फारोसाठी शोकगीत

अनेक भारतीय गावांत कोणी मरण पावले की घरातील स्त्रिया एकत्र बसून विलापगीते गातात — मृत व्यक्तीची कथा सांगणारी आणि काय गमावले त्याला नाव देणारी लांब, लयबद्ध, काळीज पिळवटणारी गीते. दुःख लपवले जात नाही; त्याला एक रूप दिले जाते, आणि सारा समाज ते ऐकतो. यहेज्केल 32 हेही एक अंत्यगीत आहे, पण एक विचित्र गीत: ते मृत्यूपूर्वीच गायले जाते. फारो अजून सिंहासनावर असतानाच संदेष्ट्याला त्याच्यासाठी विलापगीत गाण्यास सांगितले जाते. मग तो आणखी पुढे जातो, आपल्या श्रोत्यांना मृतांच्या लोकात खाली घेऊन जातो, जेथे भूतकाळातील महान साम्राज्ये आपल्या सैनिकांसह रांगांनी पडून मिसराच्या येण्याची वाट पाहत आहेत.

कथेत हे कुठे आहे: ही मिसराविषयीच्या देववाण्यांची शेवटची जोडी आहे आणि राष्ट्रांविषयीच्या यहेज्केलाच्या दीर्घ विभागाचा (25–32) शेवट. बायबलच्या कथेच्या तिसऱ्या अंकात यहेज्केलाचे श्रोते बंदिवान होते — अपमानित आणि असहाय; हे अध्याय ठामपणे सांगतात की ज्या साम्राज्यांची त्यांना भीती वाटत होती तीही खाली आणली जातील. शेवटचे दृश्य — गर्तेत उतरणे — अश्शूर, एलाम, मेशेख आणि तुबाल, अदोम आणि सीदोन यांना एकत्र आणते: गर्वाची एक अंतिम हजेरी. राष्ट्रांविषयीचे बोलणे संपवून पुस्तक आता इस्राएलाच्या स्वतःच्या कथेकडे, आणि आशेकडे, पुन्हा वळायला तयार आहे.

हा अध्याय काय करतो: मिसरासाठीच्या दोन विलापगीतांनी राष्ट्रांविरुद्धच्या देववाण्या संपवणे — एक फारोच्या पतनाला समुद्री राक्षसाचा वध म्हणून चित्रित करणारे, दुसरे मिसराला अधोलोकातील पडलेल्या साम्राज्यांमध्ये ठेवणारे — आणि कोणतीही सत्ता देवाच्या न्यायातून सुटत नाही या विषयावर शिक्कामोर्तब करणे.

• 32:1–10 — फारो स्वतःला राष्ट्रांमधील तरुण सिंह समजतो, पण तो पाण्यात धडपडणारा एक राक्षस आहे. देव त्याला जाळ्यात पकडील, किनाऱ्यावर ओढील आणि पक्ष्यांसाठी व पशूंसाठी सोडून देईल; मिसरावरील आकाश अंधारेल, आणि राजे थरकापतील.
• 32:11–16 — बाबेलच्या राजाची तलवार मिसरावर येईल; त्याचा गर्व आणि त्याचे समुदाय नष्ट होतील, आणि त्याचे पाणी स्वच्छ आणि स्थिर राहील. राष्ट्रांच्या कन्या हे विलापगीत गातील.
• 32:17–21 — दुसरे शोकगीत: मिसराच्या समुदायासाठी आकांत करा आणि त्याला गर्तेत खाली पाठवा. अधोलोकातील बलाढ्य सरदार फारोशी बोलतात — 'तू इतरांपेक्षा अधिक सुंदर आहेस का? खाली जा आणि बेसुंत्यांबरोबर पडून राहा.'
• 32:22–32 — अधोलोकाचा एक फेरफटका: आपल्या समूहासह अश्शूर, एलाम, मेशेख आणि तुबाल, अदोम, उत्तरेकडील अधिपती आणि सीदोनी — जिवंतांच्या भूमीत दहशत पसरवणारे सर्व, आता वधलेल्यांबरोबर पडून आहेत. फारो त्यांना पाहील आणि आपण एकटे नाही हे पाहून त्याला 'सांत्वन' मिळेल.

मुख्य वचन: यहेज्केल 32:18  ·  मग काय: अधोलोकाचे दृश्य मनात रेंगाळते कारण ते सर्वांना एकाच पातळीवर आणते: या राष्ट्रांनी जिवंतपणी पसरवलेली दहशत त्याच शांततेत संपते. ते भीतीवर उभारलेल्या सत्तेच्या प्रत्येक रूपाविरुद्ध बोलते. आणि ते असहायांना प्रतिष्ठा देते — बंदिवानांना सांगितले गेले की ज्या साम्राज्यांची त्यांना भीती वाटत होती ती अंतिम नाहीत. येथे प्रामाणिकपणाही आहे: न्यायाची घोषणा विजयोन्मादाने नव्हे, तर दुःखाने केली जाते.