முதலையும் நெரிந்த நாணலும்

ஒரு முதியவர் நாற்காலியிலிருந்து எழுந்திருக்கத் தன் கைத்தடியைப் பிடிக்கிறார்; அவர் ஒருபோதும் கவனிக்காத ஓர் இடத்தில் விரிசல் விழுந்திருந்த அந்தத் தடி, அவருடைய பாரத்தின் கீழ் உடைந்து சிதறுகிறது. அதன்மேல் சாய்ந்திருக்கவே இல்லாதிருந்தால் விழுந்திருப்பதைவிடக் கடுமையாக அவர் விழுகிறார். எசேக்கியேல் எகிப்தைப் பற்றி வரையும் சித்திரம் அதுதான். தலைமுறைகளாக யூதாவின் ராஜாக்கள் அசீரியாவுக்கும் பாபிலோனுக்கும் எதிராக எகிப்தின்மேல் சாய்ந்திருந்தார்கள்; ஒவ்வொரு முறையும் மிக மோசமான தருணத்தில் அந்த ஆதரவு விலகிப்போனது. இந்த அதிகாரம் இன்னும் பெரிய ஒரு சித்திரத்தோடு தொடங்குகிறது — நைல் நதியில் படுத்திருந்து, அந்த நதி தன் சொந்தப் படைப்பு என்று பெருமை பேசும் ஒரு பெரிய முதலையாகப் பார்வோன் — தீர்க்கதரிசனம் முழுவதிலுமே மிக நேர்மையான பகுதிகளில் ஒன்றோடு முடிகிறது.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஜாதிகளுக்கு விரோதமான எசேக்கியேலின் தீர்க்கதரிசனங்களில் மிக நீளமானது எகிப்துக்கு உரியது (29–32); மொத்தம் ஏழு தீர்க்கதரிசனங்கள். வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், இஸ்ரவேலின் தேசிய வாழ்க்கை தொடங்கிய இடம் எகிப்து — யாத்திரை விட்டுச்சென்ற அடிமைத்தன வீடு. ராஜ்யகாலம் முழுவதும், உதவிக்காக எகிப்திடம் திரும்புவது நம்பிக்கையின் தோல்வியாக இருந்தது. இப்போது, எருசலேம் முற்றுகையிடப்பட்டு, பின்பு விழுந்த நிலையில், யூதா நம்பிய வல்லரசே தாழ்த்தப்படும், இனி ஒருபோதும் இஸ்ரவேலுக்குப் பொய்யான நம்பிக்கையின் இடமாக இருக்காது என்று தீர்க்கதரிசி அறிவிக்கிறார்.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: எகிப்தின் பெருமைக்காகவும் இஸ்ரவேலின் நட்பு நாடாக அது நம்பத்தகாததாக இருந்ததற்காகவும் அது தாழ்த்தப்படுவதை அறிவிப்பது; தேதியிடப்பட்ட ஒரு பின்னிணைப்பின் வழியாக, தீருவில் எதிர்பார்க்கப்பட்ட விளைவை எசேக்கியேல் வெளிப்படையாகத் திருத்துவதைக் காட்டுவது — நேபுகாத்நேச்சாருக்கு ஈடாக எகிப்து.

• 29:1–7 — பார்வோன் நைல் நதியில் நீண்டு படுத்திருக்கும் பெரிய வலுசர்ப்பம்; 'நதி என்னுடையது; நானே அதை உண்டாக்கினேன்' என்கிறான். தேவன் அவனுடைய வாயில் தூண்டில் மாட்டி, அவனுடைய செதில்களில் ஒட்டிக்கொண்ட மீன்களோடு அவனை இழுத்தெடுத்து, வெளிநிலத்தில் விட்டுவிடுவார். இஸ்ரவேலுக்கு எகிப்து ஒரு நாணல் கோலாக இருந்தது: அவர்கள் அதன்மேல் சாய்ந்தபோது, அது உடைந்து சிதறி அவர்களுடைய தோள்களைக் கிழித்தது.
• 29:8–12 — பட்டயம் வரும்; மிக்தோல் முதல் செவெனே வரை, எத்தியோப்பியாவின் எல்லை வரை, நாற்பது வருஷங்கள் எகிப்து பாழாயிருக்கும்; அதன் ஜனங்கள் ஜாதிகளுக்குள் சிதறடிக்கப்படுவார்கள்.
• 29:13–16 — நாற்பது வருஷங்களுக்குப் பின், தேவன் எகிப்தியரை அவர்களுடைய தாய்நாடான பத்ரோசுக்குத் திரும்பக் கொண்டுவருவார் — ஆனால் ஒரு தாழ்ந்த ராஜ்யமாக; இனி ஒருபோதும் ஜாதிகளை ஆளவோ, தேவனுக்குப் பதிலாகத் தன்னை நம்பும்படி இஸ்ரவேலைச் சோதிக்கவோ முடியாதபடி.
• 29:17–21 — பதினாறு வருஷங்களுக்குப் பின் தேதியிடப்பட்டது: ஒவ்வொரு தலையும் மொட்டையாகி ஒவ்வொரு தோளும் உரிந்துபோகும்வரை நேபுகாத்நேச்சார் தன் சேனையைத் தீருவுக்கு விரோதமாகக் கடுமையாக உழைக்கச் செய்தான்; ஆனாலும் அதிலிருந்து எந்தக் கூலியும் பெறவில்லை. எனவே தேவன் அவனுக்குக் கூலியாக எகிப்தைக் கொடுக்கிறார். அந்த நாளில் இஸ்ரவேல் புதிய பலம் பெறும்; அவர்கள் நடுவில் எசேக்கியேலின் வாய் திறக்கப்படும்.

முக்கிய வசனம்: எசேக்கியேல் 29:18  ·  அதனால் என்ன: நாம் எல்லாரும் ஏதோ ஒன்றின்மேல் சாய்ந்திருக்கிறோம் — ஒரு வேலை, ஓர் உறவு, ஒரு நிறுவனம் — சில சமயம் அது உடைந்து சிதறுகிறது. நம் முழுப் பாரத்தோடு எதை நம்புகிறோம் என்று எசேக்கியேல் கேட்கிறார். அரிதான ஒன்றுக்கும் இந்த அதிகாரம் மாதிரியாக இருக்கிறது: எதிர்பார்த்தபடி நிறைவேறாத ஒரு நம்பிக்கையைப் பதிவு செய்து, அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லும் ஒரு தீர்க்கதரிசனப் புத்தகம். நேர்மையான திருத்தங்களோடு வாழக்கூடிய விசுவாசம், அவற்றை மறுக்க வேண்டியிருக்கும் விசுவாசத்தைவிட உறுதியானது.