தக்காணத்திலுள்ள ஒரு விவசாயிக்கு, இந்த ஆண்டுப் பருவமழை முன்னதாக வருமா, தாமதமாக வருமா, வராமலே போகுமா என்று தெரிய முடியாது. உறுதியாகும்வரை அவர் காத்திருந்தால், ஒருபோதும் விதைக்கமாட்டார். ஆகவே அவர் விதைக்கிறார், வானத்தைப் பார்க்கிறார், மீண்டும் விதைக்கிறார். பிரசங்கி 11 அந்த விவசாயியின் துணிவை எடுத்து ஒரு வாழ்க்கை முறையாக்குகிறது. எதிர்காலத்தை நம்மால் அறியவோ கட்டுப்படுத்தவோ முடியாது என்று நிரூபிக்கக் கோஹெலெத் பத்து அதிகாரங்களைச் செலவிட்டிருக்கிறார். இங்கே, வியப்பூட்டும் விதமாக, அந்த உறுதியின்மை உறைந்துபோவதற்கான காரணமாக அல்ல, செயல்படுவதற்கான காரணமாகிறது: பரவலாகக் கொடுங்கள், நிலையாக உழையுங்கள், உங்கள் இடர்களைப் பகிர்ந்து பரப்புங்கள் — நீங்கள் இளைஞராக இருந்தால், வெளிச்சம் உங்களுடையதாக இருக்கும்போதே அதை அனுபவியுங்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: உயிர்த்தெழுதலைப் பற்றிய வேதாகமத்தின் முழுமையான நம்பிக்கை தெளிவாவதற்கு முன்பு, இஸ்ரவேலின் கதையின் நடுவில், 'சூரியனுக்குக் கீழே' உள்ள வாழ்க்கையோடு பிரசங்கி போராடுகிறது. வரம்புகள் மேலோங்கிய அதிகாரங்களுக்குப் பின்பு, புத்தகத்தின் ஆலோசனை மிகவும் நேர்மறையாகத் திரும்பும் இடம் 11ஆம் அதிகாரம். அது இறுதிப் பகுதிக்கு ஆயத்தப்படுத்துகிறது: இளைஞர்கள் மகிழும்படி வலியுறுத்தப்படுகிறார்கள்; அடுத்த அதிகாரத்தில், வெளிச்சம் மங்குவதற்கு முன்பு தங்கள் சிருஷ்டிகரை நினைக்கும்படி.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: மனித அறியாமையைப் பற்றிய புத்தகத்தின் வலியுறுத்தலை நடைமுறைத் துணிவாக மாற்றுவது — தாராளமான, ஊக்கமுள்ள, பலவகைப்பட்ட வாழ்க்கை — தேவனுக்குக் கணக்கொப்புவிக்கும் பொறுப்புக்குள் வைக்கப்பட்ட இளமையின் மகிழ்ச்சியைப் பரிந்துரைப்பது.
- 11:1–2 — உன் அப்பத்தைத் தண்ணீர்கள்மேல் போடு, அநேக நாட்களுக்குப் பின்பு அதை மீண்டும் கண்டடையலாம்; ஏழு பேருக்கு, எட்டுப் பேருக்கும், பங்கு கொடு, ஏனெனில் என்ன பேரழிவு வரும் என்று உனக்குத் தெரியாது. வாசகர்கள் இதைத் தாராள குணமாகவோ, துணிவான வணிகமாகவோ, இரண்டுமாகவோ எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.
- 11:3–6 — மழை நிறைந்த மேகங்கள் பொழியும்; விழுந்த மரம் விழுந்த இடத்திலேயே கிடக்கும். காற்றைக் கவனித்துக்கொண்டே இருப்பவன் ஒருபோதும் விதைக்கமாட்டான். கர்ப்பத்தில் உயிர் எப்படி உருவாகிறது என்றும் உனக்குத் தெரியாது, தேவனுடைய செயலும் தெரியாது — ஆகவே எது வாய்க்கும் என்று அறியாமல், காலையிலும் மாலையிலும் விதை.
- 11:7–10 — வெளிச்சம் இனிமையானது; சூரியனைக் காண்பது நல்லது. நீ எத்தனை ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும், அவற்றில் மகிழ்ந்திரு; ஆனால் இருண்ட நாட்கள் அநேகமாயிருக்கும் என்று நினைவில்கொள். வாலிபனே, சந்தோஷப்படு, உன் இருதயத்தின் நல்ல விருப்பங்களைப் பின்பற்று — ஆனாலும் தேவன் உன்னை நியாயத்தீர்ப்பிலே கொண்டுவருவார் என்று அறிந்துகொள். கவலையை அகற்றிவிடு, ஏனெனில் இளமை கடந்துபோகக்கூடியது.
முக்கிய வசனம்: பிரசங்கி 11:6 · அதனால் என்ன: உறுதியின்மை முடக்கிவிடலாம்: கொடுக்க, தொடங்க, அர்ப்பணிக்கச் சரியான தருணத்துக்காகக் காத்திருக்கிறோம்; அந்தத் தருணம் ஒருபோதும் வருவதில்லை. எப்படியிருந்தாலும் விதையுங்கள், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வயலில் விதையுங்கள் என்று கோஹெலெத் சொல்கிறார். இளைஞர்களுக்கு அவர் அசாதாரணமான ஓர் இணையைத் தருகிறார் — உங்கள் வாழ்க்கையை முழுமையாக அனுபவியுங்கள்; அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியவராக அதை வாழுங்கள்.