அதிகாரத்துக்கான எந்தப் போராட்டத்திலும், தோற்றுக்கொண்டிருக்கும் பக்கத்திலுள்ள மிகத் திறமையான நபர் 'போதும்' என்று தீர்மானிக்கும் ஒரு தருணம் வருகிறது. சில நேரம் அது கொள்கை; பெரும்பாலும் அது ஓர் அவமதிப்பு, பலவீனமான ஒரு முதலாளியின் கூர்மையான வார்த்தை. அப்னேர் ஏறக்குறையத் தனி ஒருவனாகச் சவுலின் வீட்டை ஒன்றாகத் தாங்கிப்பிடித்திருக்கிறான். சவுலின் மறுமனையாட்டிகளில் ஒருத்தியைப் பற்றி இஸ்போசேத் அவன்மேல் குற்றம்சாட்டும்போது, அப்னேர் வெடிக்கிறான்; சில நாட்களுக்குள் எப்ரோனில் முழு ராஜ்யத்தையும் தாவீதுக்குக் கொடுக்க முன்வருகிறான். உள்நாட்டுப் போர் சமாதானமாக முடியப்போவதுபோலத் தெரிகிறது. அப்போது யோவாப் வீடு திரும்புகிறான்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், தாவீதின் ராஜ்யம் ஒரே யுத்தத்தால் அல்ல, விசுவாசங்களின் மெதுவான இடமாற்றத்தால் வளர்கிறது. இஸ்ரவேல் முழுவதும் கைமாறுவதை இந்த அதிகாரம் ஏறக்குறைய எட்டும் தூரத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. ஆனாலும் தாவீதின் எழுச்சியைச் சூழ்ந்திருக்கும் வன்முறையையும் அது காட்டுகிறது — அதில் பெரும்பகுதி அவனுடைய சொந்த ஆட்களால் செய்யப்பட்டது; அவனுடைய ஆட்சியின்மேல் நிழலாகத் தொடரப்போகும் கேள்வியையும் அது விதைக்கிறது: தனக்குச் சேவைசெய்யும் கடினமான மனிதர்களைத் தாவீதால் கட்டுப்படுத்த முடியுமா?
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: சவுலின் வீடு உள்ளிருந்தே சரிவதையும், அப்னேர் இஸ்ரவேலைத் தாவீதை நோக்கி நகர்த்துவதையும் காட்டுவது; அப்னேரின் கொலையில் தாவீதுக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை என்பதையும், அவன் அதற்காகப் பகிரங்கமாகத் துக்கித்தான் என்பதையும் தெளிவுபடுத்துவது.
- 3:1–5 — யுத்தம் நீண்டுகொண்டே போகிறது; தாவீது பலப்பட்டுக்கொண்டும், சவுலின் வீடு பலவீனப்பட்டுக்கொண்டும் வருகிறது. எப்ரோனில் ஆறு வெவ்வேறு மனைவிகள் மூலம் தாவீதுக்கு ஆறு மகன்கள் பிறக்கிறார்கள்; அவர்களுக்குள் அம்னோன், அப்சலோம், அதோனியா — பின்னர் முக்கியத்துவம் பெறப்போகும் பெயர்கள்.
- 3:6–16 — சவுலின் மறுமனையாட்டியாகிய ரிஸ்பாளோடு சயனித்ததாக இஸ்போசேத் அப்னேர்மேல் குற்றம்சாட்டுகிறான் — அது சிங்காசனத்தின்மேல் உரிமைகோருவதற்கான ஓர் அடையாளமாக இருக்கக்கூடிய செயல். கோபமடைந்த அப்னேர், இஸ்ரவேல் முழுவதையும் தாவீதிடம் கொண்டுவருவதாக ஆணையிடுகிறான். சவுலின் மகளும் தன் முதல் மனைவியுமாகிய மீகாள் திருப்பிக் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதே தாவீதின் நிபந்தனை; அவள் தன் கணவனாகிய பல்த்தியேலிடமிருந்து எடுக்கப்படுகிறாள்; அப்னேர் அவனை வீட்டுக்கு அனுப்பும்வரை அவன் பகூரீம்வரை அழுதுகொண்டே பின்தொடர்கிறான்.
