தன்னை தேவன் என்று நினைத்த ராஜா

யாருக்காவது இது நடப்பதை நாம் எல்லாரும் பார்த்திருக்கிறோம். ஒருவர் வேகமாக உயருகிறார் — வியாபாரம் செழிக்கிறது, பின்பற்றுகிறவர்கள் பெருகுகிறார்கள், சுற்றியிருக்கும் எல்லாரும் அவர் சொல்வதையெல்லாம் ஆமோதிக்கிறார்கள். மெல்ல மெல்ல அவர் தன்னைப் பற்றிய விளம்பரத்தையே நம்பத் தொடங்குகிறார். 'இல்லை' என்ற சொல்லைக் கேட்பதை நிறுத்திவிடுகிறார். எங்கோ வழியில், திறமைசாலியாக இருப்பதற்கும் யாரும் தொட முடியாதவராக இருப்பதற்கும் இடையிலான கோடு மறைந்துவிடுகிறது. எசேக்கியேல் 28 அந்த நிலையிலுள்ள ஓர் அதிபதியின் உருவப்படம். வர்த்தகத்தால் செல்வந்தனாகி, சாமர்த்தியத்துக்குப் புகழ்பெற்ற தீருவின் ராஜா, தன் இருதயத்தில் சொல்கிறான்: 'நான் ஒரு தேவன்; நடுக்கடலில் தேவர்களின் சிங்காசனத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.' பின்பு எசேக்கியேல் குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றைச் செய்கிறார்: அந்த மனிதன் ஒருகாலத்தில் ஏதேனிலேயே நடந்தவன்போல அவனுடைய கதையை மீண்டும் சொல்கிறார்.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இந்த அதிகாரம் தீருவைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனங்களை (26–28) முடித்து, எகிப்தைப் பற்றிய நீண்ட பகுதிக்கு முன் சீதோனைப் பற்றிய ஒரு சுருக்கமான வார்த்தையைச் சேர்க்கிறது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில் அது இரண்டாம் பகுதியை — வீழ்ச்சியை — எட்டிப் பிடிக்கிறது: ஏதேனின் சித்திரங்கள், 'தேவனைப் போல' ஆக முதல் மனிதன் பற்றிக்கொள்ள முயன்று தோட்டத்திலிருந்து துரத்தப்பட்டதை நினைவூட்டுகின்றன. ஒரு மனித ராஜா மனிதனின் மிகப் பழைய சோதனையை மீண்டும் நடித்துக் காட்டுகிறான். ஜாதிகளிடமிருந்து இஸ்ரவேலின் சொந்த எதிர்காலத்துக்குத் திரும்பி அதிகாரம் முடிகிறது — சிதறிய ஜனங்கள் கூட்டிச் சேர்க்கப்பட்டுப் பாதுகாப்பாக வாழ்வது — எசேக்கியேல் 33–48-ல் மேலோங்கி நிற்கும் மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்படுதலின் ஒரு கீற்று.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தீருவின் அதிபதியின் பெருமையை அம்பலப்படுத்துவது — முதலில் வெளிப்படையான ஏளனத்தில், பின்பு ஏதேனின் சித்திரங்களை அணிந்த ஒரு புலம்பலில் — சீதோனை நியாயந்தீர்ப்பது, ஜாதிகளின் வீழ்ச்சிக்கு எதிராகக் கூட்டிச் சேர்க்கப்பட்ட தம்முடைய ஜனங்களுக்குத் தேவன் தரும் பாதுகாப்பின் வாக்குறுதியை வைப்பது.

• 28:1–10 — தீருவின் அதிபதி தான் ஒரு தேவன் என்று உரிமைகொண்டாடுகிறான். அவன் தானியேலைவிட ஞானமுள்ளவன் என்றும், திறமையான வர்த்தகத்தால் செல்வத்தைக் குவித்திருக்கிறான் என்றும் எசேக்கியேல் ஒப்புக்கொள்கிறார்; ஆனால் அவன் மனிதன், தேவன் அல்ல; அந்நியர்கள் நடுக்கடலில் அவனைக் கொல்வார்கள்.
• 28:11–19 — தீருவின் ராஜாவுக்காக ஒரு புலம்பல்: அவன் பூரணத்தின் முத்திரையாக, தேவனுடைய தோட்டமாகிய ஏதேனில் இருந்தான்; விலையுயர்ந்த கற்களால் மூடப்பட்டு, தேவனுடைய பரிசுத்த பர்வதத்தில் ஒரு காவல் கேருபீனோடு (அல்லது அந்தக் கேருபீனாகவே) வைக்கப்பட்டிருந்தான் — அவனில் அநியாயம் காணப்படும்வரை குற்றமற்றவனாக இருந்தான். கொடுமையான வர்த்தகமும் பெருமையும் அவனைக் கெடுக்கின்றன; அவன் கீழே தள்ளப்பட்டு, பார்த்துக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு முன்பாகச் சாம்பலாகச் சுட்டெரிக்கப்படுகிறான்.
• 28:20–23 — தீருவின் சகோதர நகரமான சீதோனுக்கு விரோதமான ஒரு சிறிய தீர்க்கதரிசனம்: அதன் தெருக்களில் கொள்ளைநோயும் பட்டயமும் — கர்த்தர் அங்கே தம்முடைய பரிசுத்தத்தைக் காட்டும்போது அது அவரை அறிந்துகொள்ளும்படி.
• 28:24–26 — இனி அண்டை நாடுகள் இஸ்ரவேலுக்கு முட்களாகவும் நெரிஞ்சில்களாகவும் இருக்கமாட்டார்கள். தேவன் சிதறிப்போன தம்முடைய ஜனங்களைக் கூட்டிச் சேர்ப்பார்; அவர்கள் தங்கள் தேசத்தில் பாதுகாப்பாக வாழ்ந்து, வீடுகளைக் கட்டி, திராட்சத்தோட்டங்களை நாட்டுவார்கள்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 28:2  ·  அதனால் என்ன: நமக்கு நாமே தேவனாக ஆகும் சோதனை அரிதாகவே தன்னை அறிவித்துக்கொண்டு வருகிறது; அது வெற்றி, முகஸ்துதி, நம்மிடம் 'இல்லை' என்று சொல்லக்கூடிய எவரையும் மெல்ல மெல்ல இழப்பது ஆகியவற்றின் வழியாக வருகிறது. எசேக்கியேலின் புலம்பல் களிப்பானது அல்ல — பெருமையால் எவ்வளவு அழகும் ஞானமும் பாழாய்ப்போனது என்று அது துக்கிக்கிறது. பெரிதோ சிறிதோ, செல்வாக்குள்ள எவருக்கும் இந்த எச்சரிக்கை பொருந்தும்: வரங்கள் கொடுக்கப்பட்டவை, சொந்தமானவை அல்ல.