வீட்டுக்கு நடந்துபோகும் ஒரு மனிதன், தன் போட்டியாளனின் கழுதை கனமான சுமையின் கீழ் சாலையோரம் விழுந்து கிடப்பதைக் காண்பதாகக் கற்பனை செய்யுங்கள். இரு குடும்பங்களும் ஆண்டுக்கணக்காகப் பேசிக்கொள்ளவில்லை. யாரும் பார்க்கவில்லை. அவன் நடந்துகொண்டே போவானா? நம்மில் பெரும்பாலோர் ஏதாவது ஒரு காரணத்தைக் கண்டுபிடிப்போம். யாத்திராகமம் 23 அவனுக்கு அப்படி ஒன்றை அனுமதிப்பதில்லை: அதைத் தூக்கிவிடு என்கிறது; உன் பகைவனின் மாடு வழிதப்பித் திரிவதைக் கண்டால் அதை அவனிடம் திரும்பக் கொண்டுபோ. உடன்படிக்கைப் புஸ்தகத்தை முடிக்கும் இந்த அதிகாரம் இப்படிப்பட்ட அமைதியான, விலையுள்ள நியாயத்தால் நிறைந்திருக்கிறது; பின்பு அது முன்னாலுள்ள பாதையை நோக்கித் தன் கண்களை உயர்த்துகிறது.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இன்னும் மூன்றாம் பகுதி — சீனாயில் உடன்படிக்கை விரிவாக விளக்கப்படுகிறது. இந்த அதிகாரம் உடன்படிக்கைப் புஸ்தகத்தை முடிக்கிறது. அது நீதிமன்ற அறநெறியிலிருந்து ஆண்டின் தாளத்துக்கு (ஓய்வும் பண்டிகைகளும்) நகர்ந்து, பின்பு எதிர்காலத்துக்குச் செல்கிறது: ஆபிரகாமுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட தேசத்துக்கு இஸ்ரவேலை வழிநடத்தும் ஒரு தூதன். வரிசையில் வாசித்தால், நியாயப்பிரமாணமும் வாக்குறுதியும் அருகருகே அமர்கின்றன; கற்பனைகள் எங்கோ செல்லும் வழியிலிருக்கும் ஒரு மக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகின்றன.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: நியாயமான நடத்தை, ஓய்வு, ஆராதனை ஆகியவற்றை இணைத்து உடன்படிக்கைச் சட்டங்களை முடிப்பது, மேலும் விடுதலையான மக்களைத் தேவன் வாக்களித்த தேசத்தை நோக்கித் திருப்பி, அங்கே சந்திக்கும் தெய்வங்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாம் என்று எச்சரிப்பது.
- 23:1–9 — பட்சபாதமில்லாத நீதி. பொய்யான செய்திகளைப் பரப்பாதே, தீமை செய்யக் கூட்டத்தைப் பின்பற்றாதே, லஞ்சம் வாங்காதே. ஏழைக்கு எதிராக வழக்கைச் சாய்க்காதே; ஏழை என்பதற்காக மட்டும் அவனுக்குச் சாதகமாகவும் சாய்க்காதே. பகைவனின் வழிதப்பிய மாட்டுக்கும் விழுந்த கழுதைக்கும் உதவு. அந்நியனை ஒடுக்காதே, ஏனெனில் அந்நியனின் மனம் எப்படியிருக்கும் என்று உனக்குத் தெரியும்.
- 23:10–13 — ஒவ்வொரு ஏழாம் ஆண்டும் நிலம் ஓய்ந்திருக்கிறது; அதில் விளைவது ஏழைகளுக்கும் காட்டு மிருகங்களுக்கும் விடப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஏழாம் நாளும் மனிதர்களும் மிருகங்களும் ஓய்ந்திருக்கிறார்கள் — வேலைக்காரனும் அந்நியனும் உட்பட. ஓய்வு பகிர்ந்துகொள்ளப்படுவது, உரிமையாளர்களின் சிலாக்கியம் அல்ல.
- 23:14–19 — ஆண்டுக்கு மூன்று முறை இஸ்ரவேல் தேவனுக்கு முன் கூடுகிறது: புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகை, அறுப்புப் பண்டிகை, ஆண்டின் முடிவில் சேர்ப்புப் பண்டிகை. விளைச்சலின் முதலானதையும் சிறந்ததையும் கொண்டுவா. வெள்ளாட்டுக்குட்டியை அதன் தாயின் பாலில் சமைக்காதே என்ற சிறிய கட்டளை பின்னர் யூத உணவுச் சட்டங்களின் ஒரு வேராக ஆனது.
- 23:20–33 — அவர்களைக் காக்கவும் வழிநடத்தவும், தேசத்தின் மக்களைத் துரத்திவிடவும் ஒரு தூதனைத் தேவன் வாக்களிக்கிறார் — தேசம் காடாகிவிடாதபடி படிப்படியாக, 'கொஞ்சம் கொஞ்சமாக'. அந்த மக்களோடோ அவர்களுடைய தெய்வங்களோடோ இஸ்ரவேல் எந்த உடன்படிக்கையும் செய்யக்கூடாது; அது ஒரு கண்ணியாகிவிடும்.
முக்கிய வசனம்: யாத்திராகமம் 23:9 · அதனால் என்ன: இங்கே நியாயம், நாம் புறக்கணிக்க விரும்பும் மக்களையும் எட்டுகிறது: பகைவன், அந்நியன், ஒரு நாள் ஓய்வு தேவைப்படும் வேலைக்காரன். வளைந்த நீதிக்கு ஏழையைச் சாக்காகப் பயன்படுத்தவும் இந்த அதிகாரம் அனுமதிப்பதில்லை. உண்மையான நியாயம் முன்கூட்டியே பக்கம் எடுப்பதில்லை. மேலும் அது ஓய்வையும் ஆராதனையையும் நாம் மற்றவர்களை நடத்தும் விதத்துடன் இணைக்கிறது — எந்தச் சமூகத்துக்கும் இது இன்னும் ஆழமான ஒரு சோதனை.