- 3:17–21 — அப்னேர் இஸ்ரவேல், பென்யமீன் ஆகியோரின் மூப்பர்களை இணங்கவைத்து, பின்பு இருபது பேரோடு எப்ரோனுக்கு வருகிறான். தாவீது அவர்களுக்கு விருந்து செய்கிறான்; புதிய ராஜாவிடம் இஸ்ரவேலைக் கூட்டிச்சேர்க்க அப்னேர் சமாதானத்தோடு புறப்படுகிறான்.
- 3:22–30 — யோவாப் ஒரு கொள்ளைத்தாக்குதலிலிருந்து திரும்பி, அப்னேரைப் போகவிட்டதற்காகத் தாவீதைக் கடிந்துகொண்டு, இரகசியமாக அப்னேரைத் திரும்ப அழைக்கிறான். எப்ரோனின் வாசலில் அவனைத் தனியே அழைத்துப்போய், தன் சகோதரன் ஆசகேலுக்காகப் பழிவாங்க அவனைக் குத்துகிறான். தாவீது தான் குற்றமற்றவன் என்று அறிவித்து, யோவாபின் வீட்டின்மேல் ஒரு சாபத்தை வரவழைக்கிறான்.
- 3:31–39 — தாவீது பகிரங்கத் துக்கத்துக்குக் கட்டளையிட்டு, பாடையின் பின்னால் நடந்து, கல்லறையண்டை அழுது, அப்னேருக்காக ஒரு சிறிய புலம்பலைப் பாடுகிறான். நாள் முழுவதும் உணவை மறுக்கிறான். அப்னேர் கொல்லப்பட ராஜா விரும்பவில்லை என்று ஜனங்கள் காண்கிறார்கள்; செருயாளின் மகன்கள் தனக்கு மிகவும் கடினமானவர்கள் என்று தாவீது ஒப்புக்கொள்கிறான்.
- கதைசொல்லி உறுதிப்படுத்துவதுபோல, தாவீதின் துக்கம் உண்மையானது; அப்னேரின் மரணத்தில் அவன் குற்றமற்றவன் என்று வேதபகுதி காட்டுகிறது.
- தனக்கு வசதியாக உதவிய மரணங்கள் தொடர்பான சந்தேகத்திலிருந்து தாவீதை விடுவிப்பதற்காக எழுதப்பட்ட, ஓரளவு அரசத் தற்காப்பு வாதமாகச் சில அறிஞர்கள் இந்த அதிகாரத்தை வாசிக்கிறார்கள்.
- இரண்டும் உண்மையாக இருக்கலாம்: அந்தக் காலத்தில் சந்தேகம் இருந்ததால்தான், இந்த விவரணை தாவீதின் குற்றமின்மையைத் தற்காத்துப் பேசுகிறது.
முக்கிய வசனம்: 2 சாமுவேல் 3:38 · அதனால் என்ன: அதிகாரம் எப்படி நகர்கிறது என்பதைப் பற்றி இந்த அதிகாரம் நேர்மையாயிருக்கிறது: மனக்கசப்புகளால், ஒப்பந்தங்களால், பேரம்பேசும் காய்களாக நடத்தப்படும் மனிதர்களால். ஓர் அரசியல் உரிமைகோரலை முத்திரையிட மீகாள் திரும்ப எடுக்கப்படுகிறாள்; அவளுடைய கணவனின் துக்கம் அமைதியான ஒரே வரியில் பதிவுசெய்யப்படுகிறது. தாவீது அப்னேருக்காக உண்மையாகத் துக்கிக்கிறான்; ஆனாலும் யோவாபைத் தன்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று ஒப்புக்கொள்கிறான். மேலிடத்திலுள்ள நல்ல நோக்கங்கள் கீழே நடக்கும் அநீதியைத் தடுப்பதில்லை; வேதபகுதி அவை தடுக்கின்றன என்று பாசாங்கு செய்வதில்லை.