முடிவு வந்தது

தேர்வு எழுதிய எவருக்கும் அந்தத் தருணம் தெரியும். கண்காணிப்பாளர் கடிகாரத்தைப் பார்த்து, 'பேனாவைக் கீழே வையுங்கள்' என்கிறார். ஒரு வாக்கியம் பாதியில் நிற்கிறது; நினைவுக்கு வரவிருந்த விடை உங்கள் தலைக்குள்ளேயே தங்குகிறது. மேல்முறையீடும் இல்லை, கூடுதல் நிமிடமும் இல்லை. எசேக்கியேல் 7 அந்த அறிவிப்பை ஒரு கவிதையாக நீட்டுகிறது. அது ஒரே வார்த்தையை — முடிவு — மீண்டும் மீண்டும் அடித்துச் சொல்கிறது; நீங்கள் ஏற்கெனவே கேட்ட பிறகும் தொடர்ந்து ஒலிக்கும் மணியைப்போல. தங்களுக்கு இன்னும் நேரம் இருக்கிறது என்று நம்பிக்கொண்டிருந்த ஜனத்தை ஊடுருவுவதே அந்தத் தாளத்தின் நோக்கம்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், யூதா ராஜ்யம் கடனாகப் பெற்ற காலத்தில் வாழ்கிறது. அதன் ராஜாவாகிய யோயாக்கீன் பாபிலோனில் கைதியாயிருக்கிறார்; அதன் பொம்மை ராஜாவாகிய சிதேக்கியா சிங்காசனத்தில் இருக்கிறார்; வாழ்க்கை தொடர்ந்து போகும் என்று பலர் நினைக்கிறார்கள். முந்தைய தீர்க்கதரிசிகள் 'கர்த்தருடைய நாள்' வருகிறது என்று பேசினார்கள்; அது வந்துவிட்டது என்று எசேக்கியேல் அறிவிக்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: அடையாளச் செயல்களால் அல்ல, கவிதையால், தாமதத்துக்கான காலம் முடிந்துவிட்டது என்று அறிவிப்பது: நியாயத்தீர்ப்பு தொலைதூர அச்சுறுத்தல் அல்ல, நிகழ்கால உண்மை; எந்தச் செல்வமும், சடங்கும், தலைமையும் அதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது.

• 7:1–9 — 'முடிவு! தேசத்தின் நான்கு முனைகளின்மேலும் முடிவு வந்தது.' தேவன் இஸ்ரவேலை அதன் சொந்த வழிகளின்படியே நியாயந்தீர்ப்பார், கண்ணைத் திருப்பிக்கொள்ளமாட்டார். கவிதை வேண்டுமென்றே திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறது — தீங்குக்குமேல் தீங்கு, நாள் சமீபமாயிருக்கிறது; பர்வதங்களில் சந்தோஷத்தின் நாள் அல்ல, கலக்கத்தின் நாள்.
• 7:10–13 — கோல் பூத்தது; அகந்தை துளிர்த்தது — ஜனங்களின் இறுமாப்பும் கொடுமையும் அவர்களுக்கே தண்டனையாக வளர்ந்துவிட்டன. சாதாரண வாழ்க்கை அர்த்தமற்றுப்போகிறது: வாங்குகிறவன் சந்தோஷப்படவும் வேண்டாம், விற்கிறவன் துக்கப்படவும் வேண்டாம்; ஏனெனில் சொத்து ஒப்பந்தங்கள் வரவிருப்பதைத் தாண்டி நிலைக்காது.
• 7:14–22 — எக்காளம் ஊதப்படுகிறது, ஆனால் யாரும் போருக்குப் புறப்படவில்லை. வெளியே பட்டயம், உள்ளே கொள்ளைநோயும் பஞ்சமும். தப்பினவர்கள் புறாக்களைப்போல முனகிக்கொண்டு மலைகளுக்கு ஓடுகிறார்கள். ஜனங்கள் தங்கள் வெள்ளியையும் பொன்னையும் வீதிகளில் எறிகிறார்கள்; அது அவர்களுக்கு உணவளிக்கவோ அவர்களைக் காப்பாற்றவோ முடியாது; ஏனெனில் அவர்களுடைய விக்கிரகங்கள் அதனாலேயே செய்யப்பட்டன. தேவனுடைய அருமையான ஸ்தலம்கூட அந்நியக் கொள்ளைக்காரர் கையில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படும்.
• 7:23–27 — சங்கிலிகளை ஆயத்தப்படுத்துங்கள்; தேசம் இரத்தப்பழியால் நிறைந்திருக்கிறது. ஜாதிகளில் மிகக் கொடியவர்கள் வீடுகளைக் கைப்பற்றுவார்கள். ஜனங்கள் தீர்க்கதரிசியிடம் தரிசனத்தையும், ஆசாரியனிடம் போதனையையும், மூப்பரிடம் ஆலோசனையையும் தேடுவார்கள் — எதுவும் வராது. ராஜாவும் பிரபுவும் திக்கற்றவர்களாவார்கள்; தேவன் அவர்களை அவர்களுடைய சொந்த அளவுகோல்களின்படியே நியாயந்தீர்ப்பார்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 7:19  ·  அதனால் என்ன: வீதியில் எறியப்பட்ட வெள்ளியின் சித்திரம் மனதில் நிற்கிறது: கணக்குக் கேட்கும் நாளில் பணம் குப்பையாகிறது. மக்கள் சார்ந்திருந்த அமைப்புகளும் அப்படியே — தீர்க்கதரிசி, ஆசாரியன், மூப்பர் எல்லாரும் மௌனமாகிறார்கள். இந்த அதிகாரம் நம்பிக்கை இழக்கும்படியான அழைப்பு அல்ல; முக்கியமானதைத் தள்ளிப்போடுவதற்கு எதிரான எச்சரிக்கை. காலம் கடந்துவிட்டால் சில காரியங்களை மீண்டும் வாங்க முடியாது.