நம்மில் பெரும்பாலோர் ஒரு கதவைத் தட்டி, உள்ளே இருப்பவர்கள் அது உண்மையிலேயே நாம்தானா என்று வாதிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது காத்திருந்திருக்கிறோம். அப்போஸ்தலர் 12 அந்தச் சாதாரணத் தருணத்தை வேதாகமத்தின் மிக மென்மையான நகைச்சுவைகளில் ஒன்றாக மாற்றுகிறது. இரண்டு சேவகர்களுக்கு நடுவே சங்கிலிகளால் கட்டப்பட்டு, காலையில் மரிக்கவிருக்கும் பேதுருவுக்காகச் சபை இரவு முழுவதும் ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கிறது. பின்பு வெளிவாசல் கதவில் ஒரு தட்டு கேட்கிறது. வேலைக்காரப் பெண்ணாகிய ரோதை அவருடைய குரலை அடையாளம் கண்டு, மிகுந்த சந்தோஷத்தால் எல்லாரிடமும் சொல்ல ஓடுகிறாள் — அவரைத் தெருவிலேயே நிற்கவிட்டு. ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கும் சபை அவளுக்குப் பைத்தியம் என்கிறது. பேதுரு தட்டிக்கொண்டே இருக்கிறார்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: ஐந்தாம் பகுதி — சபை. முதன்முறையாக அரசாங்கமே அப்போஸ்தலர்களுக்கு எதிராகத் திரும்புகிறது: ரோமின் தயவால் யூதேயாவை ஆளும் ஏரோது வம்சத்து ராஜா ஒருவன் பன்னிருவரில் ஒருவரைக் கொலைசெய்கிறான். இந்த அதிகாரம் இரண்டு வல்லமைகளை அருகருகே வைக்கிறது — ஏரோதின் பட்டயமும் சபையின் ஜெபமும் — ராஜா மரித்து, தேவனுடைய வசனம் தொடர்ந்து பரவுவதோடு முடிகிறது. எருசலேமில் தலைமை கர்த்தருடைய சகோதரனாகிய யாக்கோபிடம் செல்லத் தொடங்குகிறது.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சபை நிலைத்திருப்பது அதன் தலைவர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பதைச் சார்ந்திருக்கவில்லை என்று காட்டுவது; அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகளின் மீதிப் பகுதியைக் காலம் கணிக்க உதவும் ஒரு நிலையான வரலாற்று அடையாளத்தை — கி.பி. 44இல் முதலாம் ஏரோது அகிரிப்பாவின் மரணம் — நிறுவுவது.
- 12:1–5 — ஏரோது ராஜா — மகா ஏரோதின் பேரனாகிய முதலாம் அகிரிப்பா — யோவானின் சகோதரனாகிய யாக்கோபைப் பட்டயத்தால் கொலைசெய்கிறான். அது எருசலேம் மக்களுக்குப் பிரியமாயிருப்பதைக் கண்டு, பஸ்கா காலத்தில் பேதுருவைக் கைதுசெய்து கடுங்காவலில் வைக்கிறான்; சபையோ அவருக்காக ஊக்கமாய் ஜெபிக்கிறது.
- 12:6–11 — விசாரணைக்கு முந்தைய இரவில் ஒரு தேவதூதன் பேதுருவை எழுப்புகிறார்; அவருடைய மணிக்கட்டுகளிலிருந்து சங்கிலிகள் விழுகின்றன; அவர் காவலர்களைக் கடந்து, இருப்புக்கதவு வழியாக நகரத்துக்குள் நடந்துபோகிறார் — அப்போதுதான் இது கனவு அல்ல என்று உணர்கிறார்.
- 12:12–19 — அவர் மாற்கு என்னும் யோவானின் தாயாகிய மரியாளின் வீட்டுக்குப் போகிறார்; அங்கே ரோதை அவரைத் தட்டிக்கொண்டே நிற்கவிடுகிறாள். உள்ளே வந்ததும், யாக்கோபுக்கும் சகோதரர்களுக்கும் அறிவிக்கும்படி அவர்களிடம் சொல்லி, வேறோர் இடத்துக்குப் புறப்படுகிறார். ஏரோது காவலர்களைக் கொலைசெய்யக் கட்டளையிட்டு, செசரியாவுக்குப் போகிறான்.
- 12:20–25 — செசரியாவில் ராஜவஸ்திரம் தரித்து, ஏரோது தீரு, சீதோன் பட்டணங்களின் தூதர்களிடம் பேசுகிறான்; இது மனுஷ சத்தமல்ல, தேவசத்தம் என்று கூட்டம் ஆர்ப்பரிக்கிறது. அவன் தேவனுக்கு மகிமையைச் செலுத்தாததால் அடிக்கப்பட்டு மரிக்கிறான். தேவனுடைய வசனம் தொடர்ந்து வளர்கிறது; பர்னபாவும் சவுலும் மாற்கு என்னும் யோவானுடன் தங்கள் நிவாரணப் பணியிலிருந்து திரும்புகிறார்கள்.
முக்கிய வசனம்: அப்போஸ்தலர் 12:24 · அதனால் என்ன: இந்த அதிகாரம் எளிதான பாடங்களை மறுக்கிறது. யாக்கோபு கொல்லப்படுகிறார்; பேதுரு தப்புவிக்கப்படுகிறார். சபை பேதுருவுக்காக ஜெபித்து, பதில் கதவைத் தட்டும்போது அதை நம்ப முடியாமல் இருக்கிறது. இங்கே விசுவாசம் பாதுகாப்புக்கான உத்தரவாதமும் அல்ல, நம்பிக்கையான எதிர்பார்ப்பின் மனநிலையும் அல்ல — நிச்சயமில்லாதபோதும் தொடர்ந்து ஜெபிக்கும் மக்களே. கதையைக் கட்டுப்படுத்துவதாகத் தோன்றிய வல்லமையுள்ள ராஜா அதில் ஒரு சிறிய அத்தியாயம் மட்டுமே என்று தெரியவருகிறது.