கூட்டத்தைப் பின்பற்றும் நவீன யுகத்திற்கு அதிர்ச்சியூட்டும் வசனம். தீமைசெய்ய அநேகம்பேர்களின் வழியைப் பின்பற்றாதே. சத்தியம் பெரும்பான்மை வாக்கினால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை.

எல்லோரும் அப்படித்தான் செய்கிறார்கள் என்பதால் எத்தனையோ விசுவாசிகள் தேவபக்தியற்ற சமரசத்திற்குள் இழுத்துச் செல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்த வசனம் நிரந்தரக் கண்டனமாக நிற்கிறது. ஒருவர் மட்டுமே நீதியின் பக்கம் நின்றாலும் அது நீதியே. பத்தாயிரம்பேர் அநீதியின் பக்கம் நின்றாலும் அது அநீதியே.

வியக்கவைக்கும் ஒரு சமநிலை. முந்தைய அதிகாரம் ஏழைகளிடம் காட்டிய கனிவு இங்கே வரையறுக்கப்படுகிறது. ஏழைக்கு சாதகமாகவும் நியாயம் புரட்டப்படக்கூடாது. பலவீனரின் மேலுள்ள அனுதாபமும் தனக்கே உரிய அநீதியை உண்டாக்கலாம்.

கொள்கை: யார் அதிகச் செல்வந்தர், யார் அதிக அனுதாபத்திற்குரியவர் என்பதைக் கொண்டு சத்தியம் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. பின்பு 6-ஆம் வசனம் ஏழைக்குப் பாதகமாகவும் நியாயத்தைப் புரட்டக்கூடாது என்கிறது. இரு திசைகளிலுமான பாரபட்சமும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

தூண்டுதல் தரும் வாதம்: அந்நியனுடைய இருதயத்தை அறிந்திருக்கிறீர்களே. இஸ்ரவேல் எகிப்தில் குடிபெயர்ந்த ஜனமாக இருந்தது. மோசமாக நடத்தப்படுவது எப்படி இருக்கும் என்று அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்; அதை அவர்கள் மற்றவர்கள்மேல் சுமத்தக்கூடாது.

இதே கொள்கை இன்றைய விசுவாசியையும் கட்டுப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவனும் ஒருகாலத்தில் கிருபைக்கு அந்நியனாக, ராஜ்யத்திற்கு அயலானாக இருந்து, இரக்கத்தினால் மட்டுமே உள்ளே கொண்டுவரப்பட்டவன். அந்த அனுபவத்தை உள்ளிருந்து அறிந்திருப்பதால், மற்ற அந்நியர்களுக்கு நாம் இரக்கம் காட்டக் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்.

மனிதநேய வரமாக ஓய்வுநாள். அது நிலவுடைமையாளர்களுக்கு மட்டுமல்ல, மிருகங்களுக்கும், வேலைக்காரர்களுக்கும், அந்நியர்களுக்கும் உரியது. பொருளாதார வல்லமையற்றவர்களுக்கே அந்த ஓய்வு சொந்தமாக இருந்தது.

ஓய்வுநாள் இல்லாத கலாச்சாரம் உழைக்கும் வர்க்கத்தை நசுக்கித் தரைமட்டமாக்குகிறது. தங்கள் சொந்த ஓய்வைத் தாங்களே உறுதிசெய்ய முடியாதவர்களுக்கு, வேதாகம ஓய்வுநாள் வாராவாரம் வழங்கப்பட்ட இரக்கமாக இருந்தது.

புகழ்பெற்ற புதிரான கட்டளை; தோராவில் மூன்று முறை திரும்பச் சொல்லப்படுகிறது (இங்கே, 34:26, உபாகமம் 14:21). சில வேளைகளில் இது ஒரு கானானிய சடங்கு நடைமுறையைத் தடைசெய்வதாக விளக்கப்படுகிறது; ஆனால் இதற்காக ஒருகாலத்தில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட உகாரித்திய எழுத்துப்பகுதி இப்போது சர்ச்சைக்குரியது; காரணம் இன்னும் விவாதத்திற்குரியதாகவே உள்ளது. உயிரின் ஊற்றையே பயன்படுத்தி மரணத்தை உண்டாக்குவதை இந்தக் கட்டளை நிராகரிக்கிறது.

இந்தக் குறிப்பிட்ட வழக்கைவிட விரிவான கொள்கை: கொடுத்தவருக்கு எதிராகவே அவருடைய வரத்தை ஆயுதமாக்காதே. ஊட்டத்தின் வழியை அழிவின் வழியாக மாற்றாதே. இந்தத் தடையின் எதிரொலி வெள்ளாடுகளுக்கு அப்பால் வெகுதூரம் செல்கிறது.

வாக்குத்தத்த தேசத்திற்கான பயணத்திற்கு ஒரு தெய்வீகத் துணை. இங்குள்ள தூதன் யெகோவாவோடேயே அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார் — 21-ஆம் வசனம் என்னுடைய பெயர் அவருடைய உள்ளத்தில் இருக்கிறது என்கிறது. இது கிறிஸ்துவின் தோற்றம் (கிறிஸ்டோஃபனி) என்று பரவலாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

பின்னாளில் இதோ, உலகத்தின் இறுதிவரை எல்லா நாட்களிலும் நான் உங்களோடுகூட இருக்கிறேன் (மத்தேயு 28:20) என்று சொல்லவிருந்த அதே கர்த்தரே யாத்திராகமம் 23-இன் தூதன். யுகங்கள்தோறும் அவருடைய பிரசன்னத்தின் விதம் மாறுகிறது; அதன் உண்மை மாறுவதில்லை.

என்னுடைய பெயர் அவருடைய உள்ளத்தில் இருக்கிறது. திகைக்கவைக்கும் கூற்று. அந்தத் தூதன் தெய்வீக நாமத்தைத் தாங்குகிறார் — அதாவது தெய்வீகத் தன்மையையே. இவர் படைக்கப்பட்ட தூதன் அல்ல; தூதுவனின் வடிவில் வந்த யெகோவாவே.

பொறுக்காமல் இருக்கும் திறன் தெய்வீக உரிமை. தேவன் ஒருவரே மன்னிக்க மறுக்க முடியும். இங்கே தூதனின் அதிகாரம் தேவனுடைய அதிகாரத்தோடு ஒன்றாக இருக்கிறது. எபிரெயர் 3:7-8 கிறிஸ்துவின் சத்தத்தைக் குறித்து இதே எச்சரிக்கையை எதிரொலிக்கிறது.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக. தேவன் கானானைக் கைப்பற்றுவது உடனடியாக நடக்காது. அதற்கு அவருக்குக் காரணங்கள் இருந்தன — 29-ஆம் வசனம் சொல்கிறது: தேசம் பாழாகப்போகாமலும், காட்டுமிருகங்கள் உனக்கு விரோதமாகப் பெருகாமலும் இருக்கும்படி. திடீரென்ற முழு வெற்றி தனக்கே உரிய பிரச்சனைகளை உண்டாக்கியிருக்கும்.

விசுவாசியின் பரிசுத்தமாகுதலுக்கான கொள்கை. நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் எல்லாப் பாவத்திலிருந்தும் தேவன் வழக்கமாக ஒரே நொடியில் விடுவிப்பதில்லை. ஆண்டுகள் தோறும் படிப்படியாக வரும் வெற்றி, திடீர் வெற்றி உண்டாக்கக்கூடிய பிரச்சனைகளிலிருந்து ஆத்துமாவைக் காக்கிறது.