கையெழுத்திடப்பட்ட ஒரு பத்திரத்தில் ஒரு தாத்தாவுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட குடும்பச் சொத்தைக் கற்பனை செய்யுங்கள்; தலைமுறைகளுக்குப் பின் ஓர் உறவினர், யாரும் கேள்விப்பட்டிராத நிபந்தனைகளைச் சேர்க்கும் ஒரு புதிய ஆவணத்தைக் கொண்டுவருகிறார். எது முதலில் வந்தது, மூலப் பத்திரம் உண்மையில் என்ன சொன்னது என்று எந்த நீதிமன்றமும் கேட்கும். கலாத்தியர் 3இல் பவுல் அப்படிப்பட்ட ஒரு வாதத்தைச் செய்கிறார். மோசேக்குப் பின்னால் ஆபிரகாமிடம் போகிறார் — நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொள்வதைச் சாராத ஒரு வாக்குறுதியை தேவன் அவருக்குக் கொடுத்தார்; அந்த நியாயப்பிரமாணம் நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னரே வந்தது. வாக்குறுதி முதலில் வந்ததென்றால், பிற்கால எந்த விதியும் அதை அமைதியாக ரத்துசெய்யவோ அதற்குக் கட்டணம் சேர்க்கவோ முடியாது என்று பவுல் நியாயப்படுத்துகிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி ஐந்தாம் பகுதியைச் சந்திக்கிறது. ஆதியாகமம் 12இல் ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதி — அவர் மூலம் எல்லாத் தேசங்களும் ஆசீர்வதிக்கப்படும் — இப்போது பவுல் இழுக்கும் இழை. இஸ்ரவேலின் கதை எப்போதுமே மேசியாவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தால் இணைக்கப்பட்ட, யூதர்களும் புறஜாதியாரும் ஒன்றாக இருக்கும் ஒரே குடும்பத்தை நோக்கியே சென்றுகொண்டிருந்தது என்று அவர் வாதிடுகிறார். அந்தக் கதைக்குள் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்துக்கு உண்மையான, ஆனால் தற்காலிகமான ஒரு பங்கு உண்டு.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: விசுவாசிக்கும் புறஜாதியார் ஏற்கெனவே ஆபிரகாமின் பிள்ளைகளும் சுதந்தரருமாயிருக்கிறார்கள் என்று இஸ்ரவேலின் சொந்த வேதவாக்கியங்களிலிருந்தே காட்டுவது; வாக்குறுதியைப் பெறும் வழியாக நியாயப்பிரமாணம் ஒருபோதும் இருக்கவில்லை என்றால், அது எதற்காக என்று விளக்குவது.
- 3:1–5 — பவுல் கலாத்தியரைப் புத்தியில்லாதவர்கள் என்று அழைத்து ஒரே ஒரு கேள்வி கேட்கிறார்: நியாயப்பிரமாணம் கேட்பதைச் செய்ததினாலா, அல்லது கேட்டு விசுவாசித்ததினாலா அவர்கள் ஆவியைப் பெற்றார்கள்? ஆவியினால் தொடங்கிய பின், மனித முயற்சியால் முடிக்க ஏன் முயல்கிறார்கள்?
- 3:6–14 — ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தார், அது அவருக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது; எனவே விசுவாசிக்கிறவர்கள் அவருடைய பிள்ளைகள். நியாயப்பிரமாணம் அதைக் கைக்கொள்ளத் தவறுகிற எல்லார்மேலும் சாபத்தைக் கொண்டுவருகிறது; ஆனால் ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம் தேசங்களைச் சென்றடையும்படி, கிறிஸ்து அந்தச் சாபத்தைத் தம்மேல் ஏற்றுக்கொண்டார்.
- 3:15–22 — உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒரு மரணசாசனத்தைப் போல, ஆபிரகாமுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தேவனுடைய வாக்குறுதியை 430 வருஷங்களுக்குப் பின் கொடுக்கப்பட்ட நியாயப்பிரமாணம் ரத்துசெய்ய முடியாது. வாக்களிக்கப்பட்ட சந்ததி — கிறிஸ்து — வரும்வரை, மீறுதல்களினிமித்தம் நியாயப்பிரமாணம் சேர்க்கப்பட்டது.
- 3:23–29 — விசுவாசம் வரும்வரை நியாயப்பிரமாணம் ஒரு பிள்ளையின்மேலுள்ள உபாத்தியைப் போல இருந்தது. இப்போது கிறிஸ்துவுக்குள் ஞானஸ்நானம் பெற்ற எல்லாரும் தேவனுடைய பிள்ளைகள்: யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை, அடிமையென்றும் சுதந்திரனென்றுமில்லை, ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமில்லை; எல்லாரும் கிறிஸ்துவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள், வாக்குத்தத்தத்தின்படி சுதந்தரருமாயிருக்கிறீர்கள்.
முக்கிய வசனம்: கலாத்தியர் 3:28 · அதனால் என்ன: சமத்துவம் பற்றிய விவாதங்களில் அதிகம் மேற்கோள் காட்டப்படும் வசனங்களில் கலாத்தியர் 3:28 ஒன்று. அதன் சூழலில் அது, தேவனுடைய குடும்பத்துக்கு யார் உரியவர்கள், வாக்குறுதியை யார் சுதந்தரிக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றியது — தேவனுக்கு முன்பாகவுள்ள நிலை, சமமாகக் கொடுக்கப்பட்டது. அது சபையிலும் சமூகத்திலும் உள்ள பங்குகளை எந்த அளவுக்கு மறுவடிவமைக்க வேண்டும் என்பது அன்றுமுதல் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது; ஆனால் பவுலுக்கு, பழைய பிரிவினைக் கோடுகள் இனி யார் குடும்பம் என்பதைத் தீர்மானிப்பதில்லை.