एक खोटे, दोन मृत्यू आणि गमलियेल

अनेक लग्नांत आणि मंदिरांच्या उत्सवांत कोणीतरी देणगीदारांची नावे आणि रकमा वाचून दाखवतो. देणे चांगले आहे; पण देताना इतरांनी पाहणे हेही फार सुखद असते. आपल्यापैकी बहुतेकांना गोष्ट थोडी फुगवून सांगण्याचा मोह ठाऊक असतो — आपण जेवढे दिले त्यापेक्षा जास्त दिले असे लोकांना वाटू देण्याचा. प्रेषितांची कृत्ये 5 अशा एका दांपत्याने सुरू होते जे त्या मोहाला मोकळे रान देते. त्यांची देणगी खरी आहे, पण तिच्याविषयीचा त्यांचा दावा खोटा आहे, आणि ते दोघे मिळून त्या खोट्यावर सहमत होतात. पुढे जे घडते ते नव्या करारातील सर्वात अस्वस्थ करणाऱ्या प्रसंगांपैकी एक आहे, आणि पुस्तक ते सौम्य करत नाही.

कथेत हे कुठे आहे: प्रेषितांची कृत्ये 4 मंडळीच्या उदारतेवर संपले; प्रेषितांची कृत्ये 5 दाखवते की नवा समुदाय कपटाच्या जुन्या मानवी समस्येपासून मुक्त नाही. इस्राएलने देशात प्रवेश केल्यानंतरच्या आखानाच्या कथेप्रमाणे (यहोशवा 7), स्थापनेच्या क्षणी समुदायाच्या आतील पापाकडे भयावह गांभीर्याने पाहिले जाते. मग बाहेरचा दबाव वाढतो, आणि मंडळी पुन्हा त्याला सामोरी जाते.

हा अध्याय काय करतो: आत्म्याने भरलेला समुदाय ही पवित्र भूमी आहे, जिथे एकमेकांशी खोटे बोलणे म्हणजे देवाशी खोटे बोलणे हे दाखवणे, आणि प्रेषितांचा न्यायसभेशी वाढता संघर्ष दाखवणे — जो सध्या गमलियेलच्या सावधगिरीने थोपवला जातो.

• 5:1–11 — हनन्या जमीन विकतो, किमतीचा काही भाग स्वतःकडे ठेवतो, आणि आपली पत्नी सप्पीरा हिला माहीत असताना उरलेली रक्कम संपूर्ण असल्याचे सादर करतो. पेत्र म्हणतो की जमीन आणि पैसा नेहमीच त्यांच्याकडे ठेवण्याचा त्यांना अधिकार होता; पाप आहे ते पवित्र आत्म्याशी खोटे बोलणे. हनन्या मरून पडतो, आणि तीन तासांनंतर सप्पीरा तेच खोटे पुन्हा सांगते तेव्हा तीही. संपूर्ण मंडळीला मोठे भय व्यापते.
• 5:12–16 — प्रेषित शलमोनाच्या देवडीत अनेक चिन्हे करतात. निदान पेत्राची सावली तरी आपल्याला स्पर्श करील या आशेने लोक आजाऱ्यांना रस्त्यांवर आणतात, आणि आसपासच्या गावांतून लोकांचे थवे येतात.
• 5:17–26 — मत्सराने भरलेला महायाजक आणि सदूकी प्रेषितांना तुरुंगात टाकतात, पण रात्री त्यांची सुटका होते आणि पहाटे ते मंदिरात शिकवत असताना सापडतात. जमाव आपल्याला दगडमार करील या भीतीने पहारेकरी त्यांना बळाचा वापर न करता परत आणतात.
• 5:27–32 — बंदी झुगारल्याचा आरोप ठेवल्यावर पेत्र उत्तर देतो की त्यांनी मनुष्यांपेक्षा देवाची आज्ञा पाळली पाहिजे, आणि पुन्हा येशूंची घोषणा करतो — उठवलेले आणि उच्च केलेले, इस्राएलला पश्चात्ताप आणि क्षमा देऊ करणारे.
• 5:33–42 — न्यायसभेला त्यांना ठार मारायचे आहे, पण गमलियेल हा आदरणीय शिक्षक थुदास आणि गालीलकर यहूदा यांच्या नेतृत्वाखालील अयशस्वी चळवळींची आठवण करून देतो आणि या माणसांना त्यांच्या वाटेला सोडून देण्याचा सल्ला देतो. जर हे देवापासून असेल, तर ते ते थांबवू शकणार नाहीत. प्रेषितांना फटके मारले जातात, ते आनंद करत बाहेर जातात, आणि रोज शिकवणे चालूच ठेवतात.

मुख्य वचन: प्रेषितांची कृत्ये 5:29  ·  मग काय: हनन्या आणि सप्पीरा यांचे मृत्यू कठीण आहेत, आणि वाचकांना ते तसे वाटणे पूर्णपणे रास्त आहे. तरीही पेत्र काय म्हणतो ते लक्षात घ्या: आपला पैसा ठेवून घेण्यास ते मोकळे होते. दोष होता तो ढोंगाचा. विश्वासावर उभे असलेले समुदाय — कुटुंबे, मंडळ्या, सामायिक निधी हाताळणाऱ्या संस्था — यांना सर्वात जास्त नुकसान थोडे देणाऱ्यांमुळे नव्हे, तर खोटे चित्र उभे करणाऱ्यांमुळे होते.