ஒரு வலிமையான தலைவர் மரிக்கும்போது, கேள்வி ஒரே நாளில் தீர்வதில்லை. ஒரு கூட்டம் வெளிப்படையான வாரிசைச் சுற்றித் திரள்கிறது; இன்னொரு கூட்டம் பழைய குடும்பத்தின் வாரிசைத் தாங்கிப்பிடிக்கிறது; பட்டங்களை வைத்திருப்பவர்களைவிட, உண்மையில் போர்வீரர்களை வைத்திருப்பவர்களே அதிகம் தீர்மானிக்கிறார்கள். சவுலுக்குப் பின்னும் அப்படியே. எங்கே போக வேண்டும் என்று தாவீது தேவனிடம் கேட்டு, எப்ரோனுக்குக் குடிபோகிறான்; தன் சொந்தக் கோத்திரத்தால் முடிசூட்டப்படுகிறான். ஆனால் சவுலின் சேனாதிபதியாகிய அப்னேருக்கு வேறு திட்டங்கள் இருக்கின்றன; விரைவில் இரு தரப்பினரும் கிபியோனிலுள்ள ஒரு குளத்தின் இருபுறமும் ஒருவரையொருவர் முறைத்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கதையில் இது எங்கே உள்ளது: மூன்றாம் பகுதியில், வாக்குப்பண்ணப்பட்ட ராஜா அரசாளத் தொடங்குகிறான் — ஆனால் தேசத்தின் ஒரு பகுதியின்மேல் மட்டுமே. தேவன் தாவீதுக்குக் கொடுத்த ராஜ்யம், பல ஆண்டுகாலப் பிரிவினையின் ஊடாக, இன்னும் மெதுவாகவே பெற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும். சவுலின் வீட்டிலிருந்து தாவீதின் வீட்டுக்கான நீண்ட மாற்றத்தை இந்த அதிகாரம் தொடங்கி, இரு பக்கங்களிலுமுள்ள கடினமான மனிதர்களாகிய அப்னேரையும் யோவாபையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது; அவர்களுடைய பகை தாவீதின் ஆரம்பகால ஆட்சியை வடிவமைக்கும்.
இந்த அதிகாரம் என்ன செய்கிறது: தேவனிடம் விசாரித்தும், சவுலின் விசுவாசமுள்ள நண்பர்களைக் கனப்படுத்தியும் தாவீது தன் ஆட்சியைச் சரியான விதத்தில் தொடங்குவதைக் காட்டுவது — அதே வேளையில் அப்னேரின் கீழ் வடக்கு எதிர்க்கிறது; உள்நாட்டுப் போரையும், யோவாபுக்கும் அப்னேருக்கும் இடையிலான இரத்தப்பகையையும் அறிமுகப்படுத்துவது.
- 2:1–7 — யூதாவின் ஒரு பட்டணத்துக்குப் போகலாமா என்று தாவீது கர்த்தரிடம் கேட்கிறான்; எப்ரோன் என்று சொல்லப்படுகிறான். அங்கே யூதாவின் மனுஷர் அவனை ராஜாவாக அபிஷேகம்பண்ணுகிறார்கள். சவுலை அடக்கம்செய்ததற்காகக் கீலேயாத்திலுள்ள யாபேசின் மனிதர்களுக்கு அவன் ஓர் ஆசீர்வாதத்தை அனுப்பி, அவர்களுடைய விசுவாசத்தைத் தன்னிடம் அழைக்கிறான்.
- 2:8–11 — நேரின் மகனாகிய அப்னேர், சவுலின் மகனாகிய இஸ்போசேத்தை மக்னாயீமுக்குக் கொண்டுபோய், கீலேயாத், யெஸ்ரயேல், எப்பிராயீம், பென்யமீன் ஆகியவற்றின்மேலும், யூதாவைத் தவிர இஸ்ரவேல் முழுவதின்மேலும் அவனை ராஜாவாக்குகிறான். இஸ்போசேத் இரண்டு வருடம் அரசாண்டான் என்றும், தாவீது எப்ரோனிலிருந்து யூதாவை ஏழரை வருடம் ஆண்டான் என்றும் கதைசொல்லி குறிப்பிடுகிறார்.
- 2:12–17 — அப்னேரின் ஆட்களும் யோவாபின் ஆட்களும் கிபியோன் குளத்தண்டை சந்திக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு பக்கத்திலிருந்தும் பன்னிரண்டு வாலிபர் பிரதிநிதி வீரர்களாகப் போரிட அனுப்பப்படுகிறார்கள்; ஒவ்வொருவனும் தன் எதிரியைப் பிடிக்கிறான்; எல்லாரும் ஒருமிக்கச் சாகிறார்கள். கடுமையான ஒரு யுத்தம் தொடர்கிறது; அப்னேரின் பக்கம் முறியடிக்கப்படுகிறது.
- 2:18–23 — வெளிமானைப்போல வேகமுள்ள யோவாபின் சகோதரன் ஆசகேல், அப்னேரைத் துரத்திக்கொண்டு, விலகிப்போக மறுக்கிறான். அப்னேர் அவனை இருமுறை எச்சரித்து, பின்பு தன் ஈட்டியின் பின்முனையால் அவனைக் குத்துகிறான்; ஆசகேல் அந்த இடத்திலேயே மரிக்கிறான்.
- 2:24–32 — சூரியன் அஸ்தமிக்கும்வரை யோவாபும் அபிசாயும் பின்தொடர்கிறார்கள்; அப்போது அப்னேர் கூப்பிட்டு, பட்டயம் என்றென்றைக்கும் பட்சிக்க வேண்டுமோ என்று கேட்கிறான். யோவாப் யுத்தத்தை நிறுத்துகிறான். தாவீது பத்தொன்பது பேரையும் ஆசகேலையும் இழந்திருக்கிறான்; அப்னேர் முந்நூற்று அறுபது பேரை இழந்திருக்கிறான். ஆசகேல் பெத்லெகேமில் அடக்கம்செய்யப்படுகிறான்.
முக்கிய வசனம்: 2 சாமுவேல் 2:26 · அதனால் என்ன: சூரிய அஸ்தமனத்தில் அப்னேர் கேட்ட கேள்வி இன்றும் உறைக்கிறது: பட்டயம் என்றென்றைக்கும் பட்சிக்க வேண்டுமோ? ஒரு குடும்பத்தையோ, சபையையோ, தேசத்தையோ பகிர்ந்துகொள்ளும் மக்களுக்கு இடையிலான மோதல்கள், அவை ஏன் தொடங்கின என்று யாருக்கும் நினைவில்லாமல் போன பின்னும் நீண்டு ஓடுவதுண்டு. ஒரு சண்டையில் நேர்ந்ததாக இருந்தாலும், ஒரு மரணம் யாரோ ஒருவர் வசூலிக்க எண்ணும் கடனாக எப்படி மாறுகிறது என்பதை இந்த அதிகாரம் காட்டுகிறது. எப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்று அறிந்து, அதை உரக்கச் சொல்வது பல உயிர்களைக் காப்பாற்றக்கூடும்.