பல இந்திய வீடுகளில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதன் உண்மையான சோதனை வாசலில் ஒரு கைகுலுக்கல் அல்ல; குடும்பத்தாருடன் அதே தட்டுகளில், அதே பந்தியில் உங்களுக்குப் பரிமாறப்படுகிறதா என்பதே. வரவேற்பு வார்த்தைகள் எளிது; பகிர்ந்துண்ணும் உணவுதான் மக்கள் உண்மையில் எதை நம்புகிறார்கள் என்று சொல்கிறது. கலாத்தியர் 2 சரியாக அதைச் சுற்றியே சுழல்கிறது. யூதரல்லாதவர்களுக்கான மிஷனைக் குறித்து எருசலேம் தலைவர்கள் தம்முடன் எப்படிக் கைகுலுக்கினார்கள் என்றும் — பின்பு அந்தியோகியாவில், வருகையாளர்கள் வந்தபோது பேதுரு எப்படி அமைதியாக வேறொரு பந்திக்கு மாறினார் என்றும் பவுல் சொல்கிறார். பவுலுக்கு அந்த இட மாற்றம் நாகரிகம் பற்றிய விஷயம் அல்ல. அது சுவிசேஷத்தையே மறுத்தது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. இஸ்ரவேலின் மேசியாவுக்கு உரியவர்களாக, யூதரல்லாதவர்கள் யூதர்களாக வேண்டுமா என்பதே இந்தக் காலத்தின் மையக் கேள்வி. அந்தக் கேள்வி எப்படிப் போராடப்பட்டது — முதலில் எருசலேமில் ஒரு தனிப்பட்ட கூட்டத்தில், பின்பு அந்தியோகியாவில் ஒரு பகிரங்க மோதலில் — என்பதற்குப் பவுல் இங்கே தம் சொந்த, தன்னிலை விவரிப்பைத் தருகிறார். அந்த அறையில் இருந்தவர்களில் ஒருவரால் எழுதப்பட்ட, இந்த நிகழ்வுகளின் மிகப் பழைய கதையாடல் நம்மிடம் இதுவே.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: பவுலின் சுவிசேஷம் எருசலேம் தலைவர்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது, அவர்களைச் சார்ந்தது அல்ல என்று பாதுகாப்பது; புறஜாதி விசுவாசிகளிடமிருந்து பிரிந்து சாப்பிடுவது, எல்லாரும் கிறிஸ்துவின் மூலம் தேவனோடு நீதியான உறவுக்குள் கொண்டுவரப்படுகிறார்கள் என்ற நற்செய்தியையே தகர்க்கிறது என்று காட்டுவது.
- 2:1–5 — பதினான்கு வருஷங்களுக்குப் பின், பவுல் பர்னபாவுடனும் கிரேக்க விசுவாசியாகிய தீத்துவுடனும் எருசலேமுக்குப் போய், தம் செய்தியைத் தலைவர்களிடம் தனிமையில் விளக்குகிறார். கள்ளச் சகோதரர் என்று பவுல் அழைக்கிறவர்களின் அழுத்தம் இருந்தும், தீத்து விருத்தசேதனம் பெறக் கட்டாயப்படுத்தப்படவில்லை.
- 2:6–10 — 'தூண்கள்' என்று எண்ணப்பட்ட யாக்கோபு, கேபா (பேதுரு), யோவான் ஆகியோர் பவுலின் செய்தியுடன் எதையும் சேர்க்கவில்லை. பணிப் பகிர்வுக்கு அவர்கள் கைகுலுக்குகிறார்கள் — பேதுரு யூதர்களுக்கு, பவுல் புறஜாதியாருக்கு — ஏழைகளை நினைத்துக்கொள்ளும்படி மட்டுமே பவுலைக் கேட்கிறார்கள்; அதைச் செய்ய அவர் ஆர்வமாயிருந்தார்.
- 2:11–14 — அந்தியோகியாவில், யாக்கோபிடமிருந்து சிலர் வரும்வரை பேதுரு புறஜாதி விசுவாசிகளுடன் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார்; பின்பு அவர் விலகிக்கொண்டார்; மற்ற யூத விசுவாசிகளும், பர்னபாவும்கூட, அவரைப் பின்பற்றினார்கள். சுவிசேஷத்துக்கு ஏற்றபடி நடக்காததற்காக, பவுல் எல்லாருக்கும் முன்பாக அவரை முகமுகமாய் எதிர்த்து நிற்கிறார்.
- 2:15–21 — பவுல் அந்தக் கொள்கையைத் தெளிவாக்குகிறார்: நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளினால் ஒருவனும் தேவனோடு நீதியான உறவுக்குள் வருவதில்லை, கிறிஸ்துவின்மேலுள்ள விசுவாசத்தினாலேயே. அவர் நியாயப்பிரமாணத்துக்கு மரித்து, 'கிறிஸ்துவுடனேகூடச் சிலுவையில் அறையப்பட்டிருக்கிறார்'; இப்போது அவர் வாழும் வாழ்க்கையைத் தம்மில் அன்புகூர்ந்த தேவகுமாரனை நம்புவதினாலேயே வாழ்கிறார்.
- இது அப்போஸ்தலர் 11:27–30இன் பஞ்ச நிவாரணப் பயணம்: பகிரங்க ஆலோசனைச் சங்கத்துக்கு முன் நடந்த ஒரு தனிப்பட்ட கூட்டம்; பவுல் ஏன் ஒருபோதும் ஆலோசனைச் சங்கத்தின் கடிதத்தைக் குறிப்பிடவில்லை என்பதை இது விளக்கும்; கலாத்தியரின் ஆரம்பகாலத் தேதிக்கும் பொருந்தும்.
- இது அப்போஸ்தலர் 15இன் எருசலேம் ஆலோசனைச் சங்கம், பவுலின் பக்கத்திலிருந்து சொல்லப்பட்டது — அதே பிரச்சினை, அதே நபர்கள், அதே முடிவு; வேறுபாடுகள் பார்வைக் கோணத்தால் வந்தவை. பல அறிஞர்கள் இந்தக் கருத்தைக் கொள்கிறார்கள்.
- அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளையும் கலாத்தியரையும் நேர்த்தியாகப் பொருத்த முடியாது: லூக்கா பயணங்களை எளிமைப்படுத்தியிருக்கலாம் அல்லது இணைத்திருக்கலாம்; ஆணையிட்டுச் சொல்லப்பட்ட பவுலின் விவரிப்புக்கே (1:20) முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டும்.
முக்கிய வசனம்: கலாத்தியர் 2:20 · அதனால் என்ன: எல்லாரையும் வரவேற்கிறோம் என்று வலியுறுத்திக்கொண்டே, யார் எங்கே உட்காருகிறார்கள் என்பதில் — சாதி, மொழி, வர்க்கம், பின்னணி ஆகியவற்றால் — சபைகள் இன்றும் பிளவுபடுகின்றன. பவுலின் கருத்து கூர்மையானது: கிறிஸ்துவுக்கு உரியவர்களாயிருப்பது விசுவாசத்தினால் பெறப்படும் ஒரு ஈவு என்றால், சில விசுவாசிகளைப் பந்தியில் இரண்டாந்தரமாக்கும் எந்த நடைமுறையும், சபை தான் நம்புவதாகச் சொல்வதற்கு முரணானது. சோதனை கைகுலுக்கல் அல்ல; உணவுதான்.