நெற்றியில் ஓர் அடையாளம்

மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின்போது, கணக்கெடுப்பாளர்கள் தெருத் தெருவாகப் போய், தாங்கள் சென்ற ஒவ்வொரு வீட்டுக் கதவின் அருகிலும் சுண்ணக்கட்டியால் ஒரு சிறிய எண்ணை எழுதுகிறார்கள். அது ஒன்றுமில்லாதது போலத் தெரிகிறது — சுவரில் ஒரு கிறுக்கல் — ஆனால் இந்த வீடு கணக்கிடப்பட்டுவிட்டது என்று அதற்குப் பொருள். எசேக்கியேல் 9, அதைப்போன்ற ஆனால் மிகவும் பயபக்திக்குரிய ஒன்றைச் செய்யும் ஒரு மனிதனோடு தொடங்குகிறது. சணல்நூல் வஸ்திரம் தரித்து, இடுப்பில் எழுத்தனுடைய மைக்கூட்டோடு, அவன் எருசலேம் வழியாக நடந்து, சிலருடைய நெற்றிகளில் ஓர் அடையாளம் போடுகிறான். அவனுக்குப் பின்னால் ஆயுதம் தாங்கிய ஆறு பேர் வருகிறார்கள். அந்த அடையாளம் உங்களிடம் இருக்கிறதா என்பதே எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்கிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அதிகாரங்கள் 8–11-ன் நீண்ட தரிசனம் மூன்றாம் பகுதியில் தொடர்கிறது. ஆலயத்தின் மறைவான விக்கிரகாராதனையை எசேக்கியேலுக்குக் காட்டிய பின், தேவன் இப்போது அதன் விளைவைக் காட்டுகிறார். உடன்படிக்கையின் சாபங்கள் விழும் என்று மோசேயும் தீர்க்கதரிசிகளும் எச்சரித்த கட்டத்தை இஸ்ரவேலின் கதை அடைந்துவிட்டது. ஆனாலும் இப்போதும், உண்மையுள்ளவர்களை மற்றவர்களிடமிருந்து பிரித்தறிய வேண்டும் என்று வேதபகுதி வலியுறுத்துகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எருசலேமுக்கு வரவிருக்கும் அழிவை, பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து வெளிநோக்கி நிறைவேற்றப்படும் தேவனுடைய சொந்த நியாயத்தீர்ப்பாகச் சித்தரிப்பது; அதே சமயம், நகரத்தின் சீர்கேட்டுக்காகத் துக்கித்தவர்கள் அறியப்பட்டு அடையாளமிடப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று வலியுறுத்துவது.

• 9:1–2 — தேவன் நகரத்தின் சங்காரக்காரர்களை அழைக்கிறார். ஆறு பேர் வடக்கு வாசலிலிருந்து வருகிறார்கள், ஒவ்வொருவர் கையிலும் ஓர் ஆயுதம்; அவர்களோடு சணல்நூல் வஸ்திரம் தரித்த ஒரு மனிதன் — ஆசாரியன் அல்லது பரலோகத் தூதுவனின் உடை — எழுத்தனுடைய எழுதுகருவிகளைச் சுமந்துகொண்டு வருகிறான். அவர்கள் வெண்கலப் பலிபீடத்தருகே நிற்கிறார்கள்.
• 9:3–4 — தேவனுடைய மகிமை கேருபீனிலிருந்து ஆலயத்தின் வாசற்படிக்கு எழும்புகிறது — புறப்பாட்டின் முதல் அடையாளம். நகரத்தில் செய்யப்படும் அருவருப்புகளுக்காகப் பெருமூச்சுவிட்டு அழுகிறவர்களின் நெற்றிகளில் அடையாளம் போடும்படி சணல்நூல் வஸ்திரம் தரித்த மனிதன் அனுப்பப்படுகிறான். அந்த அடையாளம் எபிரெய எழுத்தாகிய 'தாவ்' — அகரவரிசையின் கடைசி எழுத்து.
• 9:5–8 — மற்றவர்கள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து, அடையாளமில்லாத யாவரையும் இரக்கமில்லாமல் வெட்டும்படி சொல்லப்படுகிறார்கள் — பரிசுத்த ஸ்தலத்திலிருந்து தொடங்கும்படியும். ஆலயத்துக்கு முன்பாக நின்ற மூப்பர்களிடமிருந்து அவர்கள் தொடங்குகிறார்கள். செத்தவர்கள் நடுவே தனியாக விடப்பட்ட எசேக்கியேல் முகங்குப்புற விழுந்து கதறுகிறார்: இஸ்ரவேலில் மீதியாயிருக்கிற யாவரையும் அழிப்பீரோ?
• 9:9–11 — இஸ்ரவேல் மற்றும் யூதாவின் அக்கிரமம் மிகவும் பெரியது என்று தேவன் பதிலளிக்கிறார்; கர்த்தர் தேசத்தைக் கைவிட்டார், அவர் காண்கிறதில்லை என்று ஜனங்கள் சொல்வதால், தேசம் இரத்தப்பழியாலும் நகரம் அநியாயத்தாலும் நிறைந்திருக்கிறது. சணல்நூல் வஸ்திரம் தரித்த மனிதன் திரும்பி வந்து எளிமையாக அறிவிக்கிறான்: நீர் கட்டளையிட்டபடியே செய்தேன்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 9:4  ·  அதனால் என்ன: தப்புவிக்கப்படுகிறவர்கள் அதிகாரம் உள்ளவர்களோ, பக்திமான்களாகத் தோன்றுகிறவர்களோ அல்ல; துக்கித்தவர்களே — மற்ற எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்ளப் பழகிவிட்டதைக் கண்டு கலங்கியவர்களே. அது ஆழமாக ஆராயும் ஒரு சோதனை. எசேக்கியேலின் சொந்த ஆட்சேபனையும் முக்கியமானது: ஒரு தீர்க்கதரிசி நியாயத்தீர்ப்பை அறிவித்துக்கொண்டே இரக்கத்துக்காக மன்றாட முடியும். இந்த அதிகாரம் இரண்டுக்கும் இடமளிக்கிறது; வாசகரும் அப்படியே செய்ய வேண்டும்.