ஆலயச் சுவருக்குப் பின்னால்

ஒரு கட்டட ஆய்வாளருக்கு ஓர் அழகான பழைய அலுவலகக் கட்டடம் சுற்றிக் காட்டப்படுகிறது. வரவேற்பறை பளபளக்கிறது. பின்பு ஒரு பலகைக்குப் பின்னால் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார்; அதற்குப் பின்னால் பூட்டிய ஒரு கதவு; அதற்கு அப்பால் யாரும் குறிப்பிடாத ஒரு நிலவறை. ஒவ்வொரு அறையும் முந்தையதைவிட மோசமானது. எசேக்கியேல் 8 சரியாக அந்த ஆய்வைப்போலவே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. யூதாவின் மூப்பர்கள் தமக்கு முன்பாக உட்கார்ந்திருக்க, தீர்க்கதரிசி பாபிலோனில் தன் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது, அவர் பிடிக்கப்பட்டு, தரிசனத்தில் எருசலேம் ஆலயத்துக்குக் கொண்டுபோகப்படுகிறார். அங்கே ஒரு வழிகாட்டி, 'இதைவிட அதிக அருவருப்புகளைக் காண்பாய்' என்று திரும்பத் திரும்பச் சொல்லி, ஒவ்வொரு முறையும் அவரை ஒரு படி ஆழமாக அழைத்துச்செல்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதி ஆலயத்திலேயே அதன் மிகத் தாழ்ந்த நிலையை அடைகிறது. இஸ்ரவேலின் நடுவே தேவனுடைய பிரசன்னம் வாசமாயிருக்கும்படி சாலொமோனின் ஆலயம் கட்டப்பட்டது. ஏறக்குறைய முப்பது வருஷங்களுக்கு முன்பு யோசியா அதிலிருந்து மற்ற வழிபாடுகளை அகற்றிச் சுத்திகரித்திருந்தார் (2 இராஜாக்கள் 23); ஆனால் தடைசெய்யப்பட்ட வழிபாடு திரும்பிவந்துவிட்டதை எசேக்கியேலுக்குக் காட்டப்படுகிறது. அதிகாரங்கள் 8–11 ஒரே நீண்ட தரிசனம்; தேவனுடைய மகிமை அந்தக் கட்டடத்தைவிட்டுப் போவதோடு அது முடிகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயத்தீர்ப்பு ஏன் வருகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துவது: நாட்டுப்புறம் மட்டுமல்ல, இஸ்ரவேலின் வழிபாட்டின் இருதயமே போட்டி வழிபாடுகளால் நிறைந்திருக்கிறது; அதே சமயம் தலைவர்கள், கர்த்தர் காண்கிறதில்லை, அவர் தேசத்தைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்று ஒருவருக்கொருவர் உறுதியளித்துக்கொள்கிறார்கள்.

• 8:1–6 — புத்தகம் ஒரு தேதியைத் தருகிறது — சிறையிருப்பின் ஆறாம் வருஷம், கி.மு. 592. அக்கினிமயமான ஓர் உருவம் எசேக்கியேலைத் தலைமயிரின் ஒரு சுருளால் தூக்கி, ஆலயத்தின் வடக்கு வாசலுக்குக் கொண்டுவருகிறது; அங்கே 'எரிச்சலின் விக்கிரகம்' நிற்கிறது — தேவனுக்கு எரிச்சலூட்டும் ஒரு சிலை. கேபார் கால்வாயருகே அவர் கண்ட தேவமகிமையும் அங்கே இருக்கிறது — ஒரு மௌனச் சாட்சியாக.
• 8:7–13 — எசேக்கியேல் சுவரிலுள்ள ஒரு துவாரத்தின் வழியாகத் தோண்டி, ஊரும் பிராணிகள், அசுத்த மிருகங்கள், விக்கிரகங்கள் வரையப்பட்ட ஒரு மறைவான அறையைக் காண்கிறார். சாப்பானின் மகன் யசனியாவின் தலைமையில், எழுபது மூப்பர்கள் தூபம் பிடித்துக்கொண்டு அங்கே நின்று, 'கர்த்தர் நம்மைக் காண்கிறதில்லை; அவர் தேசத்தைக் கைவிட்டுவிட்டார்' என்கிறார்கள்.
• 8:14–15 — வடக்கு வாசலில் பெண்கள் தம்மூசுக்காக அழுதுகொண்டு உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள் — அவன் மெசொப்பொத்தாமியாவின் மேய்ப்பன்-தெய்வம், சுமேரிய மொழியில் தூமுசி என்று அறியப்பட்டவன்; பண்டைய அண்மைக் கிழக்கில் அவனுடைய மரணத்துக்காகச் சடங்குரீதியாகப் புலம்பப்பட்டது. மரிக்கும் ஒரு தெய்வத்துக்கான துக்கம் கர்த்தருடைய சொந்தப் பிராகாரங்களுக்குள் நுழைந்துவிட்டது.
• 8:16–18 — எல்லாவற்றிலும் ஆழமாக, உட்பிராகாரத்தில் மண்டபத்துக்கும் பலிபீடத்துக்கும் நடுவே, ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து பேர் பரிசுத்த ஸ்தலத்துக்குத் தங்கள் முதுகைக் காட்டி, கிழக்கே சூரியனை நோக்கிப் பணிகிறார்கள். இதற்கும் மேலாக, தேசம் கொடுமையால் நிறைந்திருக்கிறது. அவர்கள் உரத்த சத்தமாய்க் கூப்பிட்டாலும் அவர்களைத் தப்பவிடமாட்டேன் என்று தேவன் சொல்கிறார்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 8:12  ·  அதனால் என்ன: மூப்பர்களின் சாக்குப்போக்கே இந்த அதிகாரத்தின் இருதயம்: 'கர்த்தர் நம்மைக் காண்கிறதில்லை.' மதிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் நடுவே, ஒரு மறைவான அறையில், வழிபாடு தவறான பாதைக்குப் போனது; ஏனெனில் தேவன் இல்லை என்று அவர்கள் அமைதியாகத் தீர்மானித்துவிட்டார்கள். பெரும்பாலான தவறுகள் அந்த எண்ணத்தோடுதான் தொடங்குகின்றன. இந்த அதிகாரம் வழிபாட்டையும் நீதியையும் இணைக்கிறது — ஆலயத்தின் சீர்கேடு கொடுமையால் நிறைந்த தேசத்தோடு கைகோர்த்துச் செல்கிறது.