ஏதேனுக்கு மேலாக உயர்ந்து நின்ற கேதுரு

பெரும்பாலான இந்திய ஊர்களில் ஒன்று இருக்கும்: சதுக்கத்திலுள்ள, உயிரோடிருக்கும் எவரையும்விட வயதான, பெரிய பழைய ஆலமரம். அதன் கிளைகளில் பறவைகள் கூடுகட்டுகின்றன, அதன் நிழலில் மாடுகளும் மனிதர்களும் இளைப்பாறுகிறார்கள், ஊர் முழுவதும் அதைச் சுற்றியே கூடுவதுபோலத் தோன்றுகிறது. பின்பு ஒரு வருஷம் சாலை அகலப்படுத்தப்படுகிறது; ஒரே மதியத்தில் மரம் விழுகிறது. வாரக்கணக்கில் அந்த இடத்துக்கு மேலுள்ள திறந்த வானம் ஏதோ தவறாகத் தோன்றுகிறது. எசேக்கியேல் 31 அப்படிப்பட்ட ஒரு மரத்தின் கதை. பார்வோனிடம் பேசும் தீர்க்கதரிசி, ஒரே ஒரு தலைமுறைக்கு முன்பு நித்தியமானதுபோலத் தோன்றிய அசீரியாவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் — தேவனுடைய சொந்தத் தோட்டத்தின் மரங்களே பொறாமைப்படும் அளவுக்கு உயர்ந்திருந்த லீபனோனின் ஒரு கேதுரு. அது விழுந்தது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இது எகிப்தைப் பற்றிய மூன்றாவது தீர்க்கதரிசனம். வடக்கு இஸ்ரவேல் ராஜ்யத்தை அழித்து எருசலேமை முற்றுகையிட்ட வல்லரசாக அசீரியாவை எசேக்கியேலின் முதல் கேட்பவர்கள் நினைவில் வைத்திருந்தார்கள்; அதன் தலைநகரமாகிய நினிவே கி.மு. 612-ல், இந்தத் தீர்க்கதரிசனத்துக்கு ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து வருஷங்களுக்கு முன்புதான் விழுந்தது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், சாம்ராஜ்யங்களின் வீழ்ச்சி மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஒரு தாளம்: ஒவ்வொன்றும் நிரந்தரமானதுபோலத் தோன்றுகிறது, ஒவ்வொன்றும் தாழ்த்தப்படுகிறது. ஏதேனின் சித்திரங்கள் அதிகாரம் 28-ஐ எதிரொலிக்கின்றன — தேவன் கொடுத்த மேன்மை, பின்பு பெருமையால் இழக்கப்பட்டது — அதிகாரம் 32-ன் பெரிய இரங்கற்பாடலுக்கு ஆயத்தம் செய்கின்றன.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மேன்மை கொடுக்கப்பட்டது, சொந்தமானது அல்ல; பெருமை மிக வலிமையானவர்களையும் வீழ்த்துகிறது; மரித்தோரின் உலகத்துக்குள் அதே இறக்கத்தில் எகிப்தும் பங்குகொள்ளும் — இவற்றை அசீரியாவின் வீழ்ச்சியின் உவமையின் மூலம் பார்வோனுக்கு எச்சரிப்பது.

• 31:1–9 — பார்வோனிடம் கேள்: மேன்மையில் உனக்கு ஒப்பானவன் யார்? அசீரியாவைக் கவனி — ஆழத்தால் நீர்ப்பாய்ச்சப்பட்டு, ஒவ்வொரு மரத்துக்கும் மேலாக உயர்ந்து நின்ற லீபனோனின் ஒரு கேதுரு. அதன் கிளைகளில் பறவைகள் கூடுகட்டின, அதன் கீழே மிருகங்கள் அடைக்கலம் புகுந்தன, எல்லா ஜாதிகளும் அதன் நிழலில் வாழ்ந்தன; ஏதேனின் மரங்களும்கூட அதைக் குறித்துப் பொறாமைப்பட்டன.
• 31:10–14 — அது தன் உயரத்தைக் குறித்துப் பெருமைகொண்டதால், தேவன் அதை ஒரு கொடிய ஜாதியிடம் ஒப்புக்கொடுத்தார். அதன் கிளைகள் மலைகளிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும் முறிந்து கிடக்கின்றன; ஜாதிகள் அதன் நிழலைவிட்டுப் போகின்றன. இனி எந்த மரமும் இப்படித் தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளக்கூடாது.
• 31:15–17 — அது பாதாளத்துக்கு இறங்கியபோது, தேவன் ஆழத்தைத் துக்கிக்கச் செய்து லீபனோனை இருளச் செய்தார். அதன் வீழ்ச்சியின் சத்தத்தால் ஜாதிகள் நடுங்கின; ஏற்கெனவே கீழே இருந்த ஏதேனின் மரங்கள் ஆறுதலடைந்தன.
• 31:18 — முடிவான குத்து: ஏதேனின் எந்த மரம் உனக்கு ஒப்பாயிருந்தது? ஆனாலும் நீயும் விருத்தசேதனமில்லாதவர்கள் நடுவிலும் கொல்லப்பட்டவர்கள் நடுவிலும் கிடக்கும்படி இறக்கப்படுவாய். 'இதுதான் பார்வோனும் அவனுடைய திரளான கூட்டம் அனைத்தும்.'

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 31:10  ·  அதனால் என்ன: ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தன் பெரும் சக்திகள் — தேசங்கள், நிறுவனங்கள், இயக்கங்கள் — நிலைத்திருக்கும் என்று எண்ணுகிறது. தங்கள் வாழ்நாளுக்குள்ளேயே ஒரு வல்லரசு மறைந்துபோனதைப் பார்த்திருக்கிறார்கள் என்று எசேக்கியேல் தம் கேட்பவர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறார். இந்த உவமை தனிப்பட்டதும்கூட: அடைக்கலமும் செல்வாக்கும் நல்ல வரங்கள்; ஆனால் அவற்றை நம் சொந்தச் சாதனையாகத் தவறாக நினைக்கும் கணத்திலேயே, நாம் வீழ்ச்சியை நோக்கிச் சாயத் தொடங்கிவிட்டோம்.