பார்வோனுக்கு ஓர் இரங்கற்பாடல்

பல இந்தியக் கிராமங்களில், ஒருவர் இறக்கும்போது, வீட்டுப் பெண்கள் ஒன்றாக உட்கார்ந்து ஒப்பாரி பாடுகிறார்கள் — இறந்தவரின் கதையைச் சொல்லி, இழந்ததைப் பெயரிட்டுச் சொல்லும் நீண்ட, தாளமுள்ள, இதயத்தை நொறுக்கும் பாடல்கள். துக்கம் மறைக்கப்படுவதில்லை; அதற்கு ஒரு வடிவம் கொடுக்கப்படுகிறது, சமூகம் முழுவதும் அதைக் கேட்கிறது. எசேக்கியேல் 32-ம் ஓர் இரங்கற்பாடல்தான், ஆனால் விசித்திரமானது: அது மரணத்துக்கு முன்பே பாடப்படுகிறது. பார்வோன் இன்னும் தன் சிங்காசனத்தில் இருக்கும்போதே அவனுக்காக ஒரு புலம்பலை எழுப்பும்படி தீர்க்கதரிசிக்குச் சொல்லப்படுகிறது. பின்பு அவர் இன்னும் அதிகமாகச் செல்கிறார்; தம் கேட்பவர்களை மரித்தோரின் உலகத்துக்குள் இறக்கி நடத்துகிறார்; அங்கே கடந்தகாலத்தின் பெரும் சாம்ராஜ்யங்கள் தங்கள் போர்வீரர்களோடு வரிசை வரிசையாகக் கிடந்து, எகிப்து வந்துசேரக் காத்திருக்கின்றன.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது எகிப்தைப் பற்றிய கடைசி இரட்டைத் தீர்க்கதரிசனங்கள்; ஜாதிகளைப் பற்றிய எசேக்கியேலின் நீண்ட பகுதியின் (25–32) முடிவு. வேதாகமக் கதையின் மூன்றாம் பகுதியில், எசேக்கியேலின் கேட்பவர்கள் அவமானப்படுத்தப்பட்ட, அதிகாரமற்ற சிறைப்பட்டவர்கள்; அவர்கள் பயந்த சாம்ராஜ்யங்களும் தாழ்த்தப்படும் என்று இந்த அதிகாரங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. முடிவுக் காட்சியான படுகுழிக்குள் இறக்கம், அசீரியா, ஏலாம், மேசேக், தூபால், ஏதோம், சீதோன் ஆகியவற்றைக் கூட்டிச் சேர்க்கிறது — பெருமையின் கடைசிப் பெயர்ப்பட்டியல். ஜாதிகளைப் பற்றி முடித்தபின், புத்தகம் இஸ்ரவேலின் சொந்தக் கதைக்கும் நம்பிக்கைக்கும் திரும்பத் தயாராகிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எகிப்தைப் பற்றிய இரண்டு புலம்பல்களோடு ஜாதிகளுக்கு விரோதமான தீர்க்கதரிசனங்களை முடிப்பது — ஒன்று பார்வோனின் வீழ்ச்சியை ஒரு கடல் வலுசர்ப்பம் கொல்லப்படுவதாகச் சித்தரிக்கிறது, மற்றொன்று பாதாள உலகில் விழுந்த சாம்ராஜ்யங்கள் நடுவில் எகிப்தை வைக்கிறது — எந்த வல்லமையும் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்புக்குத் தப்புவதில்லை என்ற கருப்பொருளை முத்திரையிடுவது.

• 32:1–10 — பார்வோன் தன்னை ஜாதிகளுக்குள் ஒரு பாலசிங்கம் என்று நினைக்கிறான்; ஆனால் அவன் தண்ணீரில் புரளும் ஒரு வலுசர்ப்பம். தேவன் அவனை வலையில் பிடித்து, கரைக்கு இழுத்து, பறவைகளுக்கும் மிருகங்களுக்கும் விட்டுவிடுவார்; எகிப்தின்மேல் வானங்கள் இருளடையும், ராஜாக்கள் நடுங்குவார்கள்.
• 32:11–16 — பாபிலோன் ராஜாவின் பட்டயம் எகிப்துக்கு விரோதமாக வரும்; அதன் பெருமையும் திரளான கூட்டங்களும் அழிக்கப்படும், அதன் தண்ணீர்கள் தெளிவாகவும் அசைவற்றும் விடப்படும். ஜாதிகளின் குமாரத்திகள் இந்தப் புலம்பலைப் பாடுவார்கள்.
• 32:17–21 — இரண்டாம் இரங்கற்பாடல்: எகிப்தின் திரளான கூட்டத்துக்காக அலறி, அதைப் படுகுழிக்குள் இறக்கு. பாதாளத்திலுள்ள பலத்த தலைவர்கள் பார்வோனிடம் பேசுகிறார்கள் — 'நீ மற்றவர்களைவிட அழகானவனோ? இறங்கி, விருத்தசேதனமில்லாதவர்களோடு கிட.'
• 32:22–32 — பாதாள உலகின் ஒரு சுற்றுப்பயணம்: தன் கூட்டத்தோடு அசீரியா, ஏலாம், மேசேக், தூபால், ஏதோம், வடக்கின் பிரபுக்கள், சீதோனியர் — ஜீவனுள்ளோரின் தேசத்தில் திகிலைப் பரப்பிய அனைவரும், இப்போது கொல்லப்பட்டவர்களோடு கிடக்கிறார்கள். பார்வோன் அவர்களைக் கண்டு, தான் தனியாக இல்லை என்று 'ஆறுதலடைவான்'.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 32:18  ·  அதனால் என்ன: பாதாள உலகக் காட்சி மனதை விட்டு அகலாதது, ஏனெனில் அது எல்லாரையும் சமமாக்குகிறது: இந்த ஜாதிகள் வாழ்க்கையில் பரப்பிய திகில் அதே மௌனத்தில் முடிகிறது. பயத்தின்மேல் கட்டப்பட்ட எல்லா வகை அதிகாரத்துக்கும் எதிராக அது பேசுகிறது. அதிகாரமற்றவர்களுக்கு அது கண்ணியம் தருகிறது — தங்களைப் பயமுறுத்திய சாம்ராஜ்யங்கள் இறுதியானவை அல்ல என்று சிறைப்பட்டவர்களுக்குச் சொல்லப்பட்டது. இங்கே நேர்மையும் இருக்கிறது: நியாயத்தீர்ப்பு வெற்றிக்களிப்போடு அல்ல, துக்கத்தோடு அறிவிக்கப்படுகிறது.