் தன் சொந்த நற்பெயரைப் பற்றி மட்டுமே. ஆதியாகமம் 34 அப்படிப்பட்ட ஒரு அதிகாரம். அது வேதனையானது, அப்படி இருக்கவேண்டும் என்றே எழுதப்பட்டிருக்கிறது. வேதாகமம் அதைச் சீர்படுத்தி அழகாக்கவில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: யாக்கோபு இப்போதுதான் சீகேமில் குடியேறி, ஒரு பலிபீடத்தைக் கட்டி, நிலம் வாங்கியிருக்கிறான். ஆபிரகாமின் குடும்பம் ஜாதிகளுக்கு ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டுவரும் என்பதே வாக்குறுதி; இங்கோ, ஒரு கானானிய நகரத்துடனான தங்கள் முதல் உண்மையான தொடர்பில், அவர்கள் ஒரு படுகொலையைக் கொண்டுவருகிறார்கள். தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட குடும்பத்தை அதன் மிக மோசமான நிலையில் அதிகாரம் காட்டுகிறது; பிற்காலத்தில் சிமியோனும் லேவியும் தங்கள் தகப்பனிடமிருந்து ஆசீர்வாதத்துக்குப் பதிலாகக் கடிந்துகொள்ளுதலைப் பெறுவது ஏன் என்பதை (ஆதியாகமம் 49) ஓரளவு விளக்குகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பாலியல் வன்முறையும், குடும்பத்தின் மௌனமும், பழிவாங்கலும் வாக்குத்தத்தத்தின் மக்களை எப்படிச் சிதைக்கின்றன என்று நேர்மையாகச் சொல்வது — தெரிந்துகொள்ளப்பட்டிருப்பது யாரையும் நீதிமானாக்குவதில்லை என்று காட்டுவது.

• 34:1–4 — லேயாளின் மகள் தீனாள் அந்தத் தேசத்துப் பெண்களைப் பார்க்கப் புறப்படுகிறாள். அதிபதியாகிய ஏமோரின் மகன் சீகேம் அவளைப் பிடித்து, அவளோடு சயனித்து, அவளைத் தாழ்மைப்படுத்துகிறான். பின்பு அவளை நேசிப்பதாகச் சொல்லி, திருமணத்தை ஏற்பாடு செய்யும்படி தன் தகப்பனிடம் கேட்கிறான். உரை அவனுடைய உணர்வுகளைப் பதிவுசெய்கிறது; அவளுடையவற்றை ஒருபோதும் பதிவுசெய்யவில்லை.
• 34:5–12 — யாக்கோபு அதைக் கேள்விப்பட்டும், தன் மகன்கள் வீடு திரும்பும்வரை மௌனமாயிருக்கிறான். உரை மதிகேடான செயல் என்று அழைக்கும் அந்தக் காரியத்தால் அவர்கள் கடுங்கோபம் கொள்கிறார்கள். ஏமோர் திருமணத்தையும், இரு மக்களுக்கும் இடையே முழுமையான கலப்புத் திருமணத்தையும் முன்மொழிகிறான்; அவர்கள் கேட்கும் எந்தப் பரிசத்தையும் தருவதாகச் சீகேம் சொல்கிறான். இதற்கிடையில் தீனாள் இன்னும் சீகேமின் வீட்டிலேயே இருக்கிறாள்.
• 34:13–24 — சகோதரர்கள் 'கபடமாகப்' பதில் சொல்கிறார்கள்: நகரத்திலுள்ள ஆண்கள் எல்லோரும் விருத்தசேதனம் பண்ணிக்கொண்டால் மட்டுமே சம்மதிப்போம். ஏமோரும் சீகேமும் தங்கள் நகரத்தாரை, தாங்கள் பெறப்போகும் செல்வத்தைச் சுட்டிக்காட்டி ஓரளவு இணங்கவைக்கிறார்கள். தேவனுடைய உடன்படிக்கையின் அடையாளம் ஒரு கண்ணியாக மாற்றப்படுகிறது.
• 34:25–29 — மூன்றாம் நாளில், ஆண்கள் வேதனையில் இருக்கும்போது, சிமியோனும் லேவியும் ஏமோரையும் சீகேமையும் உட்பட நகரத்திலுள்ள ஆண்கள் அனைவரையும் கொன்று, தீனாளைக் கூட்டிக்கொண்டு போகிறார்கள். மற்ற சகோதரர்கள் மந்தைகள், பொருட்கள், பெண்கள், பிள்ளைகள் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொண்டு நகரத்தைக் கொள்ளையிடுகிறார்கள்.
• 34:30–31 — யாக்கோபு இறுதியாகப் பேசுகிறான் — கானானியர் நடுவே தன் மகன்கள் தன்னை வெறுக்கப்படச் செய்து குடும்பத்தை ஆபத்துக்குள்ளாக்கிவிட்டார்கள் என்று முறையிட. தங்கள் சகோதரி ஒரு வேசியைப் போல நடத்தப்படலாமா என்ற கேள்வியுடன் சகோதரர்கள் பதில் சொல்கிறார்கள். எந்தத் தீர்ப்பும் சொல்லப்படாமல் அதிகாரம் அங்கேயே முடிகிறது; அதை எடைபோடுவதை வாசகரிடமே விட்டுவிடுகிறது.

முக்கிய வசனம்: ஆதியாகமம் 34:31  ·  அதனால் என்ன: அதிகாரம் யாரையும் தப்பவிடுவதில்லை: தீனாளுக்குத் தீங்கிழைத்தவனையும், மௌனமாயிருந்த தகப்பனையும், நீதி என்று நினைத்தது படுகொலையாக மாறிய சகோதரர்களையும். தன் சொந்தக் குரல் ஒருபோதும் பதிவுசெய்யப்படாத ஒரு பெண்ணுக்கு நடந்ததை அது பெயரிட்டுச் சொல்கிறது. இன்றைய வாசகர்களுக்கு, இது துஷ்பிரயோகத்தின் முன் மௌனமாயிருப்பதற்கு எதிரான ஒரு எச்சரிக்கை — நீதியின் வேடம் போட்ட பழிவாங்கலுக்கு எதிரானதும்கூட.