ஒரு மீனவ கிராமத்திலிருந்து வந்த இரண்டு மனிதர்கள் மூத்த அதிகாரிகளின் குழு முன் அழைக்கப்படுவதைக் கற்பனை செய்யுங்கள். அவர்களுக்குப் பட்டங்கள் இல்லை, செல்வாக்குள்ள உறவினர் இல்லை, வழக்கறிஞர் இல்லை. அவர்கள் தடுமாறி, மன்னிப்புக் கேட்டு, வீட்டுக்குப் போவார்கள் என்று அதிகாரிகள் எதிர்பார்க்கிறார்கள். மாறாக அவர்கள் அமைதியாகவும் தெளிவாகவும் பேசுகிறார்கள்; குழுவினர் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொள்கிறார்கள், ஏனெனில் சுகமான மனிதன் அதே அறையில் நின்றுகொண்டிருக்கிறான். அப்போஸ்தலர் 4 அந்த விசாரணையே. இயேசுவைப் பிலாத்துவிடம் ஒப்புக்கொடுத்தவர்களின் முன் இப்போது அவருடைய சீஷர்கள் நிற்கிறார்கள்; மீனவர்களை மிரட்டுவது தோன்றுவதைவிடக் கடினம் என்று அவர்கள் கண்டுகொள்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: இயேசுவைக் கையாண்ட அதே ஆசாரியத் தலைமையிடமிருந்து முதல் எதிர்ப்பு வருகிறது. வேதாகமத்தின் பெரிய கதையில், தேவனுடைய தூதர்கள் பெரும்பாலும் வல்லமையுள்ளவர்கள் முன் நிற்கும் சாதாரண மனிதர்களே — பார்வோன் முன் மோசே, ராஜாக்கள் முன் தீர்க்கதரிசிகள். ஐந்தாம் பகுதி அந்த முறையைத் தொடர்கிறது; சபையின் பதில் அதன் தொனியை அமைக்கிறது: ஜெபம், தைரியம், பகிரப்பட்ட பொது வாழ்க்கை.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: ஆவியினால் நிரப்பப்பட்ட அப்போஸ்தலர்கள் எருசலேமின் அதிகாரிகள் முன் உறுதியாக நிற்பதைக் காட்டுவது; மிரட்டலுக்குச் சபையின் பதில் பழிவாங்குதல் அல்ல, ஜெபமும் தீவிரமான தாராள குணமும் என்று காட்டுவது; பின்னர் முக்கியமானவராகும் பர்னபாவை அறிமுகப்படுத்துவது.
- 4:1–7 — அப்போஸ்தலர்கள் இயேசுவைக்கொண்டு உயிர்த்தெழுதலைப் பிரசங்கிப்பதால் எரிச்சலடைந்த ஆசாரியர்களும் தேவாலயக் காவல் தலைவனும் சதுசேயர்களும் பேதுருவையும் யோவானையும் கைதுசெய்கிறார்கள். மறுநாள் அன்னா, காய்பா உட்பட அதிகாரிகள், எந்த வல்லமையினால் அல்லது எந்த நாமத்தினால் அந்த மனிதனைச் சுகமாக்கினீர்கள் என்று கேட்கிறார்கள்.
- 4:8–12 — ஆவியினால் நிரப்பப்பட்டு பேதுரு பதிலளிக்கிறார்: அவர்கள் சிலுவையில் அறைந்த, தேவன் எழுப்பிய நசரேயனாகிய இயேசுவின் நாமத்தினாலேயே அந்த மனிதன் சுகமானான் — வீடுகட்டுகிறவர்கள் தள்ளின கல் அவரே. வேறொருவராலும் இரட்சிப்பு இல்லை என்கிறார்.
- 4:13–22 — படிப்பறியாத சாதாரண மனிதர்களின் தைரியத்தைக் கண்டு ஆலோசனைச் சங்கம் ஆச்சரியப்பட்டு, அவர்கள் இயேசுவோடு இருந்தவர்கள் என்று அறிந்துகொள்கிறது. சுகமாக்குதலை மறுக்க முடியாமல், அவருடைய நாமத்தில் இனி போதிக்கக்கூடாது என்று தடைசெய்கிறார்கள். தாங்கள் தேவனுக்கே கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று பேதுருவும் யோவானும் பதில் சொல்ல, மிரட்டல்களுடன் விடுவிக்கப்படுகிறார்கள்.
- 4:23–31 — தேவனால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவருக்கு விரோதமாக அதிகாரிகள் கொந்தளிப்பதைப் பற்றிய சங்கீதம் 2ஐப் பயன்படுத்தி விசுவாசிகள் ஜெபிக்கிறார்கள். அவர்கள் பாதுகாப்பைக் கேட்கவில்லை; தைரியத்தையும், தேவன் தொடர்ந்து சுகமாக்க வேண்டும் என்பதையும் கேட்கிறார்கள். அந்த இடம் அசைகிறது; அவர்கள் வசனத்தைத் தைரியமாய்ப் பேசுகிறார்கள்.
- 4:32–37 — சமூகம் ஒரே இருதயமுள்ளதாயிருக்கிறது; ஒருவரும் தன் உடைமைகளைத் தன்னுடையது என்று சொல்லவில்லை; உடைமையாளர்கள் சொத்துக்களை விற்று அந்தப் பணத்தை அப்போஸ்தலரிடம் கொண்டுவந்ததால் அவர்களில் ஒருவனும் குறைவுள்ளவனாக இருக்கவில்லை. 'ஆறுதலின் மகன்' என்று பொருள்படும் பர்னபா என்று அழைக்கப்பட்ட, சீப்புரு தீவைச் சேர்ந்த லேவியனாகிய யோசேப்பு ஒரு நிலத்தை விற்கிறார்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 4:13 · அதனால் என்ன: ஆலோசனைச் சங்கம் பேதுருவையும் யோவானையும் படிப்பாலும் அந்தஸ்தாலும் அளந்து, அவர்கள் குறைவுள்ளவர்கள் என்று கண்டது; அவர்களால் அளக்க முடியாதது, அந்த இருவரும் இயேசுவோடு இருந்தவர்கள் என்பதே. அதிகாரிகள் அல்லது படித்தவர்கள் முன் பலர் தங்களைச் சிறியவர்களாக உணரும்படி செய்யப்படுகிறார்கள். நேர்மையான தைரியம் சான்றிதழ்களைச் சார்ந்ததல்ல என்றும், மிரட்டல்களுக்குச் சரியான பதில் கசப்பு அல்ல, ஜெபமே என்றும் இந்த அதிகாரம் சொல்கிறது.