இரண்டு மொழிக் குழுக்கள் ஒரே கட்டிடத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு நகரச் சபையில், சமையலறையில் பிரச்சினை தொடங்க அதிக நாள் ஆகாது. இந்திக் குழுவுக்குத் தங்கள் நிகழ்ச்சிக்குச் சிறந்த நேரம் கிடைக்கிறது என்று தமிழ்க் குழு உணர்கிறது; ஒரு சமூகத்தின் வயதான உறுப்பினர்களுக்குக் கடைசியாகவே பரிமாறப்படுகிறது என்று யாரோ கவனிக்கிறார்கள். யாரும் தீங்கு நினைக்கவில்லை, ஆனால் முறையீடு உண்மையானது. அப்போஸ்தலர் 6 சரியாக அத்தகைய ஒரு சச்சரவுடன் தொடங்குகிறது. எருசலேமின் விசுவாசிகளில் அரமேயிக் பேசும் உள்ளூர்வாசிகளும் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த கிரேக்க மொழி பேசும் யூதர்களும் இருக்கிறார்கள்; அன்றாட உணவு வழங்கப்படும்போது கிரேக்க மொழி பேசுபவர்களின் விதவைகள் விடுபட்டுப்போகிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: சபை வளர்கிறது; வளர்ச்சி கலாச்சாரங்களுக்கு இடையே அழுத்தத்தைக் கொண்டுவருகிறது. தீர்வு — புறக்கணிக்கப்பட்டதாக உணர்ந்த குழுவிலிருந்தே புதிய தலைவர்கள் — ஐந்தாம் பகுதியின் அடுத்த அசைவுக்கு வழி அமைக்கிறது. இந்த ஏழு பேரில் இருவர், ஸ்தேவானும் பிலிப்புவும், கதையை எருசலேமுக்கு அப்பால், அப்போஸ்தலர் 1:8 முன்னுரைத்த சமாரியாவையும் பரந்த உலகத்தையும் நோக்கித் தள்ளுபவர்களாவார்கள்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஓர் இன ரீதியான, நடைமுறை ரீதியான குறையைச் சபை நியாயமாகத் தீர்ப்பதைக் காட்டுவது; விசுவாசிகளை வெளிநோக்கிச் சிதறடிக்கும் துன்புறுத்தலைத் தூண்டப்போகும் தைரியமான பிரசங்கமும் கைதும் கொண்ட ஸ்தேவானை அறிமுகப்படுத்துவது.
- 6:1–4 — கிரேக்கர் — கிரேக்க மொழி பேசும் யூத விசுவாசிகள் — அன்றாடப் பகிர்வில் தங்கள் விதவைகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்கள் என்று முறையிடுகிறார்கள். தேவனுடைய வசனத்தைப் போதிப்பதை விட்டுவிட்டுப் பந்திவிசாரிப்பது தங்களுக்கு ஏற்றதல்ல என்று பன்னிருவர் சொல்லி, ஆவியினாலும் ஞானத்தினாலும் நிறைந்த, நற்சான்று பெற்ற ஏழு பேரைத் தெரிந்துகொள்ளும்படி விசுவாசிகளைக் கேட்கிறார்கள்.
- 6:5–7 — சபை ஏழு பேரைத் தெரிந்துகொள்கிறது — எல்லாரும் கிரேக்கப் பெயருள்ளவர்கள் — ஸ்தேவான், பிலிப்பு, அந்தியோகியாவிலிருந்து யூத மார்க்கத்துக்கு வந்த நிக்கொலா உட்பட. அப்போஸ்தலர்கள் ஜெபித்து அவர்கள்மேல் கைகளை வைக்கிறார்கள். வசனம் பரவுகிறது; ஆசாரியர்களில் அநேகர் விசுவாசிகளாகிறார்கள்.
- 6:8–15 — ஸ்தேவான் மக்களிடையே பெரிய அடையாளங்களைச் செய்கிறார். லிபர்த்தீனருடைய ஜெப ஆலயத்தைச் சேர்ந்தவர்களும், சிரேனே, அலெக்சந்திரியா, சிலிசியா, ஆசியா ஆகிய இடங்களைச் சேர்ந்த மற்றவர்களும் அவருடன் வாதிடுகிறார்கள், ஆனால் அவருக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல், பொய்ச்சாட்சிகளை ஏற்பாடு செய்கிறார்கள். தேவாலயத்துக்கும் நியாயப்பிரமாணத்துக்கும் விரோதமாகப் பேசியதாக அவர்மேல் குற்றம் சாட்டப்படுகிறது; ஆலோசனைச் சங்கம் அவரை உற்றுப் பார்க்கும்போது, அவருடைய முகம் ஒரு தேவதூதனுடைய முகம்போலத் தோன்றுகிறது.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 6:3 · அதனால் என்ன: அப்போஸ்தலர்கள் அந்த முறையீட்டை விசுவாசமின்மை என்று தள்ளிவிடவில்லை; அதைச் சரிசெய்யத் தங்கள் சொந்தக் குழுவிலிருந்து ஆட்களை நியமிக்கவும் இல்லை. விடுபட்டதாக உணர்ந்த சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களிடமே பொறுப்பைக் கொடுத்தார்கள். மொழி, சாதி, அல்லது பிரதேசத்தால் பிரிந்துள்ள சபைகளிலும் நிறுவனங்களிலும், அது இன்றும் ஞானமுள்ள, அரிதான பதில்.