ஒரு பொய், இரண்டு மரணங்கள், கமாலியேல்

பல திருமணங்களிலும் கோயில் திருவிழாக்களிலும் யாரோ ஒருவர் நன்கொடையாளர்களின் பெயர்களையும் தொகைகளையும் வாசிக்கிறார். கொடுப்பது நல்லது; கொடுப்பதைப் பிறர் பார்ப்பதும் மிகவும் இனிமையானதுதான். கதையைக் கொஞ்சம் பெரிதாக்கும் சோதனை — நாம் கொடுத்ததைவிட அதிகம் கொடுத்தோம் என்று மக்கள் நம்பும்படி விடுவது — நம்மில் பெரும்பாலோருக்குத் தெரியும். அப்போஸ்தலர் 5, அந்தச் சோதனைக்கு முழுமையாக இடங்கொடுக்கும் ஒரு தம்பதியுடன் தொடங்குகிறது. அவர்களுடைய காணிக்கை உண்மையானது, ஆனால் அதைப் பற்றிய அவர்களுடைய கூற்று பொய்யானது; அந்தப் பொய்யை அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்தே ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அடுத்து நடப்பது புதிய ஏற்பாட்டின் மிகவும் கலக்கமூட்டும் காட்சிகளில் ஒன்று; புத்தகம் அதை மென்மையாக்கவில்லை.

கதையில் இது எங்கே உள்ளது: அப்போஸ்தலர் 4 சபையின் தாராள குணத்துடன் முடிந்தது; புதிய சமூகமும் வஞ்சகம் என்ற பழைய மனிதப் பிரச்சினையிலிருந்து விடுபட்டதல்ல என்று அப்போஸ்தலர் 5 காட்டுகிறது. இஸ்ரவேல் தேசத்துக்குள் பிரவேசித்த பின் ஆகானின் கதையைப் போலவே (யோசுவா 7), ஸ்தாபிக்கப்படும் தருணத்தில் சமூகத்துக்குள் நிகழும் ஒரு பாவம் அச்சமூட்டும் தீவிரத்துடன் கையாளப்படுகிறது. பின்பு வெளியிலிருந்து வரும் அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது; சபை மீண்டும் அதை எதிர்கொள்கிறது.

இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட சமூகம் பரிசுத்த பூமி — அங்கே ஒருவருக்கொருவர் பொய் சொல்வது தேவனிடம் பொய் சொல்வதாகும் — என்று காட்டுவது; ஆலோசனைச் சங்கத்துடன் அப்போஸ்தலர்களின் வளரும் மோதலைக் காட்டுவது — அது தற்போதைக்குக் கமாலியேலின் எச்சரிக்கையால் தடுக்கப்படுகிறது.

• 5:1–11 — அனனியா நிலத்தை விற்று, விலையில் ஒரு பகுதியை வைத்துக்கொண்டு, தன் மனைவி சப்பீராளுக்குத் தெரிந்தே மீதியை முழுத் தொகையாகக் கொண்டுவருகிறான். நிலமும் பணமும் எப்போதும் அவர்களுடையவையே, வைத்துக்கொள்ள அவர்களுக்கு உரிமை இருந்தது என்று பேதுரு சொல்கிறார்; பாவம், பரிசுத்த ஆவியானவரிடம் பொய் சொன்னதே. அனனியா விழுந்து மரிக்கிறான்; மூன்று மணி நேரத்துக்குப் பின் அதே பொய்யைத் திரும்பச் சொன்ன சப்பீராளும் அப்படியே மரிக்கிறாள். சபை முழுவதையும் மிகுந்த பயம் பிடிக்கிறது.
• 5:12–16 — அப்போஸ்தலர்கள் சாலொமோன் மண்டபத்தில் பல அடையாளங்களைச் செய்கிறார்கள். பேதுருவின் நிழலாவது தங்கள்மேல் படும் என்ற நம்பிக்கையில் மக்கள் வியாதியஸ்தரைத் தெருக்களுக்குச் சுமந்துவருகிறார்கள்; சுற்றியுள்ள ஊர்களிலிருந்து கூட்டங்கள் வருகின்றன.
• 5:17–26 — பொறாமைகொண்ட பிரதான ஆசாரியனும் சதுசேயர்களும் அப்போஸ்தலர்களைச் சிறையிலடைக்கிறார்கள்; ஆனால் இரவில் அவர்கள் விடுவிக்கப்பட்டு, விடியற்காலையில் தேவாலயத்தில் போதித்துக்கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறார்கள். மக்கள் கல்லெறிவார்களோ என்று பயந்து, காவலர்கள் பலவந்தம் செய்யாமல் அவர்களைத் திரும்பக் கொண்டுவருகிறார்கள்.
• 5:27–32 — தடையை மீறியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டபோது, மனுஷருக்கு அல்ல, தேவனுக்கே கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று பேதுரு பதிலளித்து, இஸ்ரவேலுக்கு மனந்திரும்புதலையும் பாவமன்னிப்பையும் அருளும்படி எழுப்பப்பட்டு உயர்த்தப்பட்ட இயேசுவை மீண்டும் அறிவிக்கிறார்.
• 5:33–42 — ஆலோசனைச் சங்கம் அவர்களைக் கொல்ல விரும்புகிறது; ஆனால் மதிக்கப்பட்ட போதகராகிய கமாலியேல், தெயுதாவும் கலிலேயனாகிய யூதாவும் நடத்திய தோல்வியுற்ற இயக்கங்களை நினைவுகூர்ந்து, இந்த மனிதர்களை விட்டுவிடும்படி ஆலோசனை சொல்கிறார். இது தேவனால் உண்டானதானால், அவர்களால் அதைத் தடுக்க முடியாது. அப்போஸ்தலர்கள் அடிக்கப்பட்டு, சந்தோஷத்துடன் வெளியேறி, தினமும் தொடர்ந்து போதிக்கிறார்கள்.

முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 5:29  ·  அதனால் என்ன: அனனியா, சப்பீராளின் மரணங்கள் கடினமானவை; வாசகர்கள் அவற்றை அப்படி உணர முழு உரிமை உண்டு. ஆனாலும் பேதுரு சொல்வதைக் கவனியுங்கள்: தங்கள் பணத்தை வைத்துக்கொள்ள அவர்களுக்குச் சுதந்திரம் இருந்தது. தவறு, நடித்ததே. நம்பிக்கையின்மேல் கட்டப்பட்ட சமூகங்கள் — குடும்பங்கள், சபைகள், பொது நிதியைக் கையாளும் அமைப்புகள் — குறைவாகக் கொடுப்பவர்களால் அல்ல, பொய்யான சித்திரத்தைக் கொடுப்பவர்களாலேயே அதிகம் சேதமடைகின்றன.